سینماسینما، محمدرضا مقدسیان
ویژگی بارز «متری شیشونیم» تلاش قابل ردگیری سعید روستایی برای خوب و حتی بهترین بودن است. روستایی در «متری شیشونیم» تمام تلاشش را به صرف بزرگ و قدرتمند ظاهر شدن کرده است. روستایی تا جایی پیش رفته که حتی فضاسازی و کارگردانی از فیلمنامه پیشی گرفته و بعضا از فیلم بیرون میزند. به بیان بهتر، سکانسهای جمعآوری معتادان در یکسوم ابتدایی فیلم به نوعی به رخ کشیدن توان کارگردان در اداره سکانس بزرگ و پربازیگر را تداعی میکند. این همه اما ایراد فیلم محسوب نمیشود، بلکه بیشتر واکنشی است از سوی روستایی به این برداشت که او کارگردان صحنههای بزرگ نیست و فضای محدود را بهتر اداره میکند. باید اعتراف کرد که روستایی بهخوبی از پس حفظ راکوردش در کارگردانی برآمده و تا آخرین لحظه فیلم از نظر اجرایی و تکنیکی نمیتوان ایراد بزرگی به فیلم وارد دانست. روستایی در «متری شیشونیم» سراغ نگاه آسیبشناسانهاش به برخی از اقشار جامعه شهرنشین ایرانی رفته، اما در این بین اجازه نداده است هر نوع نگاه متنی و برداشتهای تماتیک بر سینمایی و داستانگو بودن فیلمش لطمهای وارد کند.
فارغ از اینها باید گفت «متری شیشونیم» سویهای در فیلمنامهنویسی را پی گرفته که در سینمای ایران چند سالی است که محلی از اعراب نداشته است. شیوه ترسیم آنتاگونیست و پروتاگونیست به شکلی مدرن پیش رفته و پلیس فیلم به همان میزان سمپات و همراهیبرانگیز است که شخصیت منفی و بزهکار فیلم. اینکه اساسا پلیسی بهشدت واقعی و قابل درک و منطبق بر شناخت حقیقی مخاطب از پلیس و افسران اداره آگاهی در فیلم به تصویر کشیده شده و نه شمایلی دستوری و اتوکشیده، زمخت و غیرقابل باور، به خودی خود ویژگی تاملبرانگیز فیلم است. از سوی دیگر، ترسیم ضدقهرمانی نهچندان دیوصفت که ماحصل مراودات و رخدادهای اجتماع اطراف است و نه اینکه از بطن یک دیوصفتی و شیطانخویی بیرون آمده باشد هم در سینمای ایران تازگی دارد.
روستایی در «متری شیشونیم» جرات کرده و پلیس و بزهکار کار را نه از جنس کلیشه، بلکه از جنس واقعیت ترسیم کرده است. یکی (صمد) در تلاش است به عنوان پلیس زنده بماند و با دستگیر کردن بزهکاران و حرکت روی نوار باریک بزهکاری و قانونمداری دنبال رسیدن به هدفش است تا معنایی برای زندگی بیابد و موفقیت را با تعریف خودش تجربه کند و دیگری(ناصر) در قامت یک انسان آسیبدیده اجتماعی در تلاش است به هر قیمت ممکن خودش را از قعر اجتماع به سطوح بالای اقتصادی و اجتماعی برساند تا بلکه معنایی برای زنده بودنش بیابد. در این دوئل لحظه به لحظه مخاطب طرف کدامیک از شخصیتها را میتواند بگیرد؟ در انتهای فیلم آیا میتوان منکر وابستگی صمد به ناصر شد؟ آیا ناصر به هدفش میرسد؟ آیا صمد به هدفش میرسد؟ فصل مشترک زندگی هر دو شخصیت اصلی داستان «متری شیشونیم» شکست خوردن، تلاش کردن و باز شکست خوردن و باز تلاش کردن و باز شکست خوردن است. در انتها ناصر همه چیزش را میبازد و همزمان صمد تمام رفتوآمدهای پرشور و تلاشهای شبانهروزی را برای خشکاندن ریشههایی که باعث تولد ناصر خاکزادها میشوند، بیحاصل میبیند و خودش را در دل واقعیت موجود میبیند. سکانس نهایی فیلم و نحوه مواجهه صمد با معتاد متکدی گویای حس شکستخوردگی صمد هم هست.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اهدای جایزه ویژه کوروساوا به محمد رسولاف/ برگزیدگان جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ معرفی شدند
- سه فیلم ایرانی در سی و نهمین جشنواره توکیو
- صورتبندی مبحث سوپراستار در سینمای ایران
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- زنی گرفتار در ساختاری آسیبزننده/ تحلیل اجتماعی فیلم «زن و بچه»
- «زن و بچه»؛ فروپاشیدن
- درباره «زن و بچه»/ زنی در میانه خشم و خروش و بخشش
- فیلم سینمایی «زن و بچه» به اکران آنلاین رسید
- جشنواره فیلم کن ۲۰۲۶؛ فهرست بخش کلاسیک اعلام شد/ یک فیلم ایرانی در میان آثار کوتاه
- «زن و بچه»؛ کوچه پسکوچههای یک فیلمساز
- درباره «زن و بچه»؛ کدام زن؟! کدام بچه؟!
- «زن و بچه»؛ دوئلی تصویری با چهرههایی خیرهشده به دوربین
- «زن و بچه»؛ خیره با چشمان باز به کابوسی که زندگیات را میبلعد
- بازنمایی جامعه مردسالار در «پیر پسر» و «زن و بچه»
- بدهی ۳۵ میلیاردی سینما/ سعید روستایی فیلم جدید میسازد/ بزودی بلیت شناور اجرا خواهد شد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





