“دیار عاشقان”نخستین فیلم بلند حسن کار بخش راوری و نخستین تجربه پرویز پرستویی درعرصه بازیگری سینماست که به ترتیب، جایزه ویژه هیات داوران ودیپلم افتخار بازیگر نقش دوم را دردومین جشنواره فیلم فجردرسال ۶۲، از آن این دو نفر کرد.
به گزارش سینماسینما، کاربخش درباره چگونگی انتخاب پرستویی برای بازی در نخستین فیلمش میگوید: “من به دنبال چهرههای جدیدی بودم که چهره آنها شبیه به بچههای جنگ باشد. برای همین به تماشای چند تئاتر رفتم و با پرستویی در یکی از همین تئاترها آشنا شدم که آن موقع ریش بلندی هم داشت. اوکارمند دادگستری تهران بود، بنابراین نامه ماموریتش را از وزارت ارشاد گرفتیم و او به محل فیلمبرداری درمنطقه سرپل ذهاب آمد والبته در آن شرایط خاص جنگ، بدون هیچ واهمهای با من به خط مقدم جبهه آمد”
کاربخش درباره چگونگی کار با پرستویی و بازی گرفتن از او میگوید: “فیلمنامه اولیه ما ۲۰ صفحه بود وادامه آن در زمان فیلمبرداری شکل گرفت. اما از قبل مشخص بود که ما چه چیزی میخواهیم و به دنبال چه هستیم. بازیها هم از قبل در ذهن من شکل گرفته بود وپرستویی هم به خاطر توانایی هایش در بازیگری همان چیزی را اجرا میکرد که ما میخواستیم. ”
اوبا اشاره به ضربالمثلی از کرمانیها که میگوید” خیار شیدا از دو برگش پیداست”، درباره مشخصههای کار پرستویی اضافه میکند: “من در اواسط فیلمبرداری به او گفتم که تو آینده خیلی خوبی داری. چرا که او به کارش اهمیت میداد و در کارش بسیار جدی بود. قبل از فیلمبرداری درباره کار صحبت میکرد، تمرین میکرد و هیچ گاه در طول کار حسش را از دست نمیداد. در عین حال او خیلی متواضع بود وبا آن همه مشکلی که در جبهه وجود داشت مانند یک رزمنده پابه پای ما میآمد وبه عنوان یک بازیگرهیچ ترسی از خط مقدم نداشت. پرستویی خیلی کمک کرد تا این کار به شکل موفقی انجام شود و شکل بگیرد. چرا که ما واقعاً فکر نمیکردیم که این فیلم اینقدرموفق شود. ”
او درباره نخستین چیزهایی که پس از شنیدن نام پرویز پرستویی به ذهنش میآید میگوید: “او صدای خوبی داشت وواقعاً یک هنرمند است. او یک هم صحبت خیلی خوب است، کسی که شما را درک میکند و وجوه مشترک زیادی با شما دارد. در حالی که خیلی کم حرف است ولی حرفهای زیادی برای گفتن دارد. باید بگویم که در طول کار یک بار هم با او به مشکل نخوردیم. “
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- به حرمت پیدا نشدن ماکان/نامه ای به پرویز پرستویی
- مراسم گرامیداشت روز ملی سینما برگزار شد؛ سینمای متفاوت را خفه نکنید/ صدای ما، صدای مردم است
- به بهانه پایان سریال «شکارگاه»/ متخصص روایتهای طولانی اما بیملال
- حاتم بخشیهایی که ابراهیم را از سینمای ایران گرفت
- آیا فیلم حاتمیکیا به جشنواره فجر میرسد؟
- روایتی نوین از ابراهیم حاتمیکیا؛ پروژه «موسی کلیمالله» چگونه به ابراهیم حاتمیکیا رسید؟
- گفتوگوبا پرویز پرستویی درباره کارهای اجتماعی اخیرش و محدودشدن فعالیتهای هنریاش
- فیلمی که ایرانیها و ژاپنیها را دور هم جمع کرد
- صداوسیما به از کرخه تا راین هم رحم نکرد!
- آیین نکوداشت آتیلا پسیانی / گزارش تصویری
- عرضه آنلاین «مطرب» و «مادر قلب اتمی»
- حاتمیکیا چرا ساخت سریال «موسی(ع)» را پذیرفت؟
- ساخته رضا میرکریمی راهی تلویزیون میشود
- تیزر موسیقی-نمایش «علمدار» منتشر شد
- «علمدار» با روایت پرویز پرستویی روی صحنه میرود
نظرات شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد






درود به منتقد و نگارنده متن.
ندا قوسی عزیز ، دوست همکلاسی پرتلاش و فهیمم.