امیرعباس ربیعی کارگردان فیلم سینمایی «لباس شخصی» در نشست رسانهای این فیلم در جشنواره سیوهشتم فیلم فجر ابراز امیدواری کرد که برای اکران عمومی سکانسهای حذفشده به فیلم بازگردد.
به گزارش سینماسینما، بعد از ظهر امروز جمعه ۱۸ بهمن ماه نشست رسانهای فیلم «لباس شخصی» اولین نشستی بود که در هفتمین روز از جشنواره فیلم فجر در پردیس سینمایی ملت برگزار شد.
در این نشست رسانهای امیرعباس ربیعی کارگردان، حبیب والینژاد تهیهکننده، هاشم مرادی مدیر فیلمبرداری، مهدی سعدی تدوینگر. جواد مطوری جلوههای ویژه بصری، مهدی نصرتی، توماج دانش بهزادی، ماه منیر بیطاری، محمد پتکی بازیگران فیلم حضور داشتند و آرش خوشخو نیز منتقد مهمان نشست بود.
ربیعی در ابتدای بحث با اشاره به اینکه زحمت زیادی برای فیلم کشیده شده است، عنوان کرد: حدود سه سال مراحل تحقیق و پژوهش فیلم طول کشیده و سه ماه نیز از پیش تولید تا تدوین فیلم زمان برده است.
مزیت «لباس شخصی» صداقت است
آرش خوشخو در ادامه درباره فیلم گفت: «لباس شخصی» در ادامه فیلمهایی است که درباره پروندههای دهه ۶۰ ساخته میشوند و بسیاری از وقایع مهم را مطرح میکنند. فیلم در بُعد «ماجرای نیمروز» ساخته شده است اما مزیت لباس شخصی صداقتی است که در بیان جزییات مهم پرونده وجود دارد و ترس از خطوط قرمز باعث نشده بسیاری از مسائل مهم مطرح نشود.
ربیعی درباره حذف سکانسهایی از فیلم بیان کرد: حدود سه سکانس و ۵-۶ دیالوگ از فیلم حذف شده است. البته به آن شکل به ممیزی نداشتیم بلکه تنها فشارهایی برای حذف سکانسها داشتیم اما خودمان خواستیم آنها را حذف کنیم.
والینژاد نیز در این زمینه توضیح داد: در ابتدا و بعد از تدوین کار بسیاری از منتقدان به ما مشورت دادند که چه کار کنیم هم قصه کامل باشد و هم اینکه چیزی از داستان کم نشود و فیلم طولانی نشود، از همین جهت چند سکانس را از فیلم حذف کردیم.
فشاری برای حذف سکانس نبوده است
جواب والینژاد برای حضار در سالن قانعکننده نبود و عدهای به این اعتراض داشتند که حرف کارگردان و تهیهکننده با هم تناقض دارد که ربیعی در پاسخ به اعتراضها بیان کرد: من عین واقعیت را برای شما گفتم. فشاری از بیرون نبوده بلکه فشار از درون بوده است. البته از طرف تهیه کننده و سازمان اوج هیچ فشاری روی من نبوده است و هیچ اختلافی هم با آقای والینژاد نداشتم و این سکانسها با مشورت حذف شدند اما اگر در فیلم بودند فیلم کاملتری داشتیم.
در بخش دیگری از نشست ربیعی درباره شباهت بازی مهدی نصرتی با نوید محمدزاده گفت: به نظرم نوید محمدزاده بهترین بازیگر ایران است اما هیچ قصدی در تقلید از بازی او وجود نداشته است. نصرتی از بازیگران خوب تئاتر است و در پروسه تمرینها هیچ قصدی در شبیه بازی کردن به محمدزاده وجود نداشت. شاید به دلیل نقش نصرتی و شیوه اعتراضیاش این شباهت احساس میشود.
تعمدی در تقلید از نوید محمدزاده نداشتم
نصرتی نیز در این باره عنوان کرد: من هیچ تعمدی برای تقلید از نوید محمدزاده نداشتم چون من این شیوه از بازی را با جزییات انتخاب کردم و تمرین شبانه روزی برای رسیدن به نقش داشتم. از همه میخواهم صبور باشند و در نقشهای دیگر هم من را ببینند بعد قضاوت کنند.
ربیعی درباره نزدیک بودن فیلم با «ماجرای نیمروز» بیان کرد: اتمسفر فیلم ما به فیلمهای مهدویان نزدیک است چون وقایع دهه ۶۰ را روایت میکند. ما تلاش کردیم با کمک طراح صحنه و فیلمبردار به واقعیت دهه ۶۰ نزدیک شویم و طبیعی است که شباهتهایی وجود داشته باشد اما در سبک فیلمسازی و دکوپاژ هیچ شباهتی به فیلمهای آقای مهدویان نداشتم.
وی درباره سوژه بعدی اش گفت: من کلا علاقهمند به ژانر سیاسی هستم اما نمیدانم فیلم بعدی ام چگونه خواهد بود.
جواد مطوری درباره طراحی جلوههای بصری فیلم توضیحاتی ارائه داد و عنوان کرد که با کمک همکارانش برخی از صحنهها مثل سفارت شوروی در انزلی و خیابان انقلاب را با جلوههای بصری بازسازی کردهاند.
ربیعی در ادامه یادآور شد: طی تحقیقات که داشتیم به این نتیجه رسیدیم که نیمی از شبکه مخفی حزب توده و بدنه سیاسی و فرهنگیشان کشف و شناسایی نشدهاند. البته با توجه به پژوهشهایمان مشخص شده که بدنه نظامی حزب توده کاملا شناسایی شدهاند و اگر هم باشند هنوز کشف نشدهاند.
ترجیح دادیم هزینهها صرف «فیلم» شود تا بازیگر چهره
وی درباره انتخاب بازیگران غیرچهره برای فیلم توضیح داد: به دلیل موضوع فیلم و پیچیدگی که دارد تصمیم گرفتم بازیگرانی را انتخاب کنم که درباره شان پیش زمینه قبلی وجود نداشته باشد. ترجیح دادم هزینه فیلم بیشتر صرف فیلم شود تا پرداخت دستمزد بازیگران. همچنین این بازیگران دوستان من هستند و در فیلمهای کوتاهم بازی کرده اند و در آثار بعدی ام هم خواهند بود.
نصرتی در ادامه در پاسخ به پرسش دوبارهای درباره شباهت نقشش به نوید محمدزاده توضیح داد: من قبل از اینکه بازیگر سینما باشم در تئاتر بسیار فعال هستم و جوایز زیادی هم گرفته ام و هیچ عمدی برای تقلید از نوید در کار من نبوده است.
توماج دانش بهزادی نیز در این باره گفت: نوید بازیگر بزرگی است و رفیق من هم هست اما به نظرم میتوان سوالهای مهم تری درباره بازیها کرد و شاید این سوال کمی تنبلی پشتش باشد. امیرعباس ربیعی این شهامت را داشت که به دنبال بازیگران تئاتر آمده و هر چه این اتفاق بیشتر بیفتد به فرهنگ و هنر کشور بیشتر کمک میشود.
وی درباره ریسک حضور در سینما با این نقش اظهار کرد: من بعد از ۲۰ سال کار تئاتر برای ورود به سینما نگران بودم اما فیلمنامه خیلی خوب نوشته شده بود و البته ریسک بالایی برای من داشت که در نهایت از این انتخاب خرسندم. امیدوارم در این فضا نمانم و پیشنهادات متفاوت تری هم به من بشود.
در بخش دیگری از این نشست خوشخو بیان کرد: من نسخه کامل فیلم را دیدهام و الان متاسف شدم که فیلم کوتاه شده است. امیدوارم که سکانسهای حذف شده بازگردند چون پشتشان تحقیق و پژوهش بوده است.
ربیعی نیز افزود: من هم امیدوارم سکانسهای حذف شده بازگردند. قصه نفوذ برای من خیلی جالب بود و کمترین پژوهش ما استفاده از خاطرات آقای ریشهری بوده است. برای این فیلم تلاش کردم آنچه را که خوانده و پژوهش کرده بودم منصفانه بیان کنم.
والینژاد در ادامه دلنوشتهای را خواند که در بخشی از آن درباره این نکته که به دنبال جایزه گرفتن نیست و این فیلم جایزه اصلیاش را از مردم گرفته است، توضیح داد و در ادامه گفت: اوج تا همیشه در کنار مردم این سرزمین تمام قد خواهد ایستاد و سیاهنمایی را به عزا تبدیل نخواهد کرد.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- قانون هست، اما نیست/ نگاهی به جایگاه قانون در فیلمهای جشنواره سیوهشتم فجر
- اسلوب غلط از درک واقعیت عاجز است/ درباره داوری فیلم
- نمایه/ جشنواره و حاشیه و دامها!
- نگاهی به بهترین های جشنواره/ پیروزی جوانها بر پیشکسوتها!
- من از «از دست دادن» میآیم وطنم/ نگاهی به فیلم «روز صفر»
- یورش سنگین برنامه هفت علیه جشنواره فیلم فجر + ویدئو
- آن سه کام حبس لعنتی/ نگاهی به فیلم سه کام حبس
- نگاهی به فیلم عنکبوت/ همه چیز در سطح
- گفتوگو با مجید مجیدی/ نباید فضا را خشن کنیم
- ای کاش قضاوتی در کار بود/ یادداشتی درباره «قصیده گاو سفید»
- گرمتر بتاب/ یادداشتی درباره «خورشید» مجید مجیدی
- چرا این همه خشم؟! به بهانه میزهای مستطیل شکل جشنواره فجر
- بیمها و امیدها
- واکنش فرشته طائرپور به عدم حضور عوامل فیلم روز صفر در اختتامیه
- گزارش مردم گریز
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت
- مروا نبیلی و سینمای آوانگاردش/ آینهای که جرأت نگاه کردنش را نداریم





