به طور مثال روزنامه کیهان مینویسد: «صحبت کردن درباره مسائل خصوصی و زناشویی، گفتن حرفهای دو پهلو با معنای وقیحانه و این بار، رکیکگویی شوخیهای جنسی به اسم استندآپ کمدی! ماجرایی که هدفش هر چه باشد، تأثیری جز قبحزدایی و ترویج بیحیایی نیست.»
همانطور که در ابتدا این نوشتار به آن اشاره کردم. شوخیهای زینب موسوی خوشایند نبود اما این شوخیها نباید کار را به جایی برساند که برنامههای تلویزیونی طنز به سمت تعطیلی برود. به قول قدیمیها نباید برای یک دستمال قیصریهای را به آتش زد.
یکی از دلایلی که تلویزیون امروز ایران با بحران برنامه سازی جذاب روبرو است. همین معناست که مسئولان و اهالی فرهنگ و البته مردم با یک اشتباه و یک شوخی به گونهای برخورد میکنند که برنامه تعطیل و سازنده آن برای همیشه از تلویزیون رفته است.
تصور کنید به خاطر این شوخیها برنامه خندوانه تعطیل شد یا مسابقه خنداننده شو دیگر ادامه پیدا نکند. چه اتفاقی میافتد؟ تلویزیون بازهم به سوی ناجذاب بودن حرکت میکند. به خاطر یک اشتباه مگر میشود خنده را از مردم گرفت؟
برنامههایی که به خاطر استعداد شخصی مهران مدیری و رامبد جوان توانستهاند طرفداران زیادی در بین مردم پیدا کنند را نباید به همین سادگی و با کج سلیقگی به سمت تعطیلی ببریم.
مسابقه خنداننده شو باعث شد حدود سه میلیون رای به شرکت کنندگان این مسابقه آن هم در هفته اول داده شود. این یعنی مردم از این مسابقه استقبال کردهاند. این یعنی مردم از این مسابقه لذت میبرند. پس بیایید کار نکنیم لذتهای مردم به سمت تلخی برود.
جامعه ایران با مشکلات فراوانی روبرو است که همین خندهها میتواند مُسکنی برای مشکلات مردم باشد. همین یک ساعت و نیم مسابقه باعث میشود برای لحظاتی مردم مشکلات خود را فراموش کنند و طنازی شرکت کنندگان بخندند.
در کنار این مسئله سالهاست کمدینهای جدیدی وارد عرصه طنز ایران نشدهاند. این مسابقه باعث میشود افرادی تازه با تفکری تازه وارد این صحنه شوند.
تلویزیون رقیب جدی به نام شبکههای ماهوارهای دارد. شبکههایی که به راحتی توانستهاند گوی رقابت را از صداوسیما بربایند. امروز سریالهای ترکی دل خانوادههای ایرانی را ربوده است. در این وضعیت برخی با کج سلیقگی شرایطی را بوجود آوردهاند که تلویزیون هر روز به سمت برنامههای ناجذاب حرکت میکند. سریالهای ماه رمضان امسال به خوبی حکایت از این معنا دارد.
به جای اینکه با برنامههایی مانند خندوانه قهری برخورد کنیم و آن را عامل بیحیایی بنامیم سعی کنیم آنها را حمایت کنیم تا تعداد آنها در برهوت برنامه سازی صداوسیما بیشتر شود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به سریال «شیش ماهه»/ دیگه فایده نداره، نداره…
- واکنش روزنامه هفت صبح به مصاحبه اخیر مهران مدیری : از برج عاج خود پایین نیامد
- «کارناوال» در یک چهارم نهایی
- هفت کار طنز مهران مدیری در فهرست؛ بهترین سریالهای ایرانی در imdb کدامند
- «کارناوال» رامبد جوان به زودی در شبکه نمایش خانگی
- در پی اعلام خبرهایی از ساخت سریال تازه مدیری؛ ژوله و قاسمخانی همکاریشان را با تلویزیون تکذیب کردند
- اکران آنلاین «زودپز» در شبکه نمایش خانگی
- متوهمی به نام «اون»!
- مهران مدیری و الناز شاکردوست در فیلم جدید هاتف علیمردانی
- درباره «قهوه پدری»؛ قهوه بیمزه پدری
- مدیر شبکه نسیم توضیح داد؛ مهران مدیری، جنابخان، فرزاد حسنی و چند برنامه دیگر
- رامبد جوان با یک رئالیتیشو در شبکه نمایش خانگی/ انتشار دوبله «ترنسفورمرز»
- «قهوه پدری» مهران مدیری از در شبکه نمایش خانگی
- اکران «زودپز» رامبد جوان به تعویق افتاد
- فیلمهای رامبد جوان، بهرام افشاری و گزینه احتمالی اسکار در راه اکران
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
