به گزارش سینماسینما؛ سینمای ایران هالیوود نیست که تابع قواعد بی رحم یک صنعت جذاب باشد؛ سینمایی نیست که در آن صاحبان سرمایه بتوانند براساس آنچه مردم در کارخانهی سرگرمی سازی میخواهند سرنوشت بازیگری را جابه جا کنند. اما با وجود نبودن این قواعد بیرحم که ریشه در صنعت بی رحمی دارد، حرفه ی بازیگری در سینمای ایران حرفهی بیرحمی است. همان سرمایه داری کوچک رژیم گذشته که با سرگرمی نازلی پیوند داشت و اگر در آن سیستم بازیگری از خودش محافظت نمیکرد، یک دفعه خانه نشین میشد؛ معنی محافظت در اینجا بر میگشت به خود بازیگر که چطور کار کند و چطور زندگی کند. مثلا هنرپیشهای که سالها ستارهی تئاتر کشور بود به دلیل همین که از خودش در زندگی حفاظت نکرد، یک دفعه گم شد و زمانی که دوباره پیدایش شد، دیگر مجبور شد نقش دوم و سوم در سینمای فارسی بازی کند که سرانجام این بازیگر شد مادر علی بیغم و بعد، مرگ در انزوا. البته تغییر شرایط سیاسی و فرهنگی که با انقلاب پیش آمد، خیلی ها را در سینمای فارسی خانه نشین کرد که این موضوع از بحث ما خارج است. البته امروز شرایط سینمای ایران با گذشته خیلی فرق کرده، حتی شرایط امروز با دیروز متفاوت است. امروز ستارگان جایشان را به بازیگران خوب دادهاند و سینما به ستاره وابسته نیست و سرمایهداران جایگاه بازیگر را تعیین نمیکنند. الان بیشتر خود بازیگر است که می تواند جایگاه خودش را حفظ کند. بازیگرانی که از ابتدای ورودشان به سینما حضور خوبی داشتهاند و شانس آوردند که نقش خوبی به دست بیاورند و استعداد آن را داشتهاند که این نقش خوب را به حضوری ماندگار تبدیل کنند، ماندگاریشان درسینما سختتر بوده است. ماندگاری این بازیگران در وهلهی اول مربوط به انتخابهایی است که این بازیگران بعد از آن حضور خوب میکنند، انتخابهایی که در تشخیص درست نقش و کارگردان و مجموعهای که قرار است این نقش را بپرورانند، دارد. علاوه بر این انتخابهای درست، زندگی سالم بازیگر هم به ماندگاریش کمک میکندگرچه زندگی شخصی بازیگر یک امر درونی است. ولی این امر درونی به شدت روی زندگی حرفه ای بازیگر تأثیر میگذارد. ترانه علیدوستی با حضوری خوب شروع کرد و با انتخابهایی درست ادامه داد و نگذاشت زندگی خصوصیتش تبدیل به حاشیهای درکنار کارش شود و آن سلامتی را در زندگی پیش گرفت که حرفهاش آسیب نبیند، البته نمی توان استعداد ذاتی، هوش و توانایی او را در ایفای نقشهای مختلف نادیده گرفت. او در حال حاضر جایگاه مناسب و خوبی در سینما دارد اما هنوز حفظ این جایگاه سخت است.
منبع: همشهری جوان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- واکاوی مستند «ترانه» در آینه روان، فلسفه و جامعه؛ از پیله تروما تا پرواز فردیت
- نقدی بر مستند گفتوگومحور از پگاه آهنگرانی؛ پرترهای در فضای بسته
- درباره بازیگران زن مولف سینمای ایران/ ترانه علیدوستی؛ آخرین بازیگر زن مولف
- ویژگیهای تفکری که سینما را از بنبست و سکون نجات داد
- سخنگوی قوه قضاییه در نشست خبری مطرح کرد؛ ترانه علیدوستی ممنوع از پرواز نیست
- یادداشت فریدون جیرانی درباره وضعیت سینمای اجتماعی؛ باور تغییر باورها
- فریدون جیرانی رئیس کانون کارگردانان شد
- در نشست «بررسی سینمای اجتماعی» مطرح شد؛ سینمای اجتماعی زاییده تحولات اجتماعی و سیاسی جامعه است
- «بودن یا نبودن» و تبدیل خشونت به امید/ عیاری نمونهای از عیار شرافت در سینمای ایران است
- در نشست نقد و بررسی «آبادانیها» مطرح شد؛ نقش عیاری در زبان سینمایی و تحول آن بسیار موثر است/ «آبادانیها» عدالت اجتماعی را وارد سینما کرد
- نسخه مرمت شده «آبادانیها» در موزه سینما
- پیام کانون کارگردانان به مناسبت اولین سالگرد درگذشت کیومرث پور احمد
- گزارش مراسم رونمائی از کتاب «دندان گرگ»/ یک داستان حماسی شهری
- رهایی در اوهام/ نگاهی به فیلم «تفریق»
- «تفریق»؛ به علاوه باران
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «خون بس»؛ زخمهایی که التیام نمییابند
- درباره اکبر عبدی/ آقای خنده و خاطره
- در سی و دومین دوره برگزاری جشنواره؛ فیلمساز ایرانی با «۳۲ متر» به سارایوو میرود
- آقای کارگردان جنگ فرهنگی را برده است؛ یونانیها در افسون «اودیسه» کریستفر نولان
- مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر زنده یاد «اکبر عبدی»
- با بازی دیوید جانسون؛ دنباله سوم «پلنگ سیاه» ساخته میشود
- پاتوق مستند و نمایش «دختران باد» و «بوم ایرانی»
- اکبر عبدی به خانه ابدی بدرقه شد
- در رثای خیرخواه، اکبر آقای عبدی!
- خوانهای اودیسئوس؛ سفر اسطورهای میان هیولاها، وسوسهها و آزمونهای انسانی
- اکبر عبدی؛ از بازیگریِ بدن تا آفرینش شخصیت
- آخرین پلان مرد هزارچهره؛ اکبر عبدی در قاب جاودانگی
- اکبر عبدی درگذشت
- عکاس مشهور ایرانی در بستر بیماری/ یک درخواست از وزیر ارشاد
- ۲ فیلم ایرانی در ایتالیا؛ آثار قرایی و عسگری در ونیز ۲۰۲۶ نمایش داده میشود
- کورش سلیمانی از مدیریت تئاترشهر استعفا داد
- «در محاصره» به آفریقا جنوبی میرود
- در هشتاد و سومین دوره برگزاری؛ فیلمهای جشنواره ونیز با آثاری از سینماگران ایرانی اعلام شد
- نولان در صدر لیست؛ فهرستی از ۱۰۰ کارگردان قدرتمند هالیوود منتشر شد
- «اودیسه» نولان؛ سفری خیرهکننده به قلب اسطوره، اما نه به عمق انسان
- به مناسبت هفت سالگی سوینا؛ نسخه ویژه نابینایان «گیلانه» با صدای گلاب آدینه منتشر میشود
- «مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
- آغاز اکران آنلاین مستند «ساعت بیولوژیک»/ جشنواره سریالسازی نوین با روایت عمودی
- «کلاغ»؛ به دنبال روایتی غیرکلیشهای
- «بایسیکلران»؛ دور باطل در جهانی گروتسک
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»





