سینماسینما، یزدان سلحشور
نمیخواهم «متری ششونیم» را با آن فیلم برزیلی مقایسه کنم که اوایل نخستین دهه قرن بیستویکم، سروصدا به پا کرده بود، چون فیلم روستایی، چه از نظر فرم بصری و چه از نظر نوع روایت و چه از نظر شیوه روایت، شباهت چندانی با آن فیلم ندارد[مگر در سکانس حمله ماموران به آن خرابههای مملو از معتاد- از همه نوعش- که استفاده خلاقانهای هم شده از لولههای سیمانی که انگار کندوی زنبورهای مرگبار است] که اگر بنا بود دنبال چنین شباهتی بگردیم، شباهت فیلم سال پیش هومن سیدی [باز هم با بازی درخشان نوید محمدزاده] لااقل از لحاظ فضاسازی و فرم بصری، با آن فیلم بیشتر بود، خیلی بیشتر.
همیشه برداشتن دومین قدم در سینما، خیلی مشکلتر است، مخصوصا که فیلم اولت هم سروصدا کرده باشد. اما کارگردان این فیلم، با جرئت و خاطرجمعی و البته خطرکردنی که به حذف بخشهایی از فیلمش منجر شد [و حتی اکران فیلمش را در جشنواره، تا مرز حذف کامل پیش برد] قدم دومش را برداشت و توانست منتقدان سرسخت فیلم اول را هم راضی کند.[دنبال اسمشان نگردید؛ مسعود فراستی!]
فیلم روستایی فیلم جذابی است، اما نه در آن اندازهای که مسعود فراستی در برنامه هفت، تعریفش را کرد![خب وقتی فراستی از فیلمی تعریف میکند، هم آدم ذوقزده میشود هم کنجکاو! اینقدر که بدِ فیلمها را میگوید!] واقعیتش را بخواهید، فراستی جوری از فیلم تعریف میکرد که من تصورم این بود با یکی از آثار برجسته نوآر روبهرو میشوم! در اینکه برای اولین بار در این ۴۰ سال، ما با پلیس واقعیِ زمان حال[نه زمان پهلوی دوم یا اول] روبهرو هستیم، حرفی نیست؛ اینکه واقعنمایی و باورپذیری وقایع، خیلی خوب از آب درآمده، باز هم حرفی نیست. قصه خوب تعریف شده؟ البته! فیلم، «فیلم وضعیت» است؟ بله که هست! بنابراین، اینکه غیر از «بَدمن» فیلم که نقشش را محمدزاده بازی میکند، بقیه در حد تیپ میمانند و بدل به «شخصیت» نمیشوند، چندان مهم نیست، اما مشکل فیلم، که باعث میشود بدل به فیلم بزرگی نشود، این است که «وضعیت درخشان» موقعی شکل میگیرد که بدل به «وضعیتِ انفرادی» شود نه «وضعیتِ اجتماعی». وضعیت فیلم روستایی، کاملا اجتماعی است و شخصی نمیشود؛ البته در سکانسهایی، چه «روستایی کارگردان» و چه «روستایی نویسنده» به این سمت حرکت میکنند، مثل سکانسِ شبِ آن سلول پر از آدم و درنهایت، آن آبپاشی محمدزاده روی سرِ تمام زندانیان که سکانسی بهیادماندنی است، اما «شخصیسازی وضعیت» در حد همین سکانس باقی میماند.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- زنی گرفتار در ساختاری آسیبزننده/ تحلیل اجتماعی فیلم «زن و بچه»
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- «زن و بچه»؛ فروپاشیدن
- درباره «زن و بچه»/ زنی در میانه خشم و خروش و بخشش
- فیلم سینمایی «زن و بچه» به اکران آنلاین رسید
- جشنواره فیلم کن ۲۰۲۶؛ فهرست بخش کلاسیک اعلام شد/ یک فیلم ایرانی در میان آثار کوتاه
- نقد؛ چراغی در رهگذر تاریک و روشن سینما
- «زن و بچه»؛ کوچه پسکوچههای یک فیلمساز
- درباره «زن و بچه»؛ کدام زن؟! کدام بچه؟!
- «زن و بچه»؛ دوئلی تصویری با چهرههایی خیرهشده به دوربین
- «زن و بچه»؛ خیره با چشمان باز به کابوسی که زندگیات را میبلعد
- بازنمایی جامعه مردسالار در «پیر پسر» و «زن و بچه»
- بدهی ۳۵ میلیاردی سینما/ سعید روستایی فیلم جدید میسازد/ بزودی بلیت شناور اجرا خواهد شد
- «زن و بچه»؛ چرا غافل از احوال دل خویشتنم؟
- «زن و بچه»؛ فرم پیش از معنا
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





