به گفته محمدرضا هاشمیان کارگردان مستند «رییس الوزرا» هزینه هنگفتی برای خرید تصاویر دیده نشده این مستند پرداخته شده است.
به گزارش سینماسینما، محمدرضا هاشمیان کارگردان عرصه مستند درباره مستند «رییس الوزرا» که این روزها در گروه «هنر و تجربه» در حال اکران است و به زندگی قوام السلطنه از شخصیت های تاریخی کشورمان می پردازد، گفت: ساخت مستند ساخت درباره شخصیت های مثبت و منفی تاریخ خیلی راحت تر به نظر می آید چون به شکل ناخودآگاه همذات پنداری مخاطب را هم همراه خودش دارد ولی شخصیت های خاکستری از این قضیه مستثنی هستند، بنابراین ترسیم ابعاد شخصیتی آنها سخت تر، پیچیده تر و سازنده روی یک لبه تیغ مدام در حال حرکت است در مورد قوام هم وضعیت همینطور است.
وی افزود: از میان نقدها و تحلیل هایی که درباره این شخصیت تاریخی وجود دارد، نگاه ۲ سویه کاملا مشخص است چراکه بسیاری او را خادم و قهرمان ملی می دانند و خیلی ها هم او را فردی فاسد و اشرافی و قدرت طلب با این حال با توجه به شناخت و تحقیقات گسترده سعی کردم تا فیلم از حالت یکسویه خارج و با نگاه شفاف و موشکافانه تری به این شخصیت نگاه بشود.
هاشمیان با اشاره به مراحل تحقیقات این اثر بیان کرد: تحقیقات فیلم حدود ۲ سال طول کشید و ما به مراکز مختلف اسناد داخلی و خارجی سرکشی کردیم تا بتوانیم مستندات دست اولی را برای فیلم کشف کنیم. ضمن اینکه در حین نگارش فیلمنامه هم تلاش شد که فرم روایت به گونه ای باشه که ما قوام را در بستر حوادث شناسایی کنیم و از دادن اطلاعات خشک و معمولی یا به قولی ویکی پدیایی پرهیز کنیم.
این کارگردان اظهار کرد: به نظرم نگاه جانبدارانه به موضوعات و شخصیت های تاریخی آفت اینگونه از مستندها است و باعث می شود که مخاطب روایت ما را پس بزند؛ کاری که ما به طور مرسوم در گزارش های تلویزیونی بر له یا علیه افراد می بینم از همین رو استفاد از اسناد توسط مستندساز به شکل دموکراتیک یک اصل دقیق و درست در مستندهای تاریخی است که باعث اعتماد و جلب رضایت مخاطب می شود.
هاشمیان بیان کرد: ما در پی این نبودیم که از قوام قهرمان بسازیم چرا که سیاستمداری همچون قوام مثل هر سیاستمدار دیگری تصمیمات مثبت و منفی بسیاری داشته است که باید آن را در بستر زمان سنجید و ارزیابی کرد. شاید یک عملکرد وی بر فرض مبارزه با قیام جنگل از نظر جامعه فعلی ما کار ناپسندی به نظر برسد ولی وقتی موشکافانه به اسناد و وقایع نگاه کنید متوجه می شویم که قوام به عنوان نخست وزیر که وظیفه ذاتی کارش حفظ یکپارچگی مملکت است در آن برهه تصمیم درستی اتخاذ کرده است.
این کارگردان در پایان با اشاره به اینکه تصاویر دیده نشده ای در «رییس الوزرا» وجود دارد، توضیح داد: ما از ابتدا هم می دانستیم تنها با تعدادی عکس یعنی چیزی نزدیک به ۳۰ قطعه عکس، نمی شود فیلم مستند بلندی ساخت بنابراین با مکاتبه و مراجعه به مراکز ملی فیلم در روسیه و آذربایجان شوروی همچنین اسناد تصویری در انگلستان موفق شدیم آرشیوهای نابی را با هزینه هنگفت خریداری کنیم که به نظر ارزشش را داشت.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به دو مستند؛ از ماجرای صداهای پررنج تا خاطرهبازی با سینما
- جریان نوی مستندهای کره جنوبی؛ فراتر از ملتها، فراتر از سیاست
- یک یادداشت کوتاه برای مردی بزرگ/ آقای متوسلانی نازنین ۹۰ سالگیتان خجسته
- برای آرش کوردسالی/ «نفت» از آن سوی «دیوار»
- گفتوگو با محمد مقدم درباره سینمای مستند/ فیلم مستند، جهانی است ساختگی؟
- جشن مستقل سینمای مستند افتتاح شد؛ سینمای مستند از جامعه عقب نیست/ مراقب باشید جشن، جشنواره نشود
- با حکم رئیس سازمان سینمایی؛ اعضای شورای سیاستگذاری شانزدهمین جشنواره سینماحقیقت معرفی شدند
- دو فیلم از اردوان زینی سوق در روسیه/ سه مستند ایرانی در جشنواره یکاترینبرگ نمایش داده میشود
- بازگشت جوایز فنی به بخش مسابقه ملی سینماحقیقت
- نسخه تصویری مسترکلاس هانا پولاک منتشر شد/ در فیلمسازی کرامت انسانی را حفظ کنید
- آقای خاص سینمای مستند به «نردبان» آمد
- بازنشستگی را باید پذیرفت!
- برادران رزاق کریمی سریال میسازند/ قصهای امروزی از جانبازان و جنگ
- حضور ۸۴ مستندساز زن در سیزدهمین جشنواره «سینماحقیقت»
- میزبانی جشنوارهای آمریکایی از مستند «خرامان»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*





