محمد یگانه:
دوم راهنمایی، با بغل دستیام دعوا کردم در حد «کیل بیل»! مدرسه باباهایمان را خواست. بابای دوستم به بابام گفت: «پسرتون زده پسر من رو خونی مالی کرده».بابام هم در دفاع از من گفت: «آقا شلوغش نکن این عرضه نداره مگس بکشه!».
بعضی مواقع که میخواهیم چیزی را درست کنیم، به جایش میزنیم دم و دستگاهِ آن چیز را میآوریم پایین. مثلا یک مدتی که فاز پاسداری از زبان پارسی تو جامعه به شدت رو بورس بود و هنوز هم اثراتش مانده است. همه مردم به وسیله چهار چرخ که حرکت میکند و دود میدهد بیرون و عامل اصلی کشتار جمعی است، میگویند: «ماشین». بعد تلویزیون هنوز که هنوز است در مقابل استفاده از واژههای منحط غربی مقاومت میکند و میگوید: «اتومبیل»! یا در بیمارستانها که میخواستند به ملت بگویند گوشیشان را خاموش کنند، برای اینکه نگویند: «موبایل»، زبان عربی و انگلیسی را با هم بنگ بنگ میانداختند به جان زبان فارسی و مینوشتند: «تلفن سیار!».
این پدیده در ورزش هم کم رخ نمیدهد. مورد داشتیم تیمی تا دقیقه ۴۰، دو هیچ عقب بوده، مربی خواست پُلتیک بزند و تیم را بکشد بالا، تعویض کرد، جای تیم خودش، گلهای حریف را کشید بالا!
هنر هم دست کمی از ورزش ندارد. با کلی زحمت و مشقت فیلم را ترجمه و دوبله میکنند. بعد آباژور میبندند به فیلم تا جوان مردم از راه به در نشود. حالا این هیچی! دیالوگ فیلم را چرا دست میبرند توش؟! «ملاقات با والدین» ژانرش کمدی-عاشقانه است. اما آن ورژنی که از تلوزیون پخش شد ژانرش ترسناک-معمایی بود! خودِ رابرت دنیرو که ورژن شبکه یک را دید، تا آخر فیلم فکر میکرد آن دو تا دختر و پسر خواهر و برادرند!
یک نمونه دیگرش هم در بین مسئولان هویداست. یک نفر در ارگانی حقوق بالایی میگیرد. افکار عمومی کمی متشنج میشود. برای اینکه این تشنج را بخوابانند، میگویند: «اینکه چیزی نیست. فلانی در فلان جا مفتمفت زمین داده است به دوستش!». جواب میدهند: «حالا یه زمینی بوده، کی داده کی گرفته؟ شما بگید ذخیره اون صندوقه چی شد؟» و در همین حال که افکار عمومی از میزان تشنج مانند ماهی قرمز بیرون از تُنگ تکانتکان میخورد، این طرفیها بر عکس همیشه از پاسخ نمیماند و خطاب به آن طرفیها میگوید: «کی از همه بدهکار بانکیتره؟ تو تو تو تو!» (افکار عمومی رفت کما).
پیام اخلاقی هم اینکه ابرویتان هر چقدر هم پر بود، قبل از برداشتن، کمی فکر کنید که چه جوری بردارید بهتر است. آخر کی با ماشین ریشتراش ابرو برمیدارد که دستتان بلرزد و نصف موهایتان را هم بزنید؟ این هم به کنار، با این هیکل، از سبیلتان خجالت نمیکشید، ابرو برمیدارید.
منبع : بی قانون
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بیست و سومین جشنواره آلیس در شهر؛ اهدای نشان افتخار شهر رم به رابرت دنیرو/ حضور فیلم سینمایی «رها» در بخش اصلی
- پشیمانی تارانتینو از نساختن فیلمی با بازی رابرت دنیرو
- آغاز رقابت برای دریافت نخل طلا/ جشنواره کن با سخنرانی آتشین دنیرو و آغازی تارانتینویی شروع شد
- نخل طلای افتخاری به رابرت دنیرو سپرده میشود
- ساخت دنباله دیگری از فیلم پرفروش سال ۲۰۰۰/ رابرت دنیرو و بن استیلر در قسمت جدید «ملاقات با والدین»
- رابرت دنیرو: دلقکها را تا زمانی که به دیکتاتورهای شرور تبدیل شوند، جدی نمیگیریم!
- کشتار سرخ، در سرزمین طلای سیاه/ «قاتلان ماه گل»، روایتی تلخ از کشتار بومیان اوسیج در سالهای وحشت
- ترایبکا ۲۰۲۳ برگزیدگانش را شناخت/ گرامیداشت اولین کارگردانی دنیرو
- اعتصاب نویسندگان سریال دنیرو را تعطیل کرد
- صاحب فرزند شدن آل پاچینو در ۸۳ سالگی/ تفاوت سنی فرزندان رابرت دنیرو ۵۱ سال شد
- در کنفرانس مطبوعاتی کن؛ اسکورسیزی از آزادی بیان دفاع کرد/ دنیرو ترامپ را دیوانه خواند
- روایتی علیه فراموشی/ دربارهی فیلم «قاتلان ماه کامل»
- احتمال ورود «قاتلان ماه کامل» به بخش مسابقه جشنواره کن
- رسما اعلام شد؛ اولین نمایش جهانی فیلم جدید اسکورسیزی در جشنواره کن
- نتفلیکس دستور ساخت اولین سریال رابرت دنیرو را داد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
آخرین ها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت





