
روجرو دئوداتو کارگردان ایتالیایی سازنده فیلمهای ترسناک در سن ۸۳ سالگی از دنیا رفت.
به گزارش سینماسینما، روجرو دئوداتو کارگردان سازنده فیلم ترسناک «کانیبال هولوکاست» که آنقدر جنجالی شد که خیلی از کشورها ممنوعش کردند، در ۸۳ سالگی از دنیا رفت.
فیلم «کانیبال هولوکاست» محصول ۱۹۸۰ یکی از بدترین فیلمهای تمام دوران شناخته میشود و اولین فیلمی است که از فیلمهای به جای مانده قبلی در آن استفاده شده است. نمایش این فیلم در چندین کشور به دلیل نمایش خشونت فیزیکی، تجاوز جنسی و حیوان آزاری ممنوع شد و حتی سازندهاش به اتهام فحاشی دستگیر شد. او متهم به قتل چندین بازیگر در برابر دوربین برای نمایش وحشیگری واقعگرایانه شد، اما بعداً تبرئه شد.
او در طول دوران کاریاش فیلمهای دیگری هم ساخت اما «کانیبال هولوکاست» به فیلم کالت کلاسیک در ژانر فیلمهای ترسناک بدل شد و در فرانسه لقب موسیو آدمخوار به وی داده شد.
دئوداتو کارش را با چهرههایی چون روبرتو روسلینی و سرجو کوربوچی شروع کرد و چند فیلم موزیکال کمدی در دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ ساخت و با فیلم جنایی اسپاگتی «مثل یک پلیس زندگی کن، مثل یک مرد بمیر» در سال ۱۹۷۶ سرو صدا به پا کرد. این فیلم به دلیل صحنههای خشونت بار با سانسور روبهرو شد.
وی «آخرین جهان آدمخوار» را سال ۱۹۷۷ ساخت که به دلیل نمایش آزار حیوانات با سانسور روبهرو شد و بعد «کانیبال هولوکاست» را ساخت. این فیلم با بازی رابرت کرمان، گابریل یورک و فرانچسکا سیاردی درباره یک گروه نجات آمریکایی است که در جستجوی مستندسازان گمشدهای هستند که داشتند فیلمی درباره قبایل آدمخوار در جنگلهای بارانی آمازون میساختند. این فیلم در ۵۰ کشور ممنوع شد اما میراث آن الهامبخش فیلمسازانی چون کوئنتین تارانتینو، الی راث و اولیور استون بود.
این کارگردان همچنان به ساخت فیلمهای ترسناک ادامه داد که «شمارش جسد» و «شبح مرگ» از جمله آنها هستند. او در فیلم ترسناک الی راث با عنوان «متل: قسمت دوم» در نقش یک آدمخوار جلوی دوربین رفت.
منبع: مهر به نقل از ورایتی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





