علی اللهیاری با اشاره به اینکه فرجالله حیدری فردی با مسئولیت و حمایتگر بود، گفت: «او از ۱۸ سالگی پشت دوربین رفت و وارد حرفه فیلمبرداری شد. فردی با مسئولیت بود و نمیگذاشت حقی از گروهش ضایع شود و تا مطمئن نمیشد کارش را ادامه نمیداد.»
به گزارش سینماسینما، این فیلمبردار پیشکسوت سینمای ایران درباره مرحوم فرجالله حیدری گفت: «دوستی من با آقای فرجالله حیدری به قبل از سال ۵۰ باز میگردد. او از سنین کم و حدود ۱۸ سالگی با دستیاری فیلمبرداری کارش را آغاز کرد و به مرور پشت دوربین رفت و وارد حرفه فیلمبرداری شد.»
او ادامه داد: «حیدری در بیشتر فیلمهای ایرج قادری یا به عنوان فیلمبردار حضور داشت و یا دستیار فیلمبردار بود. از اولین کسانی هم که به او اعتماد کرد و فیلمبرداری آثارش را به او سپرد همین آقای قادری بود. در حقیقت آشنایی این دو هم در استودیو عصر جدید رخ داد و آقای قادری پس از صحبت کردن با او متوجه توانایی و استعدادش شد و تا همین چند وقت پیش به جز چند مورد، فیلمبرداری بیشتر آثار قادری را برعهده داشت.»
اللهیاری اضافه کرد: «من سعادت داشتم و در چند فیلم دستیار فیلمبرداری او بودم. حیدری در کار آدم کاملا منطقی، دقیق و با انصاف بود. از دیگر ویژگیهای شخصیتی او روحیه حمایتگریاش بود و از دوستانش در مقابل اتفاقاتی که برایشان رخ میداد دفاع میکرد. بسیار فرد با مسئولیتی بود و همیشه حواسش به گروهش بود و نمیگذاشت حقی از آنها ضایع شود و تا مطمئن نمیشد کارش را ادامه نمیداد.»
این فیلمبردار پیشکسوت با اشاره به شرایط بیمه این هنرمند هم گفت: «حدود دو سال بود که من به شخصه دنبال کارهای بیمهای او بودم و از طریق صندوق اعتباری هنر شرایط بیمهاش را پیگیری میکردم. و تازه حدود دو هفته پیش که با هم صحبتی داشتیم توانسته بودم نامهها و امضاهای لازم را از خانه سینما جمعآوری کنم که اگر انجام میشد بیمه بازنشستگی شامل حالش میشد و حالا از دست دادن او واقعا سخت است.»
او درباره علت کم کار شدن این هنرمند در سالهای آخر عمرش هم توضیح داد: «حیدری سه پسر داشت که یکی از آنها را از دست داد و در جوانی فوت کرد. از همان زمان زندگی او تغییر کرد و بهم ریخت و دیگر مانند گذشته حوصله و روحیه کار کردن نداشت. شاید یکی از مهمترین دلایلی که او این سالها کم کار شده بود همین باشد.»
اللهیاری همچین گفت: «در حال حاضر شرایط فیلمسازی هم تغییر زیادی کرده است و افراد غیر حرفهای در این حرفه حضور پیدا کردند و چون حاضر شدهاند با دستمزدهای پایین کار کنند تهیه کنندگان و کارگردانان ترجیح میدهند با آنها همکاری کنند تا افراد حرفهای. در این سالها هم پیشنهادهایی برای فیلمبرداری به آقای حیدری میشد اما دستمزدها بسیار پایین بود و با توجه به سابقه کاری و حرفهایشان مبلغها درست و منطقی نبود بنابراین ایشان هم نمیپذیرفت.»
فرجالله حیدری از فیلمبرداران سرشناس سینمای ایران، ۱۵ آذر، در سن ۶۲ سالگی بر اثر ایست قبلی درگذشت.
فرجالله حیدری در سال ۱۳۳۵ در تهران متولد شد. او دارای مدرک تحصیلی دیپلم ریاضی بود و فعالیت خود در سینما را با دستیاری فیلمبرداری فیلم «کوچه مردها» ساخته سعید مطلبی در سال ۱۳۴۹ آغاز کرد.
او تاکنون مدیر فیلمبرداری بیش از ۳۰ فیلم سینمایی و فیلمبردار نزدیک به ۲۰ اثر سینمایی بوده است.
فیلمبرداری «سام و نرگس» و «میخواهم زنده بمانم» به کارگردانی ایرج قادری و «روز شیطان» به کارگردانی بهروز افخمی از جمله کارهای مرحوم حیدری بوده است.
همکاری با فیلمهای «قاعده بازی» احمدرضا معتمدی و «پارکوی» فریدون جیرانی در سال ۸۵ از آخرین کارهای این فیلمبردار است. فیلمبرداری فیلم «کارناوال مرگ» در سال ۸۷ آخرین کار وی در سینما محسوب میشود.
مراسم تشییع فرج حیدری یکشنبه ۱۸ آذر ماه ساعت ۹ صبح از خانه سینما خیابان وصال انجام میشود.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نقش و جایگاه فیلمبرداران در سینمای ایران/ طراحان جهان دیداری فیلم
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- چرا سیاهنمایی کارِ سینمای ایران نیست
- سینمای ایران به هوای تازه نیاز دارد
- استقبال تماشاگران و منتقدین از یلدا در جشنواره ساندنس
- نکتههای گمشده سینمای ایران/ اهمیت دکور در سینمای دهه ۳۰ + ویدئو
- آزمون بزرگ «خانه پدری»
- گزارش سازمان سینمایی از وضعیت سالنهای سینمای کشور
- حجازیفر: پول سینما را در تئاتر خرج میکنم
- ساختار «خانه سینما» پیر شده است/ صنف نباید نیازمند پول دولت باشد
- چرا ما دیگر به کمدیهای وطنی نمیخندیم؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- پایان ناامیدکننده سریال مهیار عیار
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- فیلمی که می توانست تاثیرگذار باشد/نگاهی به فیلم جن زیبا
آخرین ها
- برلینالهی هفتاد و ششم در ایستگاه پایانی/ خرس طلایی ۲۰۲۶ به «حروف زرد» رسید
- واکنش کانون کارگردانان سینمای ایران به اظهارات مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی
- نفتها و آبها
- درگذشت صدابردار جوان سینما
- اریک دین درگذشت
- سینماگران فرانسوی در مقابل هوش مصنوعی جبهه گرفتند
- نقش و جایگاه فیلمبرداران در سینمای ایران/ طراحان جهان دیداری فیلم
- خوانشی فرمال و اجتماعی از «خشت و آینه»؛ خشتِ توسعه، آینه تنهایی
- معرفی فیلم «حقیقت و خیانت»/ نوبت شما محفوظ است
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند





