محمدرضا علیمردانی که این روزها به عنوان بازیگر در سریال «پایتخت ۴»، صداپیشه در انیمیشن «دیرین دیرین» و چندی پیش هم به عنوان مجری در برنامه «چهل تیکه» دیده شده است، میگوید برای تمام این رشته ها آموزش دیده و به نظرش در هیچ حوزه ای بد کار نکرده است.
به گزارش سینماسینما، این هنرمند که در عرصههای مختلف صداپیشگی، خوانندگی، اجرا و بازیگری فعالیت دارد، درباره حضور در عرصه های مختلف هنری گفت: به هر حال من سال هاست که در این حوزه ها فعالیت دارم و فکر می کنم در هر حوزه هم موفق بوده ام و بد کار نکرده ام. از آنجا که با علاقه و شناخت به هر یک از این رشته ها پرداخته ام و آموزش های لازم را هم دیده ام، مشکلی ندارم و همیشه هم سعی کرده ام عملکرد خوبی داشته باشم.
علیمردانی که این شب ها «پایتخت۴» با بازی او به روی آنتن آی فیلم میرود، عنوان کرد که متاسفانه خودش مخاطب هیچ شبکه ای نمی تواند باشد چرا که اصلاً وقت نمیکند تلویزیون ببیند.
او همچنین افزود: آنقدر درگیرم و سرم شلوغ است که وقتی برای تلویزیون تماشا کردن نمی ماند. شنیده اید که می گویند کوزه گر از کوزه شکسته آب می خورد؟ این حکایت من است. اینقدر درگیر تولید هستم که زمان کم می آورم.
این بازیگر درباره بازی در نقش بائو در سریال «پایتخت ۴» گفت: با محسن تنابنده در سریال «مامور بدرقه» همکار بودیم و اتفاقاً در این سریال نقش یک مازندرانی را بازی می کردم. این نقش آفرینی در ذهن تنابنده مانده و بعد از طراحی شخصیت بائو، برای ایفایش به من فکر کرده بود. منتها آن زمان من خیلی گرفتار بودم. بازیگران دیگری هم برای این نقش کاندیدا بودند اما انگار قسمت بود که من بائو بشوم. تنابنده اصرار داشت به حضورم در پایتخت و در نتیجه، به تیم بازیگران این سریال پیوستم.
او درباره محبوبیت و دیده شدن شخصیت بائو در کنار شخصیتهای طنازی چون نقی و ارسطو توضیح داد: به نظرم برگ برنده اصلی بائو گریم خاص و متفاوتش است، البته شخصیت پردازی خیلی خوبی هم بر روی این کاراکتر انجام شده بود. تنابنده بر روی گریم بائو خیلی حساس بود. گریم به نسبت سنگینی بر روی صورتم انجام شد. حتی بر روی جزئیات لباس هم همفکری های زیادی شد. برای مثال، به این نتیجه رسیدیم که با کت و شلوار صندل به پا کند، آن هم با جوراب سفید. این تضاد، جذابیت به دنبال داشت. بائو اگرچه در ابتدای سریال شخصیتی جدی دارد اما هر چه از قصه می گذرد رگه های طنز در نوع رفتار و گفتار او مشاهده و پررنگ می شود. بائو قسمت به قسمت بیشتر در سریال جا می افتد و جایگاه خودش را پیدا میکند.
علیمردانی درباره این نقش افزود: من برای نقش بائو خیلی وقت گذاشته ام و زحمت کشیده ام. بائو در اصل یک نقش جدی بود که باید در میان آدم های طناز پایتخت نقش آفرینی می کرد. اتفاقاً خودم هم این نقش را جدی بازی کردم، منتها این کاراکتر در قصه و در میان سایر شخصیت ها خوب جا افتاد و دیده شد. همه چیز دست به دست هم داد تا بائو آنی شود که می بینید. فکر می کنم بائو همه را راضی کرده است؛ هم سازندگان پایتخت را و هم مخاطبان این سریال را. خودم هم این کاراکتر را دوست داشتم و برایم راضی کننده بود. وقتی همه چیز یک سریال درست باشد جزئیات هم درست از آب درمی آید و هر کاراکتری به اندازه خودش دیده میشود.

علیمردانی در پاسخ به این سوال که چرا نقش بائو در سریال «پایتخت» ادامه دار نشد؟ توضیح داد: به هر حال قصه سریال در سری های بعدی به سمت دیگری رفت که شاید جای کاری برای بائو نداشت. البته خودم هم گرفتاری های کاری فراوانی دارم و واقعاً برایم دشوار است که بخواهم چند ماه را برای یک سریال وقت بگذارم.
او درباره صحبت کردن به لهجه مازندرانی در سریال «پایتخت» هم گفت: نه، قبلا هم با لهجه مازندرانی صحبت کرده بودم از جمله در همان سریال مامور بدرقه. در «دیرین دیرین» هم از لهجه مازندرانی استفاده کرده بودم. به نظرم یکی از دلایل اصرار تنابنده به بازی ام در نقش بائو هم به تسلطم به لهجه مازندرانی بازمی گشت.
علیمردانی درباره بازخوردی که از مخاطبان «پایتخت» برای نقش بائو گرفته است اظهار کرد: گریمی که بر روی صورتم بود باعث شد که در چند قسمت ابتدایی سریال خیلی ها متوجه نشوند که من بائو هستم. اما با گذشت زمان، شناخته شدم. مردم بائو را دوست داشتند و نسبت به خودم هم اظهار لطف و محبت می کردند.
او در پایان در توضیح فعالیت های اخیرش گفت: در یک سریال بازی می کنم که به میانه راه رسیده ایم اما اجازه ندارم اطلاعاتی درباره آن بدهم. همچنین تعهد دارم هفته ای ۴۰ دقیقه هم «دیرین دیرین» را کار کنم و به پخش برسانم.
محمدرضا علیمردانی به جز سریال «پایتخت ۴» در آثاری همچون «نوروز ۷۶»، «آشتی کنان»، «روز رفتن»، «تاوان»، «گل یا پوچ»، «مامور بدرقه»، «حراج» و «هفت ماهگی» به ایفای نقش پرداخته است. او همچنین در رئالیتیشو «شبهای مافیا» که مدتی است از فیلیمو پخش میشود به عنوان لیدر حضور دارد.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- آیا «پایتخت ۷» حقوق حیوانات را زیرپا گذاشته بود؟
- یک «پایتخت» غیرمعمولی/ فصل هفتم «پایتخت» جزو فصلهای موفق نبود
- رکوردشکنی «پایتخت ۷» در تلوبیون؛ ۳۳۰ میلیون دقیقه تماشا و ۶۶۰ هزار کاربر همزمان
- عکسی قدیمی که شبنم مقدمی منتشر کرد/ تنابنده، اصلانی و مقدمی؛ ۲۱ سال پیش
- اکران فیلمی با بازی محسن تنابنده از هفته آینده
- بازگشت مهران مدیری با یک سریال و شروعِ پیشتولید «پایتخت»
- ماجرای قهر و آشتیها در صداوسیما/ زندگی شیرین میشود؟
- «پایتخت» جدید، فرصت نو برای سیما
- مرد هزار چهره / درباره محسن تنابنده
- فروش دو میلیاردی «سه کام حبس» در چهار روز
- پریناز ایزدیار و محسن تنابنده به شبکه نمایش خانگی میآیند
- وقتی دیر میشود/ نگاهی به سریال «رهایم کن»
- چهارمین جایزه بین المللی محسن تنابنده برای فیلم جنگ جهانی سوم از جشنواره فانتاسپوآ برزیل
- رهایش نکنیم/ نگاهی به سریال «رهایم کن»
- محسن تنابنده نامزد جوایز فیلم آسیا شد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





