
پرویز شهبازی گفت: این همه سینماگر موفق در ایران آنگونه که مخالفان «مالاریا» دوست دارند فیلم میسازند. اجازه بدهید من هم فیلم خودم را بسازم.
به گزارش سینماسینما، این کارگردان سینما که شامگاه ۲۳ مهر ماه در فرهنگسرای ارسباران در نشست نقد و بررسی «مالاریا» سخن میگفت،ادامه داد: فیلمهایی از این دست تماشاگران خودشان را دارند و باید شرایطی ایجاد شود تا آنها بتوانند این فیلمها را ببینند. میدانم تماشای «مالاریا» برای چشمهایی که عادت به دیدن این نوع فیلمها ندارند سخت است. سعی میکنم در فیلمسازی به هوش و سلیقه مخاطب احترام بگذارم، در حقیقت روی هوش و سطح سواد و آگاهی تماشاگر حساب میکنم.
شهبازی درباره احترام به تماشاگر ایرانی اظهار کرد: تماشاگر فیلمهای ایرانی انتظار دارد با فیلمهایی روبرو شود که هوش و دانایی او را به چالش بکشد. حداقل من ۲۰ فیلمساز ایرانی میشناسم که به هوش و شعور مخاطب ایرانی احترام میگذارند و قابل تقدیر است.
کارگردان «مالاریا» در بخش دیگری از سخنانش درباره اکران و اتفاقات ناشی از آن گفت: فیلم بعد از دو سال در شرایط اکران خوبی نیست و سانسهای زیادی به آن داده نشده است. آقای ردایی (تهیهکننده) هم حتما شنیدهاید که به دلیل مشکل قلبی در بیمارستان «بقیهالله» بستری شدهاند و آرزوی سلامتی برای مسعود ردایی دارم.
او در تایید صحبتهای یکی از تماشاگران که معتقد بود «مالاریا» فیلم فضاسازی است،توضیح داد: اولین فیلم سینمایی من «مسافرجنوب» داستانی ساده و مستقیم داشت و در زمان خودش و بین فیلمهای خیلی مهم آن زمان مطرح شد. اما من از آن مرحله زود گذر کردم و الان حوصلهی آن نوع فیلمسازی را واقعا ندارم. علاقهمند به فرمهای بیانی جدید و کلا درگیر کار کردن روی گرامر سینما هستم و میخواهم شیوههای بیانی جدیدی را در کارهایم تجربه کنم. برایم هم مهم نیست دیگران چه میگویند. بنده هر ۴ سال یک بار فیلم میسازم و هرسال ۳۰۰ فیلم در ایران تولید میشود یعنی هر چهار سال۱۲۰۰فیلم ساخته میشود و از این هزار و دویست فیلم یک فیلم هم من میسازم!
شهبازی درباره فروش و پخش این فیلم گفت:«مالاریا» در طول زمان به سوددهی میرسد و ای بسا از فیلمهایی که این روزها فروش خوبی هم دارند از نظر اقتصادی موفقتر باشد. «دربند» هنوز در حال فروش در خارج از کشور است. یا آخرین نمایش «نفس عمیق» بعد از پانزده سال در همین خرداد امسال و در پاریس بود.پخش کننده «مالاریا» در مراحل آخر اکران این فیلم در آلمان، سوئیس، اتریش، ایتالیا، سنگاپور، فرانسه، مالزی، تایلند و چند کشور دیگر است.
کارگردان «دربند» درباره مسائل فنی فیلم بیان کرد: چون استاندارد تصویر در سینمای ایران پایین است فکر میکنند ما در حال عبور و به طور اتفاقی شستن شیر در پیاده رو خیابان را دیدهایم و فیلمبرداری کردهایم. نمیدانند این نما از۷ لایه تصویر درست شده است. مگر میشود شیر بیاورید کنار خیابان بشورید و فیلمبرداری کنید؟ منتقد میگوید با موبایل فیلمبرداری کردهاند! دوربین موبایل در هر ثانیه سی فریم میگیرد و در پخش حرکت آهسته میشود. صحنههای موبایلی فیلم با یک دوربین بسیار کمیاب و شاید نایاب متعلق به کمپانی کانن فیلمبرداری شده است که قابلیت فیلمبرداری ۲۴ فریم در ثانیه را داشت. در این فیلم از ۴ دروبین با کلاس ها و کارکترهای مختلف استفاده شده است و برخلاف تصور هزینهای که برای اجاره دوربین ها صرف شده تولید را از آثار مشابه گرانتر کرده است.
وی درباره مخاطب شناسی برای یک فیلمساز در سینما گفت: مخاطبشناسی در سینما مهم است، من مخاطب هدف دارم، اگر ندانم مخاطبم چه کسانی هستند در پی راضی کردن همه جور سلیقهای فیلم از دست میرود.
در نشست نقد و بررسی «مالاریا»، آذرخش فراهانی بازیگر، جواد طوسی منتقد سینما و کوروش جاهد مجری و کارشناس سینما هم حضور داشتند.
طوسی در بخشی از سخنانش درباره «مالاریا» گفت: از همان ابتدای فیلم، شهبازی یک نشانه شناسی را در مقابل مخاطب قرار میدهد که به یک عنصر تکرار شونده تبدیل میشود و آن تلفن همراه و فضای مجازی است و نشان میدهد که چقدر این وسیله ضرورت دارد، شهرستان و تهران ندارد و اولین وسیله ارتباط پیرامون خودشان تلفن همراه و فضای مجازی است که اگر از این افراد گرفته شود کمیت زندگیشان لنگ شده و پیش نمیرود.
وی ادامه میدهد: «مالاریا» سمت و سوی اجتماعی با سلایق و زاویه دید پرویز شهبازی را در خود دارد و سعی میکند موقعیت فردی، اجتماعی و ساختار فرهنگی آدمها به تبع مناسبات و جولاندهی که در متن جامعه دارند یک آسبشناسی متاخر و معاصر هم در پی داشته باشد. هر کدام از این فیلمها به یک شکل وضعیتها را مورد بررسی و کند و کاو قرار میدهد و به نمایش میگذارد. در فیلم «مالاریا» همان طور که اشاره کردم الزام و اقتضائات زیبایی شناسی و زبان بصری پرویز شهبازی ما را ملزم میکند که به یک نشانهشناسی مفهومی برسیم و رکن و نقطه مرکزی، تلفن همراه و فضای مجازی و نوع برخورد و شیوه ارتباطی آدمها با این وسیله است که یک نوع فرهنگسازی غیر مستقیم را در بردارد.
طوسی درباره روابط میان شخصیت های این فیلم هم سخن گفت.
بهزاد فراهانی، طهماسب صلح جو منتقد نیز از مهمانان حاضر در این برنامه بودند.

لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «نفس عمیق» پرویز شهبازی مهمترین فیلم دهه هشتاد/ نشستن جوانان در جایگاه سوژه
- «مو به مو»؛ پرویز شهبازی و خلق جهانی متفاوت در نمایش خانگی
- «موبهمو»؛ خط به خط، نفس به نفس، چهره به چهره
- پرویز شهبازی و سینمای مولف
- تازهترین ساخته پرویز شهبازی روی میز تدوین
- تعویق اکران فیلم پرویز شهبازی در فقدان تهیهکننده
- جواد طوسی : نقد، حافظه زنده یک ملت است
- هفت اثر جدید در راه شبکه نمایش خانگی
- بدون اصلاحیه؛ «رکسانا» پروانه نمایش گرفت
- «رکسانا»؛ فیلمی که دردها را فریاد میزند
- اولین روز مسترکلاس «شکوه سینما» برگزار شد
- نوری بیلگه جیلان و سه سینماگر دیگر در تهران مسترکلاس برگزار میکنند
- جشنواره فیلمهای ایرانی در تورنتو
- همزمان با روز ملی سینما؛ عرضه نسخه مرمتشده «نفس عمیق» در نمایش خانگی
- فیلمهای رامبد جوان، بهرام افشاری و گزینه احتمالی اسکار در راه اکران
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
آخرین ها
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟





