پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

به گزارش سینماسینما، علی عباسی شـاید برای متولدان پس از انقلاب نامی ناآشنا باشد ولی برای هم‌نسل‌های پدرانشان سمبلی از موج نو سینمای ایران است که باری نوستالژیک و مثبت دارد. «علی عباسـی تقدیـم می‌کند» عبارتی بود که برای هر فیلمـی اعتبار می‌آورد؛ جمله‌ای کـه ابتدای فیلم‌هایی مانند حسن‌کچل، رضاموتوری، تنگنا، تنگسیر، رشید، نازنین، پنجره، سوته‌دلان و… آمده و در ذهن سینمادوستان ایرانی ماندگار شده است. برخی از بزرگان سینمای ایران آغاز کارشان در دفتر او با نام «سازمان سینمایی پیام» بوده است؛ از جمله علی حاتمی و عباس کیارسـتمی. برخی دیگر هم مثل امیر نادری، مسـعود کیمیایی و جلال مقدم گام های دوم یا سوم‌شان را در پیام برداشتند.

‎خواننده به احتمال زیاد توقع خواندن خاطرات عباسی از دوران تهیه‌ فیلم‌ها و مسایل مربوط به سینما را دارد که البته اشاراتی به آن شده ولی موضوع اصلی کتاب، مربوط به خبر سوزانده شدن نگاتیو فیلم‌هایش است که باعث دگرگونی احوالش و سپس مهاجرت او شد.

‎این کتاب به نوعی درباره‌ دغدغه‌های کسانی است که ناخواسته از حرفه‌ مورد علاقه‌شان دور افتاده‌اند و در مواردی مجبور به مهاجرت شده‌اند. «علی عباسی تقدیم می‌کند» نه فقط برای سینماگران که همچنین برای مهاجران نوشته شده است.

کتاب «علی عباسی تقدیم می‌کند: روایت یک کابوس سی ساله» نوشته‌ قصیده گلمکانی در ۱۹۶ صفحه به قیمت ۲۰ هزار تومان به تازگی منتشر و توزیع شده است.