کارگردان فیلم «پیلوت» که در سیوهفتمین جشنواره جهانی فجر به نمایش درآمد با اشاره به محتوای این فیلم سینمایی گفت: استراتژی ما این بود فیلمی بسازم که بتواند در کشورهای خارجی بهتر دیده شود. به همین دلیل این فیلم موضوعی بسیار محلی دارد اما در کشورهای خارجی به خوبی پذیرفته و دیده میشود.
به گزارش سینماسینما، ابراهیم ابراهیمیان کارگردان فیلم سینمایی «پیلوت» که در بخش بازار سیوهفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر حضور دارد درباره بازخوردهای فیلمش در اولین اکران این فیلم سینمایی گفت: این اولین اکران فیلم سینمایی من بود که با حضور مردم و مخاطبان صورت گرفت و برایم بسیار لذتبخش بود و هیجان زیادی داشت و خدا را شکر مخاطب راضی از سالن خارج شد. بازخوردهای خوبی هم از مهمانان خارجی دریافت کردیم و آنها معتقد بودند این فیلم توانایی رقابت و حضور در فستیوالهای جهانی را دارد و پیشنهاد کردند تا فرصت حضور در جشنوارههای جهانی را از دست ندهیم.
این کارگردان که در سابقه فیلمسازیاش فیلم های «عادت نمی کنیم» و «ارسال آگهی تسلیت برای روزنامه» را دارد، ادامه داد: استراتژی ما در زمان ساخت این فیلم نیز همین بود که فیلمی بسازیم که بتواند در کشورهای خارجی بهتر دیده شود. به همین دلیل این فیلم موضوعی بسیار محلی دارد و متناسب با فرهنگ ایرانی است. این موضوعات در کشورهای خارجی به خوبی پذیرفته و دیده میشوند. در واقع هرچه حرفتان محلیتر باشد جذابیت آن برایشان بیشتر است. مناسبات، روابط و اتفاقاتی که خیلی از آن سر در نمی آورند را بیشتر میبینند و از آن استقبال میکنند. بر این اساس برای آنکه بتوانیم «پیلوت» را در فستیوالهای جهانی رونمایی کنیم، تصمیم گرفتیم آن را در جشنواره جهانی فیلم فجر و در بخش بازار به نمایش درآوریم.
این فیلمساز اضافه کرد: در ابتدای امر که میخواهم فیلمی بسازم این موضوعات برایم اهمیتی ندارد. به این معنا که ایدهای در ذهن شکل میگیرد و در زمان پرداخت و طراحی کاراکترها و خود فیلمنامه به مخاطب خارجی و داخلی، فستیوال خارجی و داخلی و دیگر شرایطی که ممکن است برای فیلم رخ دهد، فکر میکنم اما نمیگذارم تاثیر زیادی بر روی فیلم بگذارد و درست از زمانی که فیلمنامه تمام شد، فقط به ساخت آن فکر میکنم که به بهترین شکل اجرا شود و با توجه به توانایی هایم مخاطب از آن استقبال کند و دیگر جایزه گرفتن یا نگرفتن و دیده شدن و نشدن آن به عوامل دیگری بستگی دارد.
وی با تاکید بر اینکه تمام موضوعات و مسائلی که در این فیلم به آنها پرداخته شده، کاملاً آگاهانه در کنار هم چیده شده است، توضیح داد: مسایل اجتماعی و خانوادگی متعددی در فیلم آورده شده است و من کاملاً آگاهانه به سمت انتخاب این موضوع و چگونگی بیان آن پیش رفتم. زمانی که اولین بار فیلمنامه را می نوشتم حتی به بازیگران هم فکر کردم و انتخابشان کرده بودم.
ابراهیمیان درباره پایان بندی فیلم «پیلوت» که متفاوت از دیگر فیلم هایی بوده که تاکنون از او روی پرده دیده شده و همچنین نحوه پرداختن به آن توضیح داد: من برای این فیلم تصمیمی داشتم و میخواستم پایان بندی آن مقداری امیدوارانهتر باشد اما در عین حال نسخهای هم برای مخاطب نپیچم. در واقع میخواستم نسبت به فیلمهای قبلیام آنقدر تلخ تمام نشود و مخاطب بی حوصله و با حال بد سالن را ترک نکند. اما شکل اجرای آن خیلی مهم بود. تصویری که به عنوان سکانس پایانی و ابتدایی در فیلم میبینید برایم مانند دو پرانتز عمل کرد. با این پیش فرض مخاطب قبل از آنکه تصویر پایانی فیلم را ببیند کم کم متوجه تفاوت برخورد و رفتار کاراکترها با هم میشود و از یک جایی به بعد دیگر دیالوگ وجود ندارد. این نوع پایان بندی تاکنون برایم بازخوردهای مثبتی داشته است.
این فیلمساز اضافه کرد: در این فیلم از پرداختن به پلات های معمایی دوری کردم و کاراکتر محور و بر اساس تصمیم شخصیتها پیشرفتم. میتوان گفت این فیلم ِ بازیگر و شخصیت بود و سختی اش برایم در اینجا بود که سراغ قصه گویی و پلات معمایی نروم و داستان را بازیگران و کاراکترها بر اساس ویژگیهایشان پیش ببرند. شاید بشود بیان کرد که این یکی از سخت ترین فیلمنامههایی بود که من نوشتم زیرا شخصیت پردازیها بسیار سخت بود. بر همین اساس چینش بازیگران هم بسیار مهم بود تا بتوانند بازیهای دوگانهای داشته باشند. در عین حال بازیگرانی که در ژانر کمدی بسیار درخشان عمل میکنند وقتی وارد یک ژانر دیگر مانند درام و ملودرام میشوند و قابلیتهای جدیدی از خود نشان میدهند و هر سه بازیگر مرد و بازیگر زن قصه به خوبی از پس آن برآمدند.
ابراهیم ابراهیمیان در پایان صحبت خود تصریح کرد: فیلمسازانی داریم که اصطلاحاً در سینما سریدوزی میکنند و تعدادشان هم کم نیست. آنها به راحتی فیلمهایشان را میسازند و درگیر پروسه بیمارگونه پول درآوردن هستند. اما یک فیلمساز دغدغهمندی که میخواهد حرفی را در پس ساختن اثری به تصویر بکشد به شدت زیر ذره بین وزارت ارشاد قرار دارد و به سختی میتوانند مجوز ساخت و نمایش بگیرد و باید مدام درگیر ممیزی و سانسورهایی باشد که به فیملش میخورد. من این را با تمام وجودم درک کردم؛ من توقیف را تجربه کردم، ممیزی ویران کننده یک فیلمنامه را تجربه کردم و برای گرفتن پروانه نمایش فیلم هایم پیر شدم. اما این جنس فیلمسازان برای رسیدن به خواستههایشان از هیچ چیز فرو گذاری نمیکنند و میجنگند. من انتخاب کردم که فیلمساز باشم و در این مسیر حرکت کنم بنابراین سختیهایش را هم پذیرفتهام.
جواد عزتی، حمیدرضا آذرنگ و سعیدآقاخانی با حضور پریوش نظریه و با معرفی بهدخت ولیان بازیگران اصلی «پیلوت» را تشکیل میدهند. بانیپال شومون، گیلدا ویشکا، صفر محمدی و علی جعفری از دیگر بازیگران فیلم هستند.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تاکید بر سمزدایی از سینما و جشنواره فجر/ علیرضا شجاع نوری: ادغام جشنوارهی ملی و جهانی فجر سیاسیکاری بود
- حمایت انجمن تهیه کنندگان مستقل از تفکیک جشنواره جهانی و ملی فجر
- علیرضا رضاداد: ادغام بخش ملی و بینالمللی فیلم فجر نیازمند بازنگری است
- سید رضا میرکریمی: حکمرانان سنسورهای حقیقتیاب هنرمند را جدی بگیرند
- فاطمه جواهرساز: نباید خودمان را از صحنههای بینالمللی بازار فیلم حذف کنیم
- ساختن سخت است، ویران کردن آسان/ چهلمین جشنواره فیلم فجر و چند نکته مهم
- کوچه قهر و آشتی/ جشنواره فیلم فجر و جامعه مدنی
- مصاحبه اختصاصی سینماسینما با جواد نوروزبیگی (بخش چهارم و پایانی)/ انتقاد نوروزبیگی از ادغام جشنوارههای جهانی و ملی فجر
- عبدالحسن برزیده: سخنانم درباره جشنواره جهانی فیلم فجر برعکس منتشر شد
- شوخیهای برخی با جشنواره جهانی فیلم فجر
- انزوای ایران و جشنوارهی جهانی فیلم فجر
- وقتی عربستان اهمیت سینما را بهتر از ما میداند
- کمال تبریزی: تلفیق دو جشنواره جهانی و ملی فجر، اشتباهی بزرگ و جبرانناپذیر است
- مهدی حسینیوند: نگذاریم دستاورد چند ساله جشنواره جهانی فجر از دست برود
- اظهارات امیر اسفندیاری درباره ادغام ۲ جشنواره جهانی و ملی فجر
نظر شما
پربازدیدترین ها
- رونمایی از پوستر «زال و رودابه» در آستانه جشنواره فیلم فجر
- یادداشتی برای فیلم «رها»/ جامعه ناکارآمد و پدرهای بیخاصیت
- پاسخ متقابل سعید مستغاثی به امیر اثباتی؛ اما به تخممرغهایش نیاز دارم!
- علی زرنگار کارگردان «علت مرگ: نامعلوم»: آقای مستغاثی در حدود تخصصتان سخن بگویید
- چهره تلخ عشق یک سویه/ نگاهی به فیلم «در دنیای تو ساعت چند است؟»
آخرین ها
- «آبستن» و آیندهای درخشان برای کارگردانان فیلم
- یادداشتی بر دو فیلم «رها» و «آبستن»/ زخمهای ماندگار و ماندگاری زخمها
- «بچه مردم»؛ فیلمی که به دیگران جوالدوز میزند، اما از زدن سوزن به خودی باز میماند
- حرفهای تازه رییس اسبق سازمان سینمایی؛ ایوبی: پشتم را خالی کردند/ دولت باید پایش را عقب بکشد
- چهارمین روز جشنواره فیلم فجر / گزارش تصویری
- حاشیههای سومین روز جشنواره فیلم فجر؛ از مشکل حل نشدنی صدای برج میلاد تا حضور نوزادان در سینمای رسانه
- آموختههایی از پشت صحنه «صد سال تنهایی»/ آیا مارکز از نتیجه اقتباس راضی میشد؟
- پروانه نمایش برای فجر صادر شد؛ «قاتل و وحشی» در جشنواره اکران میشود
- یادداشتی بر «بچه مردم» و «اسفند»/ از روایت دلنشین و شیرین تلخیها تا فیلمنامه چشم اسفندیار
- سومین روز جشنواره فیلم فجر / گزارش تصویری
- اندر احوالات هوش مصنوعی
- در سومین روز جشنواره فیلم فجر؛ بهرام رادان از هیات داوران جشنواره خارج شد
- آغاز دور جدید حراج شمارههای رند همراه اول
- تنور سرد روز دوم جشنواره فیلم فجر/ چرا باید هر فیلمی سر از جشنواره دربیاورد؟
- نقد «صنم» و «آنتیک»/ از چرایی حضور یک فیلم در جشنواره تا اثری که محترم ماند
- «رگهای آبی»؛ با فروغ، رزومهای برای باران
- واکنش پوریا شکیبایی به سوءاستفاده از صدا و تصویر پدرش در افتتاحیه جشنواره فیلم فجر
- اختتامیه جشنواره بینالمللی تئاتر فجر / گزارش تصویری
- چهل و سومین جشنواره تئاتر فجر برگزیدگانش را شناخت
- دومین روز جشنواره چهل و سوم فیلم فجر / گزارش تصویری
- تأملی بر فضای شنیداریِ «منطقهی دلخواه»/ خارجِ قاب، کمی آنسوتر
- حاشیههای جشنواره فیلم فجر؛ از اعتراض به کیفیت اکران فیلمها تا قیمتهای عجیب بلیت در بازار سیاه
- جشنواره فیلم ساندنس در ایستگاه پایانی/ جایزه جشنواره آمریکایی به دو فیلم ایرانی
- اعلام نامزدهای دریافت جایزه در چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر
- «۱۹۶۸»؛ هیاهو برای هیچ
- اولین دوره جایزه آرونا واسودف و یک نامزدی دیگر برای «کیک محبوب من»
- اولین روز جشنواره فیلم فجر / گزارش تصویری
- یادداشتی برای فیلم «رها»/ جامعه ناکارآمد و پدرهای بیخاصیت
- ماجرای پرواز پرچالش از انگلستان به استرالیا/ اثر جدید کارگردان برگزیده کن مقابل دوربین رفت
- حاشیههای جشنواره فیلم فجر/ از دست دادن رضا بابک با مرضیه برومند تا سوءاستفاده از صدا و تصویر شکیبایی