مریلا زارعی در جشن روز سینما که از سوی خانه سینما برگزار شده بود، از سکوت سفیران صلح سازمان ملل در قبال کشتار مسلمانان در میانمار انتقاد کرد.
به گزارش سینماسینما، مریلا زارعی که برای اهدای جایزه روی سن رفته بود، گفت: «سینما اگر بخواهد تأثیر بگذارد باید تأثیر بگیرد. مسلمانان بیگناه در میانمار از بین میروند در حالی که سکوت سفیران صلح را شاهد هستیم. از سفیران صلح خواهش میکنم برای احقاق حق اقلیت مسلمان آن منطقه کاری کنند.» جالب اینجاست که این انتقاد صریح زارعی از هنرمندانی که به عنوان سفیران صلح سازمان ملل فعالیت دارند، کمترین بازتاب و بیشترین سانسور و بایکوت را در میان اخبار مربوط به جشن خانه سینما داشت، گویا به طور عامدانهای این انتقاد نادیده گرفته شده بود.
اما سفیران صلح سازمان ملل چه کسانی هستند؟ سازمان ملل در تعریف سفیران صلح مینویسد: سفرای صلح سازمان ملل متحد، افرادی هستند که با دقت از میان حوزههای هنر، ادبیات، علم، سرگرمی، ورزش و سایر حوزههای زندگی عمومی انتخاب شدهاند. کسانی که قبول کردهاند توجه جهان را به فعالیتهای سازمان ملل متمرکز کنند. این بزرگترین افتخاری است که از سوی دبیرکل سازمان ملل به یک شهروند جهانی میدهد. این شخصیتهای برجسته، زمان، استعداد و شور و شوق خود را داوطلبانه برای افزایش آگاهی از فعالیتهای سازمان ملل جهت بهبود زندگی میلیاردها نفر به کار میبرند. این تعریف کلی و بسیار زیبا از نظر لغوی شامل ۱۳ نفر میشود. افرادی مانند دنیل بارنبویم موسیقیدان صهیونیست، هایا بن الحسین دختر ملکحسین و همسر حاکم دوبی، پائولو کوئیلو نویسنده، لئوناردو دیکاپریو، مایکل داگلاس و شالریز ترون، بازیگران هالیوودی و جدیدترین عضو این گروه ملاله یوسف زهی دختر پاکستانی است که بعد از ترور از سوی طالبان به شهرت رسید.
در مقابل ۱۳ سفیر صلح سازمان ملل، زیرمجموعههای این سازمان نیز مانند یونیسف، برای خود سفیران صلح یا سفرای حسننیت دارند که آن سفرا نیز در رابطه با فعالیتهای خاص نهاد زیرمجموعه سازمان ملل فعالیت میکنند، مانند آنجلینا جولی که سفیر صلح یونیسف بود. سفیر صلح یونیسف در ایران که چند سالی است به طور مداوم با این سازمان همکاری دارد، مهتاب کرامتی است.
کرامتی در مصاحبههایی گفته که با آنجلینا جولی دوست است، اما هیچ وقت نخواسته یا نتوانسته در حد بازیگر مشهور هالیوودی فعالیت بینالملل مؤثری داشته باشد. شاهد این موضوع سفر آنجلینا جولی به میانمار و دیدار با آوارگان روهینگیایی است. سفر آنجلینا جولی به میانمار در حالی انجام شد که بسیاری از کشورهای مسلمان درباره نسلکشی مسلمانان میانماری سکوت کرده بودند؛ همان کاری که سفیر صلح یونیسف در ایران انجام داده و تا امروز هیچ اظهارنظری درباره مسلمانان روهینگیایی نداشته است. شاید در شب جشن خانه سینما، روی صحبت مریلا زارعی با شخص مهتاب کرامتی نبود، اما مهتاب کرامتی و دیگر ایرانیانی را که به عنوان سفرای صلح با مجموعه سازمان ملل همکاری داشتهاند، نیز شامل میشود؛ افرادی مانند بهرام رادان که درباره سگکشی و آزادی ازدواج همجنسبازها در امریکا اظهارنظر میکند، اما در مقابل آدمکشی سازمانیافته در میانمار سکوت کردهاند. آیا سفیران صلح ایرانی سازمان ملل میتوانند از این پس و با تلنگری که در جشن خانه سینما خوردهاند، نسبت به وضعیت انسانی در میانمار موضعگیری کنند؟!
منبع: روزنامه جوان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- از سوی معاون اول رئیس جمهور؛ اعضای شورای سینما منصوب شدند
- مریلا زارعی؛ واقعیترین مهدعلیا
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- عاشقانهای خام از کارگردانی کاربلد/ نگاهی به سریال «جیران»
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- شب حسرت ابراهیم حاتمیکیا و حضور مسعود کیمیایی در موزه سینما
- روز ششم: سفارشی هم میسازی خوبش را بساز! + تلاش برای فرهادی شدنِ یک حاتمیکیا!/ نگاهی به فیلمهای «هِناس» و «شب طلایی»
- ششمین روز چهلمین جشنواره فیلم فجر / گزارش تصویری
- یک عقبگرد بزرگ/ نگاهی به فیلم «هناس»
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- پردیس احمدیه بازیگر سریال «نوبت لیلی» شد
- ادامه فیلمبرداری سریال «نوبت لیلی»/ معرفی عوامل
- رونمایی از مهدعلیا «جیران»/ مریلا زارعی در نقش مادر ناصرالدین شاه
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





