سفیر کرهجنوبی در تهران، در یک نشست رسانهای از علاقهمندیها، ویژگیها و مزیتهای مناسبات فرهنگی، اقتصادی و سیاسی سخن گفت.
به گزارش سینماسینما، در راستای گسترش مناسبات تهران- سئول، «کیم سئونگ هو»،به پرسشی درباره بسترها و زمینههای مشترک همکاری میان ایران و کره پاسخ داد و گفت: با وجود تفاوتهای فرهنگی و مذهبی میان ایران و کره، دو کشور دارای برخی اشتراکات چشمگیر هستند. در کره، ایران به نام پرشیا شناخته میشود و حتی در شعرهای قدیم کره از سرزمین پارس سخن به میان آمده است. از طرفی در ایران هم کشور کره بیش از ژاپن و چین شناخته شده است. به نظر میرسد مردم ایران، کره را دوست دارند. برای نمونه، سریالهای کرهای از تلویزیون ایران پخش میشود و شرکتهای بزرگ کرهای در ایران فعالند.
سفیر کرهجنوبی افزود: هرکدام از دو کشور دارای مزیتهای خاص خود هستند. برای نمونه نفت و گاز ایران برای کره بسیار مهم است و اگر کره نتواند این نفت و گاز را از ایران تأمین کند، نمیتواند به فعالیت اقتصادی بپردازد و درمقابل نیز واردات فناوری از کره برای ایران مهم است. امضای توافقنامه هستهای، درس مفیدی برای سایر کشورها همچون کرهشمالی است. همچنین مشکلات مردم ایران با برداشتهشدن تحریمها تا اندازهای حل شده است.
وی مسئله شناخت دو کشور را مهم ارزیابی کرد و افزود: برای ایجاد روابط تجاری پایدار باید دو طرف یکدیگر را بیشتر بشناسند، بنابراین نخست باید فرهنگ و زبان را بیشتر بشناسیم تا بتوانیم زمینه این روابط پایدار را ایجاد کنیم. ازاینرو سفارت کرهجنوبی در تهران برای پاییز امسال ۱۷ برنامه فرهنگی تدارک دیده است.
کیم سئونگ هو از علاقهمندی کشورش برای گسترش مناسبات در زمینه ارتباطات فرهنگی، جهانگردی و روابط دانشگاهی گفت و تأکید کرد: با توجه به اینکه رؤسایجمهوری دو کشور، سال آینده (۲۰۱۷) را سال تبادل فرهنگی ایران و کرهجنوبی نامگذاری کردهاند، مرکز فرهنگی کره، سال آینده در تهران گشایش خواهد یافت. همچنین هفته جاری برنامهای در برج میلاد برگزار میشود.
سفیر کره همچنین درباره برنامه فرهنگی این سفارتخانه برای حضور سینماگران ایرانی در کشورشان و تبادل هنرمندان سینمایی و تولید یک محصول فرهنگی مشترک گفت: «این ایده خوبی است که از سوی رئیسجمهور ما مطرح شده تا هنرپیشههای ایرانی و کرهای کنار هم کار کنند و فیلمی تولید شود، اما خب بازیگرهای ایرانی بیش از حد زیبا هستند و قرارگرفتنشان با بازیگرهای کرهای روی یک صحنه کمی دشوار به نظر میرسد».
آیا اختلافات فرهنگی و مذهبی مانع چنین همکاریای نیست؟
فرقهایی هست، اما تفاوتها مشکلآفرین نیستند و ما میتوانیم کنار هم زندگی کنیم. برنامه جدی برای اینکه آثار هنرمندان تئاتر و تجسمی و موسیقی ایران به کره برده شود وجود دارد «سال آینده که سال تبادل فرهنگی ایران و کره نامگذاری شده، حتما این اتفاق خواهد افتاد».
مردم کره چقدر با هنر و فرهنگ ایران آشنا هستند؟
کمتر از فرهنگ چین یا اروپا میشناسند، اما مسلما بیش از پاکستان و دیگر کشورهای خاورمیانه ایران را میشناسند.
آیا ادیبان و هنرمندان ایرانی در کره شناختهشده هستند؟
مردم کره از قدمای فرهنگ ایران؛ مثلا خیام و فردوسی و از هنرمندان معاصر، عباس کیارستمی را بهخوبی میشناسند.
منبع: شرق
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تازهترین خبرها از مسابقهای تلویزیونی با اجرای گلزار
- تکذیب خبر تصادف بازیگر سینما/ ساعد سهیلی در فرانسه است
- آقای بازیگر در ۹۴ سالگی هنوز پیشنهاد دریافت میکند
- گزارش مراسم تشییع پیکر ناصر ملکمطیعی/ انتقاد پرویز پرستویی از مهران مدیری
- پرستو صالحی: برای انتخاب بازیگر استعداد مهم است نه تعداد فالوور
- دیدار معاون وزیر فرهنگ و ارشاد با علی نصیریان + عکس
- واکنش بهروز بقایی به اظهارنظرهای سیاسی هنرمندان
- فیلم/ خاطره جالب لوون هفتوان از دوری ۱۹ سالهاش از ایران
- نبرد طولانی بازیگر پیشکسوت با سرطان/ محباهری: بدنم جوابگوی شیمیدرمانی نیست
- شباهت زیاد اکبر عبدی به رییسجمهور آمریکا + عکس
- جمشید مشایخی در بخش مراقبتهای ویژه بستری شد/ وضعیت عمومی خوب است
- پاسخ لادن طباطبایی به ادعای جنجالی همسر سابقش
- درخواست فاطمه معتمدآریا از مسئولان/ نگذارید فاجعهای دیگر رخ بدهد
- بازیگران غایب جشنواره سی و ششم/ گزارشی از چهرههایی که امسال در جشنواره فیلم ندارند
- پس از ۴۰ سال ناصر ملکمطیعی پا به زورخانه گذاشت/ تصاویر
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
