«ریتی پان» کارگردان مشهور کامبوجی که در فیلم «اول پدرم را کشتند» با آنجلینا جولی همکاری کرد، برای دریافت جایزه صلح در سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر شرکت میکند.
به گزارش سینماسینما، ریتی پان کارگردان و تهیهکننده ۵۳ ساله کامبوجی که جزو تحسینشدهترین مستندسازان سینمای جهان و شناختهشدهترین کارگردان سینمای کامبوج است، بهمنظور دریافت «جایزه صلح» در سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر حضور مییابد.
این کارگردان کامبوجی به دلیل ساخت فیلمهایی که به نسلکشی خمرهای سرخ در کامبوج پرداخته است به شهرت جهانی رسید. او در بیشتر فیلمهای خود ضرورت صلح در جهان را مورد توجه قرار داده است.
ریتی پان متولد ۱۸ آوریل ۱۹۶۴ در پنوم پن در کامبوج است. پدر او مدتی معاون وزارت آموزش، سناتور، معلم مدرسه و بازرس مدارس ابتدایی بود. خانواده پان در سال ۱۹۷۵ توسط رژیم خمرهای سرخ از پایتخت کامبوج بیرون رانده و سختیهای زیادی را متحمل شدند. پان پس از آن که شاهد رنج والدین، مرگ خویشاوندان از سوءتغذیه یا بیگاری شد، در ۱۹۷۹ به تایلند گریخت و مدتی در اردوگاه پناهجویان زندگی کرد.
او سپس به شهر پاریس در فرانسه کوچ کرد و در حالی که در یک مدرسه فنی حرفهای مشغول یادگرفتن فن نجاری بود به سینما علاقهمند شد. پان سپس از موسسه مطالعات سینمایی دانشآموخته شد و به کامبوج بازگشت، اما محل اصلی زندگی او پاریس است.
«ایستگاه ۲» (۱۹۸۹) نخستین فیلم مستند پان با موضوع پناهجویان کامبوجی در یک اردوگاه در دهه ۱۹۸۰، برنده جایزه بزرگ مستند از جشنواره آمینی شد. فیلم بلند او «برنجکاران» (۱۹۹۴) در تاریخ سینمای کامبوج نخستین فیلم است که برای رقابت در بخش بهترین فیلم خارجیزبان اسکار به آکادمی علوم و هنر سینمایی معرفی شد. «برنجکاران» که به سبک مستند روایت شده است به تلاشهای یک خانواده روستایی برای زندگی پس از برچیده شدن سلطه خمرهای سرخ در کامبوج میپردازد. فیلم در بخش رقابتی جشنواره کن ۱۹۹۴ نیز پذیرفته شد. مستند دیگر او «سرزمین ارواح سرگردان» (۲۰۰۰) باز هم ماجرای تلاشهای یک خانواده را دستمایه قرار داده و ورود مردم کامبوج به دنیای مدرن را نمایش میدهد. مستند «اس-۲۱: ماشین کشتار خمرهای سرخ» (۲۰۰۳) درباره زندان «تیول اسلنگ» است که در آن زندانیان قدیمی از جمله هنرمندی به نام وان ناث و زندانبانهای سابق آنها رودرروی هم قرار میگیرند تا تاریخ خشونتبار کامبوج نقد شود.
شاید مهمترین و مشهورترین مستند ریتی پان، «تصویر گمشده» باشد. این مستند در سال ۲۰۱۳ به نمایندگی از کامبوج به آکادمی علوم و هنرهای سینمایی معرفی و نامزد اسکار بهترین فیلم خارجیزبان شد. «تصویر گمشده» که یک روایت شخصی از دوران هولناک دیکتاتوری پل پوت در کامبوج دهه ۱۹۷۰ است، در جشنواره کن آن سال برنده جایزه اصلی بخش نوعی نگاه شد. پان «تصویر گمشده» را بر مبنای کتاب خاطرات خود با عنوان «حذف» ساخت. او در این فیلم تجربیات خانواده خود را در دوران حکومت خمرهای سرخ در کامبوج که به مرگ پدر و مادر و خواهرش منجر شد، به تصویر کشیده است. «تصویر گمشده» با استفاده از تصاویر آرشیوی همینطور عروسکهای گلی ساخته شد.
ریتی پان همچنین یکی از تهیهکنندگان فیلم «اول پدرم را کشتند» به کارگردانی آنجلینا جولی است که سال گذشته نماینده کامبوج در بخش فیلم خارجیزبان نودمین دوره جوایز اسکار بود و نامزد جایزه گلدن گلوب و بفتا شد.
سال گذشته مستند «تبعید» به کارگردانی پان در بخش نمایشهای ویژه (آثار برگزیده بزرگان سینما) سی و پنجمین جشنواره جهانی فیلم فجر نمایش داده شد. این مستند به دوران پس از نسلکشی خمرهای سرخ در کامبوج میپردازد. «تبعید» در بخش نمایشهای ویژه شصت و نهمین جشنواره فیلم کن نیز حضور داشت.
آدرس سایت رسمی جشنواره Fajriff.com و پست الکترونیکی جشنواره Info@Fajriff.com است. سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر ۱۹ تا ۲۷ آوریل ۲۰۱۸ (۳۰ فروردین تا ۷ اردیبهشت ۱۳۹۷) به دبیری سیدرضا میرکریمی در تهران برگزار میشود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- خبرهایی از سریالهای لطیفی، جعفریجوزانی و رضا میرکریمی
- هیات داوران جشنواره لوکارنو معرفی شد
- فهرست اولیه نامزدهای ۱۰ بخش جوایز اسکار منتشر شد/ جایگیری انیمیشن ایرانی در لیست
- کارگردان ایرانی از اسکار جا ماند/ معرفی فیلمهای واجد شرایط رقابت برای اسکار بینالمللی
- «تصویر گمشده» در مستندات یکشنبه و «بهشت و جهنم» در سینماتک خانه هنرمندان ایران
- شانس سینمای ایران در اسکار پیش رو چقدر است؟
- «نگهبان شب» رضا میرکریمی نماینده سینمای ایران در اسکار شد
- اعترافهای سینمایی رضا میرکریمی به شهرام مکری و مرتضی فرشباف
- صدور پروانه ساخت سینمایی برای ۹ فیلمنامه
- «نگهبان شب»؛ شیپور بیدارباش رویاها
- انتقاد میرکریمی از بیعدالتی در اکران فیلمهای روی پرده
- بازدید مجیدی و میرکریمی از پشتصحنه «در آغوش درخت»
- در انتخاب برنده بخش فیلم کوتاه؛ همکاری با «تیکتاک» برای کن دردسرساز شد!/ جدایی رئیس داوران
- گزارشی از واکنشها به ویدئوی اعتراضی مهرجویی/ اندوه عمومی سینماگران ایرانی
- «نگهبان شب» یک اتفاق جدی در کارنامه فیلمسازی میرکریمی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





