در مراسم اختتامیه جشنواره تلویزیونی مستند، برگزیدگان در بخشهای مختلف معرفی شدند.
به گزارش سینماسینما، در مراسم اختتامیه جشنواره تلویزیونی مستند برگزیدگان در بخشهای مختلف به شرح زیر معرفی شدند:
در بخش مردمی مستندهای کوتاه از میان مستندهای «آجور تا بند»، «فریاد در چال» و «آشیرما»، مستند «آجور تا بند» به کارگردانی نبی الله شعبانی برنده این بخش جشنواره شد.
در بخش مستندهای نیمه بلند مردمی ارژنگ ضرغامی با مستند «زندگی در شب» توانست رای و نظر مخاطبان را جلب کند. دیگر مستندهای این بخش «پژاره» به کارگردانی علی اسدی و علی طهماسبی و «اسب های زندگی» به کارگردانی امیر شکرگزار ناوی بود.
در بخش مستندهای بلند مردمی سهیلا پورمحمدی با مستند «پرنده افلاک» برنده این فصل جشنواره شد. دیگر نامزدهای این بخش «عروسک کوکی نیستم» و «پشت دیوار ۴۷» بودند.
در بخش داوری جشنواره، داوران این فصل ارد زند، حامد شکیبانیا و محسن برمهانی این مستندها را برگزیدند.
در بخش کوتاه، «باغچه کوچک ما سبز است» به کارگردانی حسین نارمنجی از میان مستندهای برگزیده دیگر این بخش به نامهای «صدای پای آب» و «ناصر» برنده این فصل جشنواره شد.
در بخش مستندهای نیمه بلند مستند «مشد عباس، بودن، نبودن» به کارگردانی سید هاشم مرتضویان برگزیده این فصل از جشنواره شد. دیگر نامزدهای این بخش «زندگی در شب» و «پژاره» بودند. در بخش مستندهای بلند داوری امیر منیری با مستند «عروسک کوکی نیستم»، تندیس برگ زرین جشنواره را به خانه برد.
دیگر نامزدهای این بخش «نامههای کارستن» به کارگردانی عطا پناهی و «گراند هتل» به کارگردانی ابوالفضل سروش مهر بودند.
در ادامه ابراهیم حاتمیکیا درباره شبکه مستند و دیدن برنامههای مستند گفت: در فضای فیلمسازی و تماشای فیلم مستند بسیار احساس آرامش و امنیت میکنم؛ چراکه احساسم بر این است که فضای مستند فضای سلوکی است که هنرمند را برای ورود به جامعه درست می سازد. سلوک هنرمند برای ورود به فضای جامعه است.
وی ادامه داد: اگر به دست من باشد، میگویم هیچ فیلمساز داستانی حق فیلمسازی ندارد؛ مگر اینکه از حوزه مستند عبور کند؛ چراکه تاثیر بسیاری بر نگاه فیلمساز دارد و بر جامعه هم تاثیرگذار است.
این کارگردان سینما درخصوص مستند «مشد عباس، بودن، نبودن» عنوان کرد: این مستند با وجود موضوع جدی روایت بشاشی دارد. مستندی که یک موضوع به شدت حساس جامعه را مورد بررسی قرار داده است.
وی افزود: من مستند را پایگاه بسیار مهمی برای فیلمساز میدانم. به شخصه اولین شبکهای که تکیهگاهم است، شبکه مستند است؛ چرا که در برنامه های شبکه مستند یک سلوک هنرمندانه و در عین حال یک دموکراسی بسیار زیبا را می بینم.
حاتمیکیا در پایان خاطرنشان کرد: زبان مستند و شبکه مستند بسیار ارزشمند است. امیدوارم روز به روز قدرت بگیرد و بتواند روزی مثل انیمیشن ـ که امروز دارد نفس میکشد ـ اکران خوبی به دست آورد.
پس از بخش ویژه این مراسم از مرتضی پورصمدی فیلمبردار، عکاس و مردم نگار تجلیل شد.
وی گفت: ۴۲ سال است که در عرصه مستندسازی فعالیت میکنم و در این مدت بیش از ۱۰۰ مستند ساختهام.
آیین اختتامیه نخستین جشنواره تلویزیونی مستند با حضور سید سلیم غفوری مدیر شبکه مستند، سیدمحمد مهدی طباطبایی نژاد مدیر عامل مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، ابراهیم حاتمی کیا و حسین افشار مدیر خانه مستند انقلاب اسلامی و جمعی از مستندسازان و هنرمندان برجسته در فرهنگسرای ابن سینا برگزار شد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به دو مستند؛ از ماجرای صداهای پررنج تا خاطرهبازی با سینما
- جریان نوی مستندهای کره جنوبی؛ فراتر از ملتها، فراتر از سیاست
- یک یادداشت کوتاه برای مردی بزرگ/ آقای متوسلانی نازنین ۹۰ سالگیتان خجسته
- برای آرش کوردسالی/ «نفت» از آن سوی «دیوار»
- حاتم بخشیهایی که ابراهیم را از سینمای ایران گرفت
- آیا فیلم حاتمیکیا به جشنواره فجر میرسد؟
- روایتی نوین از ابراهیم حاتمیکیا؛ پروژه «موسی کلیمالله» چگونه به ابراهیم حاتمیکیا رسید؟
- گفتوگو با محمد مقدم درباره سینمای مستند/ فیلم مستند، جهانی است ساختگی؟
- صداوسیما به از کرخه تا راین هم رحم نکرد!
- حاتمیکیا چرا ساخت سریال «موسی(ع)» را پذیرفت؟
- جشن مستقل سینمای مستند افتتاح شد؛ سینمای مستند از جامعه عقب نیست/ مراقب باشید جشن، جشنواره نشود
- با حکم رئیس سازمان سینمایی؛ اعضای شورای سیاستگذاری شانزدهمین جشنواره سینماحقیقت معرفی شدند
- دو فیلم از اردوان زینی سوق در روسیه/ سه مستند ایرانی در جشنواره یکاترینبرگ نمایش داده میشود
- بازگشت جوایز فنی به بخش مسابقه ملی سینماحقیقت
- فاشیسم، آرمانگرایی و پایگاه امنِ ایدئولوژی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





