علی زر اندوز در ستون طنز چهل سال بعد روزنامه قانون نوشت : در کمال شگفتی ایران با یک برد، سه مساوی و یک باخت، قهرمان جام جهانی ۲۰۵۸ شد! تحلیلگران علم ریاضی، کارشناسان فوتبال و سایر اندیشمندان جهان که از این اتفاق انگشت به دهان ماندهاند، در بیانیهای ضمن تبریک این موفقیت به تیم ملی و مردم ایران اعلام کردند اگر ۴۰سال قبل، اندیشمندان جهان معادلهای که تیم ملی ایران در گروهش ایجاد کرده بود و در آن معادله پرتغال و اسپانیا هر کدام با سه گل زده و مراکش با یک گل زده حضور داشتند، ولی ایران صدرنشین جدول شده بود را حل میکردند، الان این اتفاق برای جهانیان کمی قابل درکتر بود! ولی خب به هر حال این بازیهای علم ریاضی چیزی از ارزشهای تیم ملی ایران و کیروش کم نمیکند!
به گزارش خبرنگار اجتماعی روزنامه، در حال حاضر مدتی است که جوانان روزهایی را که تیم ملی در جام جهانی بازی دارد، برای مراسم روز عروسیشان انتخاب نمیکنند. خبرنگار ما برای یافتن دلیل این اتفاق سراغ عدهای از جوانان دم بخت رفت و دلایل آنها را برای این تصمیم جویا شد. پسر جوانی به خبرنگار ما گفت: کلا با این همه خرج و مخارج و سختی، داریم یک شب عروسی میگیریم، که آن هم در شادی و حرکات موزون و بزن و بکوب بعد از پیروزی تیم ملی، محو میشود!
اما خانم جوانی دلیل دیگری را برای این تصمیم بیان کرد و گفت: اصلا دلم نمیخواهد در شب عروسیام به جای آنکه همه نگاهها به عروس و داماد باشد، همه به تلویزیون روی گوشیهای تلفن همراهشان چشم بدوزند و تازه وسط عروسی موج مکزیکی بروند و تخمه بشکنند و با بالا و پایین پریدن و شادی پس از گل، دیزاین میزهای عروسی را به هم بریزند! حالا همه اینها هیچی… اگر تیم ملی با نتیجه دو بر یک ببرد، مادر شوهر و خواهر شوهر آدم یک عمر میخواهند بگویند آن یک گلی که ایران خورد، پا قدم عروس ما بود! مرد میانسالی هم دلیل خاص خودش را داشت و گفت: بیخیال داداش! این طوری هر چی باقالیپلو با ژله سر میز شام عروسی خوردیم تو استرس دقایق پایانی نیمه دوم، دود میشود و میرود هوا!
یکی از بازیگران کشور که سالهاست داستان منقلب شدنش در ورزشگاه، به ضربالمثلی پرکاربرد در ادبیات فارسی تبدیل شده، سرانجام پس از ۴۰ سال دلیل منقلب شدنش را برای خبرنگار ما فاش کرد و گفت: راستش من اون روز وقتی برای دیدن بازی دو تیم خارجی وارد ورزشگاهی در خارج از کشور شدم، گمان میکردم تماشاگران به جای آنکه به آن توپ گرد کثیف و آن بازیکنانی که ژولیده و عرق ریزان هستند توجه کنند، به بازیگر و سوپر استاری که وارد ورزشگاه شده توجه میکنند! ولی در طول بازی آنها حتی یک بار هم از من درخواست عکس یا امضا نکردند و فقط نگران بودند توپ وارد آن سبد حصیری بزرگ نشود! خب در این فوتبال را ببندند، این قدر هم نگران وارد شدن توپ به آن سبد حصیری نباشند! خلاصه آنجا بود که من به خاطر این همه بیتوجهی به هنر هفتم، منقلب شدم! وی در پایان گفت: از آقای استنلی کوبریک، مجری برنامه نود هم درخواست میکنم به جای بررسی حواشی این ورزش مسخره و کثیف، کمی اخبار اکستنشن و مانیکور – پدیکور هنرمندان را پوشش دهد! مرسی…
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- مجموعه فیلمهای استنلی کوبریک منتشر میشود
- کدام پلان تاریخ سینما با بیشترین برداشت به ثبت رسیده است
- هنری کسینجر و دانشمند فیلم دکتر استرنج لاو
- جادوی کارگردانی یا هنر نویسندگی؟!/ نگاهی به فیلم «غلاف تمام فلزی»
- راهنمای علمی تخیلی دیدن فیلم ترسناک
- از همه عجایب، تعجب نکنید!/ درباره انتخاب صد فیلم برتر تاریخ سینما از سوی مجله سایت اند ساند
- راه رستگاری از درون می گذرد/ جهان فلسفی استنلی کوبریک در گفت و گو با محمدرضا اسمخانی پژوهشگر فلسفه
- دستیار و بازیگر فیلمهای کوبریک درگذشت
- سینماسینما/ خبرهایی از جشنواره ونیز/ نمایش دو فیلم اولین دوره در نودمین سال
- تبر جک نیکلسون در «درخشش» بیش از ۱۰۰ هزار دلار فروخته شد
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «درخشش» با صدای رضا بهبودی/ این برنامه به آیدین الفت تقدیم شد + تیزر
- نقد مشروح سعید عقیقی بر یک کتاب/ چگونه تئوریها را «زرد» کنیم؟
- تجربه تماشای دوباره «چشمان کاملاً بسته»/ قرص آبی یا قرمز؟*
- پابلو فرو، طراح تیتراژ آثار استنلی کوبریک درگذشت
- جایزه استنلی کوبریک به کیت بلانشت میرسد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





