محمد یگانه:
دوم راهنمایی، با بغل دستیام دعوا کردم در حد «کیل بیل»! مدرسه باباهایمان را خواست. بابای دوستم به بابام گفت: «پسرتون زده پسر من رو خونی مالی کرده».بابام هم در دفاع از من گفت: «آقا شلوغش نکن این عرضه نداره مگس بکشه!».
بعضی مواقع که میخواهیم چیزی را درست کنیم، به جایش میزنیم دم و دستگاهِ آن چیز را میآوریم پایین. مثلا یک مدتی که فاز پاسداری از زبان پارسی تو جامعه به شدت رو بورس بود و هنوز هم اثراتش مانده است. همه مردم به وسیله چهار چرخ که حرکت میکند و دود میدهد بیرون و عامل اصلی کشتار جمعی است، میگویند: «ماشین». بعد تلویزیون هنوز که هنوز است در مقابل استفاده از واژههای منحط غربی مقاومت میکند و میگوید: «اتومبیل»! یا در بیمارستانها که میخواستند به ملت بگویند گوشیشان را خاموش کنند، برای اینکه نگویند: «موبایل»، زبان عربی و انگلیسی را با هم بنگ بنگ میانداختند به جان زبان فارسی و مینوشتند: «تلفن سیار!».
این پدیده در ورزش هم کم رخ نمیدهد. مورد داشتیم تیمی تا دقیقه ۴۰، دو هیچ عقب بوده، مربی خواست پُلتیک بزند و تیم را بکشد بالا، تعویض کرد، جای تیم خودش، گلهای حریف را کشید بالا!
هنر هم دست کمی از ورزش ندارد. با کلی زحمت و مشقت فیلم را ترجمه و دوبله میکنند. بعد آباژور میبندند به فیلم تا جوان مردم از راه به در نشود. حالا این هیچی! دیالوگ فیلم را چرا دست میبرند توش؟! «ملاقات با والدین» ژانرش کمدی-عاشقانه است. اما آن ورژنی که از تلوزیون پخش شد ژانرش ترسناک-معمایی بود! خودِ رابرت دنیرو که ورژن شبکه یک را دید، تا آخر فیلم فکر میکرد آن دو تا دختر و پسر خواهر و برادرند!
یک نمونه دیگرش هم در بین مسئولان هویداست. یک نفر در ارگانی حقوق بالایی میگیرد. افکار عمومی کمی متشنج میشود. برای اینکه این تشنج را بخوابانند، میگویند: «اینکه چیزی نیست. فلانی در فلان جا مفتمفت زمین داده است به دوستش!». جواب میدهند: «حالا یه زمینی بوده، کی داده کی گرفته؟ شما بگید ذخیره اون صندوقه چی شد؟» و در همین حال که افکار عمومی از میزان تشنج مانند ماهی قرمز بیرون از تُنگ تکانتکان میخورد، این طرفیها بر عکس همیشه از پاسخ نمیماند و خطاب به آن طرفیها میگوید: «کی از همه بدهکار بانکیتره؟ تو تو تو تو!» (افکار عمومی رفت کما).
پیام اخلاقی هم اینکه ابرویتان هر چقدر هم پر بود، قبل از برداشتن، کمی فکر کنید که چه جوری بردارید بهتر است. آخر کی با ماشین ریشتراش ابرو برمیدارد که دستتان بلرزد و نصف موهایتان را هم بزنید؟ این هم به کنار، با این هیکل، از سبیلتان خجالت نمیکشید، ابرو برمیدارید.
منبع : بی قانون
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- آمادگی رابرت دنیرو برای بازی در فیلم اسکورسیزی
- حمله تند دنیرو به ترامپ
- بیست و سومین جشنواره آلیس در شهر؛ اهدای نشان افتخار شهر رم به رابرت دنیرو/ حضور فیلم سینمایی «رها» در بخش اصلی
- پشیمانی تارانتینو از نساختن فیلمی با بازی رابرت دنیرو
- آغاز رقابت برای دریافت نخل طلا/ جشنواره کن با سخنرانی آتشین دنیرو و آغازی تارانتینویی شروع شد
- نخل طلای افتخاری به رابرت دنیرو سپرده میشود
- ساخت دنباله دیگری از فیلم پرفروش سال ۲۰۰۰/ رابرت دنیرو و بن استیلر در قسمت جدید «ملاقات با والدین»
- رابرت دنیرو: دلقکها را تا زمانی که به دیکتاتورهای شرور تبدیل شوند، جدی نمیگیریم!
- کشتار سرخ، در سرزمین طلای سیاه/ «قاتلان ماه گل»، روایتی تلخ از کشتار بومیان اوسیج در سالهای وحشت
- ترایبکا ۲۰۲۳ برگزیدگانش را شناخت/ گرامیداشت اولین کارگردانی دنیرو
- اعتصاب نویسندگان سریال دنیرو را تعطیل کرد
- صاحب فرزند شدن آل پاچینو در ۸۳ سالگی/ تفاوت سنی فرزندان رابرت دنیرو ۵۱ سال شد
- در کنفرانس مطبوعاتی کن؛ اسکورسیزی از آزادی بیان دفاع کرد/ دنیرو ترامپ را دیوانه خواند
- روایتی علیه فراموشی/ دربارهی فیلم «قاتلان ماه کامل»
- احتمال ورود «قاتلان ماه کامل» به بخش مسابقه جشنواره کن
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





