سوفیا… عشقم… امروز یک دستور آشپزی نوشته ام که آن را در طبق اخلاص می گذارم!
نحوه ساخت تلویزیون!
چشم روشن مردانه/ ۶ جفت (هر شبکه یک جفت)
کرشمه مردانه/ ۶۷ مورد
چند نفر که حس کنند خیلی خوش تیپ هستند و نظر خاصی نداشته باشند و هرچی روی کاغذ بنویسی بدهی دستشان از روش بخوانند / به تعداد کافی
ماهواره فارسی زبان خارج از ایران / هرچی برنامه دارد و مردم می بینند
ماهواره خارجی زبان / هرچی برنامه سرگرمی دارد
کاغذ الگو یا بوردا / ۷۰۰ متر
دوشاخه / یک عدد
محتوا / لازم نیست
عدد ۲ برای اس ام اس/ سه هزار عدد
خب… عزیزانم… برای ساخت تلویزیون و صداوسیما همین مواد کافی است. همین مواد را بریزید توی هم و قاطی کنید؛ یعنی یک حبه محمدرضا گلزار و یک نوک قاشق حمید گودرزی را خوب می زنیم تا با هم قاطی شوند. سپس اینها را می گذاریم توی آفتاب تا خشک شوند. سپس ماهواره را روشن می کنیم و می بینیم خارجی ها دارند چی کار می کنند. هر برنامه ای خوب بود، کاغذ بوردا را سریع می اندازیم روی تلویزیون و از روش کپی می کنیم. بعد با یک دانشمندی قرارداد می بندیم که عین همین برنامه را بسازد. حالا توجه کنید که باید بزنید ماهواره فارسی زبان و ببینید آنها دارند چی کار می کنند. بعد برنامه های خبری، برنامه های تحلیلی، برنامه های آپارات و نوبت شما و کلا هر برنامه ای در من و تو یا بی بی سی شروع که شد، یک کاغذ بوردا هم می اندازیم روی آنها و سریع آنها را هم کپی می کنیم. حالا محمدرضا گلزار و حمید گودرزی را با کمی نور آبی می ریزیم توی موادمان که آماده شده و آنها را می گذاریم در کانال های تلویزیون تا خشک شوند. این به عنوان خورش. اما برای چلو چه کار کنیم؟ آن آدم ها را که حس می کنند خوش تیپ هستند و اکثرا تنها تعریفشان از خبرنگار این است که جلیقه شش جیب بپوشند، می ریزیم توی همزن و حالا هم نزن کی بزن. محتوا هم لازم نیست، چون غذا را سنگین می کند و غذای سنگین روی دل آدم می ماند. در آخر به اینها یک تشت کرشمه اضافه می کنیم. بعد یک مشت عدد ۲ می پاشیم توی غذا تا مجری ها و گزارشگرها هی به مردم بگویند عدد ۲ را بفرستند به برنامه شان تا ساعت دیواری برنده شوند.
خب عزیزانم. برنامه های تلویزیون ما آماده است. کافی است دوشاخه را بزنید توی پریز.
این بود آش شلم شوربای ما. من هم سرآشپز بین المللی، میدون دوم هستم و مطمئن باشید با این دستور پختی که دادم، فردا رئیس صداوسیما من را دعوت به برنامه سازی می کند، چون هیچ کس مثل من به این دستور پخت محرمانه دست پیدا نکرده است.
□
روزنامه شرق
لینک کوتاه
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





