آن خوشتیپِ خوشپوش، آن عاشق یقه خرگوش، آن وکیل پایه یک، آن بلاک کننده فالوئرهای فیک، آن دشمن درجه یک آل سعود، آن که در اخراجیها اسمش رسول بود، آن نوازنده باکلاس و نایس، آن بازیگر کلاغپَر و آسوپاس، آن بتمن و سوپرمن ایرانی، آن متحد کننده وکلای جهانی، آن آقای دژاکام در کلاه پهلوی، شیخنا و مولانا حسام نواب صفوی (ژسته فوق الژست، تیپه فوق التیپ)، حقوقدان بود و در نتیجه سرهنگ نبود.
در خبر است که از بزرگان بازیگری بود و در نوازندگی و خوانندگی شانی نیکو داشت و یگانه دوران بود. در مقام او گفتهاند که تاریخ بازیگری به دو دوره «قبل از بازی او در کلاغپر» و «بعد از بازی او در کلاغپر» تقسیم شده و در همه کائنات بازیگری پیدا نشود که به خوبی او دیالوگ «ببین میخوام بد بترکونیم… اوکی؟» را تلفظ کند.
نقل است که مغرضی الویس پریسلی نام در طریق وی بود و از روی عناد خود را شبیه به او میآراست و به خیابان میشد تا مگر از شهرت و بزرگی پیر ما چیزی نصیبش شود. این را با حسام گفتند. گفت: «بگذارید خوش باشد. جوان است و جوانها معروفیت خوشتر دارند» و این از کراماتش بود. دیگر روز با جمعی از خواص در شارع عام میرفت. جمعی از مردم به خیال این که الویس است و خود را شبیه حسام کرده اعتنا نکردند. ناگاه مریدی او را شناخت و ولولهای در جمع افتاد و جمله مریدان مونوپاد در دست نزد او دویدند، نعرهها زدند و پیراهنها چاک دادند و سلفیها گرفتند، گرفتنی.
نقل است که پاتوقش کوچه پشتی دادگاه لاهه بود و هرکس در دادگاه لاهه کارش گیر میکرد، نزد او میرفت و در طرفهالعینی عریضه مینبشت و مشکلات حل میکرد. و او همان است که حکم محکومیت چارلز تیلور و اسلوبودان میلوشویچ را از دادگاه لاهه گرفت و با مامور از در خانه جلبشان کرد و در زندان انداخت تا درس عبرتی شود برای همگان.
آوردهاند که با جمله بزرگان در ارتباط بود و جایگاهی جهانی داشت. شیخنا مدودوف گوید: شبی در معیت مولانا پوتین (اعصابه خراب، چشمانه زاغ) در کاخ کرملین بودیم و ایشان را از غایت مشکلات داخلی و جهانی و لوسبازیهای اردوغان، حالی سخت پیش آمده بود و مدام راه میرفت و حرص میخورد. ناگاه پیکی رسید. سلام گفت و رقعه داد. تا مولانا پوتین نامه خواند، حالش خوش و رویش شاداب گشت. گفتم: «این نامه از که بود؟» گفت: «از داش حسام. سلام رسوند». گفتم: «چه نوشته بود؟» هیچ نگفت. رقعه بوسید و بر چشم نهاد.
و او همان است که مولانا کلایدرمن در وصف او گوید: «کاش میتوانستم قطعهای حداقل شبیه به حسام بنوازم» و مولانا دیکاپریو در ستایش او گوید: «کاش حسام نواب صفوی بودمی اگر لئوناردو دیکاپریو نبودمی».
در آخر کار او آوردهاند که شبی در خواب به ضمیرش ندا آمد: «برخیز و آن کار ناکرده به اتمام رسان». از جا برخاست و دید که یقه پیراهنش را آهار نزده. پس دندان گزید و از آنچه دیده بود، سخت در فکر شد و همین راه رفت تا از نظرها محو شد. رحمها… علیه.
منبع : بی قانون/ حسام حیدری
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- آیین تجلیل از افتخارآفرینان سینمای ایران در عرصه بینالملل ۱ / گزارش تصویری
- واکنشهای انتقادی کاربران به پست مناسبتی حسام نواب صفوی
- رقابت حسام نوابصفوی، نرگس محمدی و بازیگران خارجی در یک مسابقه تلویزیونی
- راهحل پیشنهادی حسام نوابصفوی برای رفع مشکل کمکاری بازیگران
- انتقاد حسام نواب صفوی از لیلا حاتمی
- اظهارات حسام نوابصفوی پس از دریافت عنوان پلیس نامحسوس
- حسام نواب صفوی وکیل «آهوی پیشونی سفید۲» شد
- نوابصفوی: آمریکا باید به ایران یارانه بدهد/رقصشمشیر بوش، ترامپ و نوابصفوی
- ادامه واکنش هنرمندان به درگذشت ناگهانی علی معلم/ از اصلانی و توسلی تا علیخانی
- توضیح حسام نواب صفوی درباره یکی از ویژگی هایی که به او نسبت می دهند
- نامه جمعی از مردم مکزیک و اتباع کشورهای مسلمان به حسام نواب صفوی/ طنز
- نظرات جدید حسام نواب صفوی درباره الویس پریسلی!
- حسام نواب صفوی مجری شبکه «فارسی ۱» را ملیجک و نماد توهین به ملت ایران خواند
- حسام نواب صفوی: پرونده شکایتم از «فارسی وان» هنوز بسته نشده است
- سیل درخواستهای مردمی از نوابصفوی برای تعطیلی هفت و ۲۰:۳۰/طنز شهروند
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





