بیژن بیرنگ (تهیهکننده و کارگردان) – طبیعتا این انتظار وجود دارد که در ابتدا موفقیت به دست آمده توسط اصغر فرهادی کارگردان شناخته شده و دوستداشتنی کشورمان و شهاب حسینی بازیگر توانمند را درجشنواره سینمایی کن تبریک بگوییم.
بعد از آن اما باید به این پرسش پاسخ داد که موفقیت به دست آمده و اقبال فیلمهای افرادی چون فرهادی و کیارستمی تا چه حد به نفع سینمای ایران است؟ من این مفهوم را در پاسخ به فاصلهای که افرادی چون اصغر فرهادی با سینمای مستقل داخل ایران گرفتهاند، جستوجو میکنم. فرهادی با موفقیتهایش در سالهای اخیر دوباره این مسأله را مطرح کرد که تنها راه نجات سینمای ایران و تنها راهی که میشود با استناد به پیمودن آن سینمای ایران را موفق ارزیابی کرد، فاصله گرفتن سینماگران از سینمای مستقل (یعنی سینمایی که صرفا در داخل ایران تولید میشود و در بازارهای جهانی هیچ مشتری ندارد) است. بنابراین موفقیت را باید در دوبعد مدنظر قرار داد: یکی شرکت در جشنوارههای جهانی و به دست آوردن موفقیت درچنین رویدادهای فرهنگی معتبر و دیگری واردشدن به مارکت جهانی و پیمودن راهی که به دیده شدن تولیدات سینمایی در سراسر جهان آن هم ازسوی ملتهای مختلف میانجامد.
به نظر من شرکت کردن درجشنواره هم گام خوبی است اما وقتی میتوان در معنای واقعی کلمه از یک سینمای موفق صحبت کرد که فیلم تولیدشده را مردم در نقاط مختلف جهان ببینند و درواقع آن تولید سینمایی مشتریهای جهانی داشته باشد. امروز دیگر نمیتوان فیلمی را که صرفا درکشور خودش دارای بیننده است، یک تولید موفق سینمایی به حساب آورد.
سینمای ایران البته تاکنون نتوانسته در معنای واقعی کلمه به این موفقیت دست پیدا کند، چراکه بسیاری از اهالی سینما صرفا شرکت کردن درجشنوارههای مختلف بینالمللی را موفقیت به حساب میآورند. این درحالی است که حضور چهرههایی چون پیمان معادی و همایون ارشادی که دارند، در مقام بازیگر با پروژههای مختلف همکاری میکنند، همان جادهای است که سینمای ما باید بتواند در آن گام بردارد. ازسوی دیگر اصغر فرهادی هم با ساختن فیلمهایی چون گذشته توانسته در این مسیر حرکت کند.
من مورد توجه قرارگرفتن فروشنده را از این منظر مهم ارزیابی میکنم و معتقدم اگر سینماگران ما بتوانند در بازار جهانی تماشاگران زیادی را در سالنهای زیاد جلب تولیداتشان کنند، آن وقت میتوان گفت، سینمای ایران به موفقیت رسیده است.
متاسفانه ما برای دهههای متمادی از این امکان بیبهره بودیم و بخشی از مسأله هم به محدودیتهای موجود درکشور مربوط بود. با این وجود اما تک چهرههایی چون عباس کیارستمی، اصغر فرهادی، پیمان معادی و همایون ارشادی دارند، در مسیری که بایسته داشتن یک سینمای موفق است، گام برمیدارند.
منبع: روزنامه شهروند
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- سیودومین جشنواره فیلم سارایوو؛ نشان افتخاری به اصغر فرهادی اهدا شد
- بازگشت به زبان مادری؛ فیلمنامه بعدی فرهادی به زبان فارسی خواهد بود
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- اصغر فرهادی در پرتغال مسترکلاس کارگردانی برگزار میکند
- ورایتی گزارش داد؛ فروش گسترده فیلم اصغر فرهادی در بازارهای جهانی
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- کن ۲۰۲۶، از پرده تا پیادهرو
- فیلم فرهادی را نپسندیدند؛ فیلم پاولیکوفسکی در صدر جدول منتقدان مجله اسکرین کن ۲۰۲۶
- «داستانهای موازی»؛ فیلمی پرتعلیق، هوشمندانه و استادانه
- جشنواره کن ۲۰۲۶؛ نظرات ضد و نقیض منتقدان درباره «داستانهای موازیِ» فرهادی
- نشست خبری «داستانهای موازی» در کن؛ فرهادی: معنای همدردی با قربانیان جنگ، نادیده گرفتن کشتهشدگان اعتراضات نیست
- «داستانهای موازی»؛ عبور فرهادی از خطوط قرمزش
- خبرهایی از «داستانهای موازی»؛ اکران فیلم فرهادی همزمان با کن/ رقابت در جشنواره سیدنی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





