سینماسینما، یاسمن خلیلیفرد
«جمشیدیه»، دومین ساخته یلدا جبلی، فیلمی ا ست که برای تشریح یک وضعیت انسانی ساخته شده است. مضمون فیلم نقد خشونت و مزمت فحاشی است. اینکه فیلمسازی در این آشفتهبازار به سراغ چنین مقوله ای برود، قطعا قابل احترام است، اما این که آیا جبلی موفق به خلق درست آنچه مدنظر داشته شده است یا نه، خود جای سوال دارد.
وقتی فیلمی با تمِ قتل غیرعمد ساخته می شود و عمده صحنه هایش قرار است در دادگاه بگذرد، القای حس «التهاب» و «تعلیق» از وظایف اصلی آن به شمار می رود، حال آن که «جمشیدیه» بیش از تلاش برای خلق چنین فضایی بر شعاردهی و کشمکش احساسی زن با خود و همسرش در راستای رخداد بهوقوعپیوسته مانور می دهد و درنتیجه از دیگر ابعاد مهمی که فیلمی در این ژانر و با این تم باید داشته باشد، بازمیماند.
فیلمنامه «جمشیدیه» در ارائه مایه های داستانی برای خلق درام ناچیز عمل می کند؛ بیش از آن که شاهد عناصر دراماتیک به منظور پیشرفت داستان باشیم، کنش و واکنش هایی تکراری را از شخصیت های قصه می بینیم که درنهایت هیچ گونه جذابیت نمایشی در داستان ایجاد نمی کنند.
فیلمساز در بخش هایی حساس و مهم از فیلم، با محافظه کاری دست به خودسانسوری می زند و همین امر به فیلمنامه لطمه وارد کرده است؛ مثلاً چرا صحبت مهمِ مادر خانواده مقتول (پانته آ پناهی ها) در دادگاه که درنهایت منجر به نجات ترانه (سارا بهرامی) می شود، در لحظه ای حساس قطع می شود؟ آیا حذف چنین بخش مهمی از فیلم را می توان توجیه کرد؟ یا مثلاً چرا در سراسر فیلم هرگز از امیر (حامد کمیلی) بازجویی نمی کنند؟ مگر نه آن که او نیز در روز حادثه به عنوان شخصیتی کلیدی در صحنه جرم حضور داشته است؟ چنین جزئیاتی دیگر به انتخاب کارگردان مربوط نیستند، بلکه به سبب ایجاد خلل در روند منطقی روایت قصه به ضعف هایی در فیلمنامه بدل می گردند.
درواقع «جمشیدیه» ایده اولیه درخشانی دارد که ظاهرا خود نویسنده نیز آن قدر مجذوب آن شده که از گسترش خلاقانه این ایده بازمی ماند. لحن شعاری «جمشیدیه» از دیگر نقاط ضعف آن است که کار را بیشتر به ملودرام هایی از این جنس نزدیک می کند. مونولوگ پایانیِ ترانه در دادگاه شاید اوج این گرایش به شعارزدگی باشد.
فیلم اما چند بازیگر فرعی درخشان دارد. پانته آ پناهی ها و ستاره پسیانی بازی های قابل توجهی دارند و اساسا گمان می کنم جبلی در شخصیت پردازی خانواده مقتول عملکرد بهتری نسبت به دو شخصیت اصلی فیلم، یعنی امیر و یلدا، داشته است.
«جمشیدیه» به رغم تلاش قابل احترامش برای تشریح یک فاجعه همه گیر اجتماعی نتوانسته در ارائه تاثیرگذار این مسئله موفقیت آمیز پیش برود.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- آنچه سینما هست/ نگاهی به فیلم «مسخره باز»
- مواجهه با دو جهان مردانه/ نگاهی به فیلم «بنفشه آفریقایی»
- جای خالی درام/ نگاهی به فیلم «رد خون»
- میان سیاهی و سرخی/ نگاهی به فیلم «سرخپوست»
- جنگ چهرهای زنانه ندارد/ نگاهی به فیلم «شبی که ماه کامل شد»
- یک تکه کفن/ نگاهی به فیلم «متری شیش و نیم»
- قصه تلخِ شیرین/ نگاهی به فیلم «قصر شیرین»
- این در کلید خاص خود را دارد/ نگاهی به فیلم «ناگهان درخت»
- این، قصه شیرین است/ نگاهی به فیلم «قصر شیرین»
- یک پیشنهاد تازه برای سینمای ایران / نگاهی به فیلم «سرخپوست»
- زندانبانی که مددکار میشود! / نگاهی به فیلم «سرخپوست»
- نرگس به مثابه کاترین / نگاهی به فیلم «شبی که ماه کامل شد»
- خلأ امنیت روانی/ نگاهی به فیلم «جمشیدیه»
- انتشار تیزر فیلم سینمایی «جمشیدیه»
- رونمایی از اولین پوستر «جمشیدیه»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





