مانی حقیقی در بخشهایی از مصاحبه اش حرفهای جالبی درباره اظهارات چندی پیش خود درباره خبرنگاران زده است .
به گزارش سینما سینما، بخشهایی از این مصاحبه به شرح زیر است :
برسیم به حاشیههایی درباره شما. چرا در اظهارنظری در فیسبوک، خبرنگاران را با واژه «دوزاری» نواختید؟! بسیاری از همکارانم از شما رنجیدهاند و معتقدند شما ارزشهای کاریشان را نادیده گرفتهاید… .
من هنوز سر حرفم هستم و برای حرفم دو دلیل دارم؛ اول اینکه وقتی خبرنگاری حرفهای میخواهد با بازیگری سر صحنه فیلمبرداری گفتوگو کند، وظیفه دارد شرایط روحی بازیگر را در نظر بگیرد و با حساسیت کامل نسبت به آن شرایط بحث را پیش ببرد. اگر بازیگر، نقش اول فیلم را دارد و فیلم هم فیلمی سخت و طاقتفرساست، این وظیفه حتی خطیرتر میشود و اگر آن بازیگر لیلا حاتمی است که حساسیتهای خاص خودش را نسبت به کارش دارد، ماجرا حتی غامضتر و حساستر میشود. اگر خبرنگار متوجه شود گفتوگو، به هر دلیل، دارد به مشکل بر میخورد و بازیگر دارد از شرایط مصاحبه زجر میکشد، کاملا بدیهی است که گفتوگو باید به وقت دیگری موکول شود. از نظر من واضح است خبرنگار باید با ویژگیهای خاص بازیگر آشنا باشد و بداند چه سؤالهایی منجر به چه نوع واکنشهایی در او میشود. به عبارت سادهتر، خبرنگار باید سوژهاش را بشناسد. فرق مصاحبهکننده مجرب و آدم ناشی دقیقا در همین جزئیات است. نکته دوم که به نظرم بسیار مهمتر است، اینکه اگر گفتوگویی به هر دلیلی درست پیش نرفته و کار بالا گرفته و حرفهای تندی میان طرفین ردوبدل شده، انتشار متن آن گفتوگو حاکی از چیزی نیست جز بدخواهی خبرنگار و میل به تخریب شخصیت مصاحبهشونده. انتشار فایل صوتی گفتوگو هم چیزی نیست جز تشدید همان صفات. معنی چنین کاری فقط این است که ما میخواهیم آبروی فلانی را ببریم و در ملأعام تحقیرش یا مثلا ادبش کنیم، او را سر جایش بنشانیم و از ایندست توهمات. به نظر من انگیزه اصلی پشت چنین حرکتی نوعی حقارت است و هیچ صفتی بهتر از «دوزاری» نمیتواند آن را توصیف کند.
واکنش خانم حاتمی را چطور تحلیل میکنید؟
من تحلیلی از واکنش خانم حاتمی ندارم جز اینکه بگویم وقتی سؤالهای مصاحبهکننده آنقدر ناشیانه و بیربط باشد، هرکسی ممکن است در آن حد برآشفته شود.
اما برخیها معتقدند شما موضوع را به کل جماعت خبرنگار تعمیم دادید. آیا اینگونه است؟
اصلا چنین چیزی نیست. من شنیدهام تعدادی از خبرنگارانی که در آن جمع حضور نداشتهاند، حرفهای من را به خودشان گرفتهاند. بدیهی است که منظور من همه خبرنگاران نبوده. من فقط درباره کسانی که آن سؤالهای خاص را مطرح کرده بودند، نظر دادم. اگر دیگران داوطلبانه این توصیف را به خودشان نسبت دادهاند، مشکل از خودشان است.
منبع: شرق
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سینماگران ایرانی با ۳ فیلم در مراکش
- یادی از داریوش مهرجویی در بیستوپنجمین نشست ماهانهی «مستندهای ایرانشناسی»
- رهایی در اوهام/ نگاهی به فیلم «تفریق»
- «تفریق»؛ معلق میان پرسشهای ناتمام
- «تفریق»؛ به علاوه باران
- «تفریق» مانی حقیقی قاچاق شد
- گزارشی از موقعیت سینمای ایران در فرانسه به مناسبت اکران فیلم «تفریق»
- نامه تند یک فیلمساز به محمد خزاعی/ مانى حقیقی: اصلاحیههای شما نامشروع است
- سازمان سینمایی حضور «تفریق» در جشنوارههای خارجی را بلامانع اعلام کرد
- «تفریق» در جشنواره تورنتو رونمایی میشود
- فیلمبرداری «چرا گریه نمیکنی؟» به پایان رسید
- جشنواره پالم اسپرینگز برگزار نمیشود/ زنگ خطر برای دیگر جشنوارهها
- فیلم مانی حقیقی به جشنواره فجر نمیآید + عکس
- سینماسینما/ برگزاری جشنواره برلین در زمان مقرر بدون تعویق/ آیا اعتبار گذشته به این جشنواره بازمیگردد؟
- فیلمبرداری «تفریق» متوقف شد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





