کارشناسان معتقدند به رغم اینکه مخاطبان سینمای کمدی در ایران استقبال قابل ملاحظه ای نسبت به این ژانر دارند، اما به جای سرگرمی همراه با تفکر وصرفا سرگرمی برای کسب گیشه مورد توجه تهیه کنندگان است. بر این اساس عده ای نمره ناپلئونی و عده ای نمره تجدیدی به سینمای کمدی ایران می دهند.به گزارش سینماسینما به نقل پایگاه اطلاع رسانی شبکه خبر، عده ای از کارشناسان معتقدند هر جامعه ای نیاز به سینمای کمدی دارد، زیرا کمدی سبب می شود که جامعه نشاط بگیرد. اما اینکه آیا سینما با جامعه پیش رفته است یا اینکه تفکر در سینمای کمدی به ابتذال کشیده شده است، موضوعی که در شهرفرنگ ۱۴ مرداد مورد بحث و گفتگو قرار گرفت.

بنابر این گزارش، قربان محمدپور معتقد است که اگر فیلمنامه نویس و سناریست ژانر کمدی مورد تقدیر قرار بگیرد، حتما این ژانر پیشرفت قابل ملاحظه ای خواهد داشت.
وی افزود: ما کمدین هایی مانند رضا عطاران داریم و این کمدین هست که فیلم کمدی را می سازد.

خرازی ها منتقد سینما گفت: ماهیت سینما دهه به دهه در ایران در حال تغییر است. وجه سینما در دهه ۸۰ و ۹۰ بسیار متفاوت از دهه ۶۰ است، زیرا الان انواع و اقسام رسانه ها داریم که فیلم های کمدی را در اختیار دارند. براین اساس، این که چگونه مخاطب را به سالن سینما بکشیم و چگونه آن ها را راضی برگرداندن، موضوع مهمی است.
در ادامه برنامه محمدپورهم با تاکید بر اینکه سینمای ایران را سینمای گیشه است که سرپا نگه داشته است، گفت: سینمای کمدی تفاوت چندانی با دهه ۶۰ تا الان ندارد. از نظر فرم و محتوا تغییراتی کرده است اما از نظر ساختار تغییر خاصی نکرده است. فیلم ها را می توانیم به قوی، متوسط و ضعیف تقسیم کنیم اما بهتر است که واژه ابتذال را حذف کنیم و سینمای کمدی روی سطح حرکت می کند و اگر در عمق حرکت کند، نمی تواند کمدی باشد. شاید ضعیف ترین فیلم در ایران بهتر است از فیلم های کمدی قوی غرب که شوخی های جنسی می کند.
در جمع بندی برنامه شهرام خرازی ها به سینمای ایران، نمره ۹ و قربان محمدپور هم نمره ۱۰ داد و هر دو کارشناس اعلام کردند که ژانر کمدی در ایران بیش تر سطحی نگری و سرگرمی است، و در آن تفکر و تعقل کمتر دیده می شود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- در حسرت آن سینمای شریف
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- چرا سیاهنمایی کارِ سینمای ایران نیست
- سینمای ایران به هوای تازه نیاز دارد
- استقبال تماشاگران و منتقدین از یلدا در جشنواره ساندنس
- نکتههای گمشده سینمای ایران/ اهمیت دکور در سینمای دهه ۳۰ + ویدئو
- آزمون بزرگ «خانه پدری»
- گزارش سازمان سینمایی از وضعیت سالنهای سینمای کشور
- حجازیفر: پول سینما را در تئاتر خرج میکنم
- ساختار «خانه سینما» پیر شده است/ صنف نباید نیازمند پول دولت باشد
- چرا ما دیگر به کمدیهای وطنی نمیخندیم؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- لاله برزگر با «مرزهای درون» به خانه هنرمندان ایران میآید
- ستارههای جشنوارههای سینمایی در سال ۲۰۲۶ کداماند؟/ شانسی برای فیلمهای مجیدی و فرهادی
- «مو به مو»؛ پرویز شهبازی و خلق جهانی متفاوت در نمایش خانگی
- اعلام زمان بدرقه بیضایی/ بیانیه خانه سینما درباره درخواست مژده شمسایی
- «زوتوپیا ۲» پرفروشترین انیمیشنِ تاریخ والت دیزنی شد
- بازیگر فیلمهای اسپایک لی درگذشت
- افت فروش نگرانکننده در سینماهای فرانسه/ آمار تماشاگران در ۲۰۲۵ سقوط کرد
- «پایان یک دوران زیبا»؛ سازش
- محمد بحرانی و یک نقش مکمل درخشان
- نقدی بر مستند گفتوگومحور از پگاه آهنگرانی؛ پرترهای در فضای بسته
- نمایشنامههای بهرام بیضایی؛ کلید درک جامعهشناسی خودکامگی در ایران
- مژده شمسایی: پیکر بهرام بیضایی در آمریکا به خاک سپرده میشود
- «ایرانم» علیرضا قربانی به تبریز رسید
- در رثای مردی که از فرهنگ ایران نوشید/ بیضایی؛ دلباخته شاهنامه
- بیضایی در بزنگاه ادبیات کهن و مدرن
- توجه ویژه لوموند به درگذشت بهرام بیضایی
- ایران را می شناخت/یادداشت احمد مسجد جامعی درباره بهرام بیضایی
- به یاد استاد بیضایی؛ صدایی که نه فریاد بود، نه خطابه
- برای بهرام بیضایی/ اسطوره همیشه زنده
- زبان بهمثابه مقاومت؛ در یادِ بهرام بیضایی
- در اندوه فقدان چهره شاخص موج نو سینمای ایران؛ بازتاب جهانی درگذشت بهرام بیضایی
- با موافقت شورای پروانه فیلمسازی؛ پروانه ساخت سینمایی برای ۷ فیلمنامه صادر شد
- در پاسداشت استاد بیبدیل هنرهای نمایشی ایران/ بیضایی، تاریخ و علامت تعجب
- در سوک سیاوش که از شاهنامه رفت
- یادبود بهرام بیضایی؛ ایرانی بودن بار بزرگی است بر دوش ما
- بریژیت باردو درگذشت
- برای رفتن غریبانه شیرین یزدانبخش؛ وصیتی به مثابه گلایه
- «کفایت مذاکرات» و خندههایی که از دل موقعیت میآیند
- «پرهیجان: نبرد برای اوبر»؛ چطور میتوانیم آرزوی شکستِ نجاتبخشمان را داشته باشیم؟
- درباره بازیگران زن مولف سینمای ایران/ ترانه علیدوستی؛ آخرین بازیگر زن مولف





