مانی حقیقی در بخشهایی از مصاحبه اش حرفهای جالبی درباره اظهارات چندی پیش خود درباره خبرنگاران زده است .
به گزارش سینما سینما، بخشهایی از این مصاحبه به شرح زیر است :
برسیم به حاشیههایی درباره شما. چرا در اظهارنظری در فیسبوک، خبرنگاران را با واژه «دوزاری» نواختید؟! بسیاری از همکارانم از شما رنجیدهاند و معتقدند شما ارزشهای کاریشان را نادیده گرفتهاید… .
من هنوز سر حرفم هستم و برای حرفم دو دلیل دارم؛ اول اینکه وقتی خبرنگاری حرفهای میخواهد با بازیگری سر صحنه فیلمبرداری گفتوگو کند، وظیفه دارد شرایط روحی بازیگر را در نظر بگیرد و با حساسیت کامل نسبت به آن شرایط بحث را پیش ببرد. اگر بازیگر، نقش اول فیلم را دارد و فیلم هم فیلمی سخت و طاقتفرساست، این وظیفه حتی خطیرتر میشود و اگر آن بازیگر لیلا حاتمی است که حساسیتهای خاص خودش را نسبت به کارش دارد، ماجرا حتی غامضتر و حساستر میشود. اگر خبرنگار متوجه شود گفتوگو، به هر دلیل، دارد به مشکل بر میخورد و بازیگر دارد از شرایط مصاحبه زجر میکشد، کاملا بدیهی است که گفتوگو باید به وقت دیگری موکول شود. از نظر من واضح است خبرنگار باید با ویژگیهای خاص بازیگر آشنا باشد و بداند چه سؤالهایی منجر به چه نوع واکنشهایی در او میشود. به عبارت سادهتر، خبرنگار باید سوژهاش را بشناسد. فرق مصاحبهکننده مجرب و آدم ناشی دقیقا در همین جزئیات است. نکته دوم که به نظرم بسیار مهمتر است، اینکه اگر گفتوگویی به هر دلیلی درست پیش نرفته و کار بالا گرفته و حرفهای تندی میان طرفین ردوبدل شده، انتشار متن آن گفتوگو حاکی از چیزی نیست جز بدخواهی خبرنگار و میل به تخریب شخصیت مصاحبهشونده. انتشار فایل صوتی گفتوگو هم چیزی نیست جز تشدید همان صفات. معنی چنین کاری فقط این است که ما میخواهیم آبروی فلانی را ببریم و در ملأعام تحقیرش یا مثلا ادبش کنیم، او را سر جایش بنشانیم و از ایندست توهمات. به نظر من انگیزه اصلی پشت چنین حرکتی نوعی حقارت است و هیچ صفتی بهتر از «دوزاری» نمیتواند آن را توصیف کند.
واکنش خانم حاتمی را چطور تحلیل میکنید؟
من تحلیلی از واکنش خانم حاتمی ندارم جز اینکه بگویم وقتی سؤالهای مصاحبهکننده آنقدر ناشیانه و بیربط باشد، هرکسی ممکن است در آن حد برآشفته شود.
اما برخیها معتقدند شما موضوع را به کل جماعت خبرنگار تعمیم دادید. آیا اینگونه است؟
اصلا چنین چیزی نیست. من شنیدهام تعدادی از خبرنگارانی که در آن جمع حضور نداشتهاند، حرفهای من را به خودشان گرفتهاند. بدیهی است که منظور من همه خبرنگاران نبوده. من فقط درباره کسانی که آن سؤالهای خاص را مطرح کرده بودند، نظر دادم. اگر دیگران داوطلبانه این توصیف را به خودشان نسبت دادهاند، مشکل از خودشان است.
منبع: شرق
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یادی از داریوش مهرجویی در بیستوپنجمین نشست ماهانهی «مستندهای ایرانشناسی»
- رهایی در اوهام/ نگاهی به فیلم «تفریق»
- «تفریق»؛ معلق میان پرسشهای ناتمام
- «تفریق»؛ به علاوه باران
- «تفریق» مانی حقیقی قاچاق شد
- گزارشی از موقعیت سینمای ایران در فرانسه به مناسبت اکران فیلم «تفریق»
- نامه تند یک فیلمساز به محمد خزاعی/ مانى حقیقی: اصلاحیههای شما نامشروع است
- سازمان سینمایی حضور «تفریق» در جشنوارههای خارجی را بلامانع اعلام کرد
- «تفریق» در جشنواره تورنتو رونمایی میشود
- فیلمبرداری «چرا گریه نمیکنی؟» به پایان رسید
- جشنواره پالم اسپرینگز برگزار نمیشود/ زنگ خطر برای دیگر جشنوارهها
- فیلم مانی حقیقی به جشنواره فجر نمیآید + عکس
- سینماسینما/ برگزاری جشنواره برلین در زمان مقرر بدون تعویق/ آیا اعتبار گذشته به این جشنواره بازمیگردد؟
- فیلمبرداری «تفریق» متوقف شد
- فیلمبرداری فیلم جدید مانی حقیقی با بازی علیدوستی و محمدزاده آغاز شد + عکس
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- نمایش «رومولوس»؛ این رومولوسِ مغموم
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید





