گلشیفته فراهانی بازیگر ۳۲ ساله ایرانی گفت: « تبعید، مثل یک کودک مرده است که هرگز فراموش نمی شود. من هرگز متأسف نیستم: برای من افتخار است که این چیز عمیق و فوق العاده را در سن ۲۴ سالگی تجربه کردم. من کشورم را از دست دادم، اما دنیا را به دست آوردم.»
به گزارش سینماسینما،گلشیفته فراهانی، بازیگر ایرانی به زودی در نقش «آنا کارنینا » در پاریس به روی صحنه تئاتر می رود. خبرگزاری فرانسه به این منظور مصاحبه ای با وی انجام داده است.
این بازیگر ایرانی برای نخستین بار از هشت سال پیش که ایران را ترک کرد، در تئاتری در پاریس به ایفای نقش « آنا کارنینا » می پردازد، زن قهرمانی که به گفته خود گلشیفته، « مانند او » بهای سنگینی برای آزادی خود پرداخت.
این نمایش از ۱۲ مه تا ۱۲ ژوئن در سالن تئاتر « دو لا تامپت » ، نزدیک پاریس با کارگردانی گائتان واسار روی صحنه میرود. آنا کارنینا قهرمان تراژیک رمان لئو تولستوی، نویسنده نامدار روسی است.
گلشیفته با لبخند گفت : « بازی در این نمایش برای من بازگشت به ریشه های عمیقم است.»
گلشیفته فراهانی در سال ۲۰۰۸ با بازی در فیلم « مجموعه دروغها » ساخته ریدلی اسکات، در کنار لئوناردو دی کاپریو در سطح بینالمللی مطرح شد. او اولین بازیگر زن ایرانی بعد از انقلاب اسلامی است که توانست در یک فیلم هالیوودی ایفای نقش کند. گلشیفته پیش از بازی در این فیلم به همراه پدرش بهزاد فراهانی، بازیگر و کارگردان ایرانی به تئاتر و سینما مشغول بود.
شهرت بین المللی ناگهانی او پس از بازی در فیلم « مجموعه دروغ ها » خشم نظام جمهوری اسلامی را برانگیخت. وی که به خاطر نداشتن حجاب در این فیلم و بازی در کنار دی کاپریو مورد انتقاد قرار گرفت، ممنوع الخروج و گذرنامه اش توقیف شد، اما توانست از ایران خارج شود و تصمیم گرفت در تبعید زندگی کند.
گلشیفته فراهانی -۳۲ ساله- گفت: « تبعید، مثل یک کودک مرده است که هرگز فراموش نمی شود. من هرگز متأسف نیستم: برای من افتخار است که این چیز عمیق و فوق العاده را در سن ۲۴ سالگی تجربه کردم. من کشورم را از دست دادم، اما دنیا را به دست آوردم.»
فیلم های سینمایی زنجیره وار ادامه داشته ، اما تئاتر از صحنه هنرهای نمایشی محو شده بود.
مونولوگ های طولانی آناکارنینا، نزدیک بود او را فراری بدهد. پشتکار گائتان بود که مشکلات را برطرف کرد.
وی افزود: « نقش آنا بسیار سنگین و فوق العاده است و همه چیز را در بر می گیرد.»
گائتان واسار این بازیگر ایرانی را به صورت اتفاقی انتخاب نکرده است: اقتباس این نمایش از روی رمان تولستوی بر محوریت مسئله رهایی زنان قرار گرفته است که گلشیفته در ایران، نمادی از آن به شمار می رود.
این قهرمان داستان تولستوی، متأهل و مادر یک پسر شش ساله، پیش از آن که از قراردادهای اجتماعی سرپیچی کند، ابتدا با عشق خود برای یک افسر جوان می جنگد. گلشیفته می گوید: « آنا سازش نمی کند و حتی کار به جایی می رسد که تصمیم می گیرد خودسوزی کند. قدرت از افرادی مانند او می ترسد.»
گلشیفته گفت: « من همیشه دلم می خواهد (به کشورم) برگردم. اما همه آنچه که مانع بازگشت من می شود، آنجاست. گاهی فکر می کنم که در تبعید می میرم و ایرانی های مقیم پاریس مرا در گورستان « پر لاشز » پاریس دفن خواهند کرد.»
وی در مورد بازگشت به صحنه تئاتر گفت: « احساس می کنم که با تئاتر به ریشه های عمیق خود بازمی گردم. پدر من که کمی سوسیالیست و چپ گراست همیشه می گوید که ما در خدمت مردم هستیم و اینجا در این سالن نمایش همین اتفاق می افتد.»
این بازیگر ایرانی برای نخستین بار از هشت سال پیش که ایران را ترک کرد، در تئاتری در پاریس به ایفای نقش « آنا کارنینا » می پردازد، زن قهرمانی که به گفته خود گلشیفته، « مانند او » بهای سنگینی برای آزادی خود پرداخت.
این نمایش از ۱۲ مه تا ۱۲ ژوئن در سالن تئاتر « دو لا تامپت » ، نزدیک پاریس با کارگردانی گائتان واسار روی صحنه میرود. آنا کارنینا قهرمان تراژیک رمان لئو تولستوی، نویسنده نامدار روسی است.
گلشیفته با لبخند گفت : « بازی در این نمایش برای من بازگشت به ریشه های عمیقم است.»
گلشیفته فراهانی در سال ۲۰۰۸ با بازی در فیلم « مجموعه دروغها » ساخته ریدلی اسکات، در کنار لئوناردو دی کاپریو در سطح بینالمللی مطرح شد. او اولین بازیگر زن ایرانی بعد از انقلاب اسلامی است که توانست در یک فیلم هالیوودی ایفای نقش کند. گلشیفته پیش از بازی در این فیلم به همراه پدرش بهزاد فراهانی، بازیگر و کارگردان ایرانی به تئاتر و سینما مشغول بود.
شهرت بین المللی ناگهانی او پس از بازی در فیلم « مجموعه دروغ ها » خشم نظام جمهوری اسلامی را برانگیخت. وی که به خاطر نداشتن حجاب در این فیلم و بازی در کنار دی کاپریو مورد انتقاد قرار گرفت، ممنوع الخروج و گذرنامه اش توقیف شد، اما توانست از ایران خارج شود و تصمیم گرفت در تبعید زندگی کند.
گلشیفته فراهانی -۳۲ ساله- گفت: « تبعید، مثل یک کودک مرده است که هرگز فراموش نمی شود. من هرگز متأسف نیستم: برای من افتخار است که این چیز عمیق و فوق العاده را در سن ۲۴ سالگی تجربه کردم. من کشورم را از دست دادم، اما دنیا را به دست آوردم.»
فیلم های سینمایی زنجیره وار ادامه داشته ، اما تئاتر از صحنه هنرهای نمایشی محو شده بود.
مونولوگ های طولانی آناکارنینا، نزدیک بود او را فراری بدهد. پشتکار گائتان بود که مشکلات را برطرف کرد.
وی افزود: « نقش آنا بسیار سنگین و فوق العاده است و همه چیز را در بر می گیرد.»
گائتان واسار این بازیگر ایرانی را به صورت اتفاقی انتخاب نکرده است: اقتباس این نمایش از روی رمان تولستوی بر محوریت مسئله رهایی زنان قرار گرفته است که گلشیفته در ایران، نمادی از آن به شمار می رود.
این قهرمان داستان تولستوی، متأهل و مادر یک پسر شش ساله، پیش از آن که از قراردادهای اجتماعی سرپیچی کند، ابتدا با عشق خود برای یک افسر جوان می جنگد. گلشیفته می گوید: « آنا سازش نمی کند و حتی کار به جایی می رسد که تصمیم می گیرد خودسوزی کند. قدرت از افرادی مانند او می ترسد.»
گلشیفته گفت: « من همیشه دلم می خواهد (به کشورم) برگردم. اما همه آنچه که مانع بازگشت من می شود، آنجاست. گاهی فکر می کنم که در تبعید می میرم و ایرانی های مقیم پاریس مرا در گورستان « پر لاشز » پاریس دفن خواهند کرد.»
وی در مورد بازگشت به صحنه تئاتر گفت: « احساس می کنم که با تئاتر به ریشه های عمیق خود بازمی گردم. پدر من که کمی سوسیالیست و چپ گراست همیشه می گوید که ما در خدمت مردم هستیم و اینجا در این سالن نمایش همین اتفاق می افتد.»
منبع: تابناک
برچسبها: گلشیفته فراهانی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- درباره بازیگران زن مولف سینمای ایران/ ترانه علیدوستی؛ آخرین بازیگر زن مولف
- «آلفا»؛ فیلمی ناامیدکننده از دو زاویه
- سهم سینمای ایران از اکران در غرب؛ فقط فیلمهای زیرزمینی
- با دلایل اعلام نشده؛ پروژه دیزنی درباره ایران متوقف شد
- مهرداد فرید : مسئولان آستان قدس می گفتند که چرا ازخواهر گلشیفته استفاده کرده اید؟
- داوران جشنواره برلین معرفی شدند/ گلشیفته فراهانی در لیست
- تاریخ فراموش نمیکند، شما هم فراموش نکنید/ درباره گلشیفته فراهانی و کنایههای مجددش به اصغر فرهادی
- آیا اظهار نظر وزیر ارشاد درباره ریحانه پارسا و گشت ارشاد، مشکلات بقیه فیلمها را هم حل میکند؟
- خسرو معصومی: عملکرد شورای پروانه ساخت سلیقهای است
- ویدئویی از مصاحبه با بهزاد فراهانی برگرفته از تاریخ شفاهی موزه سینما
- دروغ گفتن یا دروغ نگفتن، مسئله تنها این نیست/ نگاهی به «جدایی نادر از سیمین»؛ به مناسبت دهمین سالِ اکرانش
- نغمه های عرب/ تصویری از یک جامعه رها شده و بیمسئولیت
- ماجرای عجیب خود آزاری مدیران تلویزیون
- پروژه جدید گلشیفته فراهانی/ ایفای نقش یک مهاجر سوری
- کوتاه درباره فیلم «نجات» ساخته سم هارگریو/ بازیهای رایانهای در سینما
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- ادیپ شاه؛ فیلم حیرت آور هوش مصنوعی از تراژدی یونانی
- «پرنده کوچک خوشبختی»؛ مهمترین اثرِ روان سوژهگرای سینمای ما
- «گل سنگ»؛ سریالی که قواعد نمایش خانگی را بر هم زد
- جایزه برادران لومیر به برادران کوهن اهدا میشود
- مراسم تشییع پیکر بهروز رضوی / گزارش تصویری
- وداع با صدای ماندگار ایران/ پیکر بهروز رضوی به خانه ابدی بدرقه شد
- همه داستانهای کوتاه ادگار آلن پو در فیدیبو
- اصغر فرهادی در پرتغال مسترکلاس کارگردانی برگزار میکند
- فیلم سینمایی «زن و بچه» به اکران آنلاین رسید
- مسئولیت تازه برای گییرمو دل تورو، دیوید لیچ و هنرمندان دیگر؛ هیئت مدیره اسکار ۲۰۲۶-۲۰۲۷ معرفی شد
- مستند «پهلوانان نمیمیرند» رونمایی شد
- نمایشگاه «عدنان» در اهواز افتتاح شد
- درباره نمایشگاه نقاشی «تیساپه»؛ یافتن معنای اثر از میان رنگها
- بهروز رضوی درگذشت
- ورایتی گزارش داد؛ فروش گسترده فیلم اصغر فرهادی در بازارهای جهانی
- هدیهای از تهران برای سیستان و بلوچستان/ آنچه از ما باقی میماند!
- کانون کارگردانان سینما برگزار میکند؛ اولین نمایش نسخه مرمت شده «سگ کشی» در موزه سینمای ایران
- ریزش مخاطب سینما تا کی ادامه دارد؟/ کاهش محسوس مخاطبان ۳ماهه سینما نسبت به مدت مشابه در سال قبل
- «مرغ سحر» تصنیفی که به زمزمه جمعی بدل شد
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- واکنش نائبرییس خانه سینما به تکذیبیه قوهقضاییه
- آکادمی داوری اعلام کرد؛ ریدلی اسکات اسکار افتخاری میگیرد
- «پاستا آلفردو» از آلبانی جایزه گرفت/ «ماهی کوچولو» آماده نمایش و پخش جهانی شد
- «هوکوم»؛ وحشت و بار سنگین گذشته در جنگلهای مرطوب
- روایت غالب، در تقابل با روایت مغلوب
- نمایش «دیوانه خانه زری بوره»/ جُـنون آرام
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- جشنواره آمریکایی به فیلم مهران رنجبر جایزه داد
- انتشار کتاب صوتی «ستارهی لیلا» با صدای گلچهره سجادیه





