شهروند نوشت :«آقای عبدی چرا شخصیت و جایگاه خودتونو حفظ نکردین؟ ما از شبکه نسیم خسته شدیم! هر کی میاد میخواد مجری و برنامهساز بشه. شما در قالب یک هنرپیشه عزیز بودین. بسه دیگه. چقدر تکرار. همهش کپی.» این کامنت، چکیده اغلب بازخوردهای «شبی با عبدی» در فضای مجازی است؛ برنامهای که از روز نخست و عنوانش نشان داد که میخواهد با نام و جایگاه «اکبر عبدی» به سر منزل مقصود برسد و مخاطب -و در اصل اسپانسر- جذب کند. در ادامه به ۵ دلیل اشاره کردهایم که باعث میشود این جُنگ ترکیبی را نبینیم!
۱ با همه محبوبیتش «مجری» نیست
حضور عبدی در قامت مجری این سوالها را ایجاد میکند که آیا هر بازیگری میتواند مجری باشد؟! این موقعیت تا چه اندازه تخصصی است؟ مجریگری به چه تواناییهایی نیاز دارد؟ صرف اینکه فردی محبوب است، برای این جایگاه کافی است؟ شاید واکنش کاربران در شبکههای اجتماعی زیر ویدیوهای این برنامه پاسخ مناسبی برای سوالها باشد: «آقای عبدی یکبار به مجریهای خندوانه و دورهمی انتقاد کرد و گفت اینا اجرا بلد نیستن. ولی حالا خودش خیلی ضعیف عمل کرد.» اشاره این کاربر به صحبتهای اکبر عبدی در برنامه «فرمول یک» است؛ جایی که درباره رامبد جوان گفت: «آقای جوان از جایی به بعد از سینما بریده و مجری شده است و ما در تلویزیون مجری زیاد داریم، جدیدا رامبد جوان در برنامه خندوانه کنار تماشاچی مینشیند و این کار به اندازه او نیست و خیلی بیشتر از اینهاست.» در ادامه واکنشهای کاربران، فرد دیگری هم نوشته: «متاسفم چرا کسی به آقای عبدی مشاوره نمیده. ایشون در عرصه هنرپیشگی خوب هستن، اما دلیل نمیشه مجری توانمندی هم باشن.»
۲ فیک است آقا، فیک!
با اینکه محمدحسین لطیفی، کارگردان گفته تا امروز برنامهای مثل «شبی با عبدی» در دنیا ندیدهام، اما همچنان کاربران معتقدند این برنامه کپی از خندوانه و دورهمی است. هرجا که پستی از «شبی با عبدی» گذاشته شده باشد، سیل پیامهای «کپی از دورهمی» راه میافتد: «با خودش گفته چیش از رامبد جوان و مدیری کمتره… منم میسازم. خیلی مسخره بود»، «خواسته شبیه خندوانه و دورهمی درست کنه و از اونا کم نیاره، ولی نتونسته. برنامهسازی هنر میخواد. » در اتاق فکر این برنامه نام محمدرضا شهیدىفرد دیده میشود؛ فردی که گفته میشد همواره در پشت صحنه خندوانه حضور داشته و ایدهپردازی میکرده. پس کاربران حق دارند از شباهتها بگویند و نام «خندوانه» و «دورهمی» را به میان آورند. از طرف دیگر، در بخش هایی از «شبی با عبدی» شخصیتی حضور پیدا میکند که یادآور کاراکتر «قیمت» در برنامه دورهمی است. برای همین کاربران نوشتهاند: «یک کپی بسیار ضعیف از دورهمی است.»
۳ این مهمانهای تکراری
یکی دیگر از مواردی که باعث میشود رویت «شبی با عبدی» جذابیتی نداشته باشد، حضور مهمانهای تکراری است؛ آدمها همانهاییاند که در خندوانه و دورهمی حضور داشتهاند.
۴ خاطرهبازی با بدن خسته
عبدی خسته است. این را میشود از نفسنفسزدنهایش فهمید. در برخی موارد حتی صدای او به وضوح شنیده نمیشود. از صحبتهای تهیهکننده این برنامه به ۳ دلیل برای انتخاب آقای عبدی میرسیم: او سرمایه ملی است؛ او آدم منحصربهفردی است؛ او در ذهن همه ما در مقاطع مختلف خاطرههایی برجای گذاشته. اما آیا این موارد کافی است؟ اکبر عبدی فعلی میتواند به تنهایی نجاتگر باشد؟ پاسخ این پرسشها «نه» است. شاید تنها موردی که بتوان روی آن شرط بست، جذب اسپانسر باشد! جذب اسپانسر درواقع معامله تلویزیون با چهرههای محبوب است! در این میان اما خاطرهها قربانی میشوند و میشوند و میشوند.
۵ شوخیها تازه نیست
تنها وجه تمایز «شبی با عبدی» این است که گروههای تئاتری از شهرهای مختلف به برنامه میآیند و اجرای خود را انجام میدهند. این قالب تئاتری اما زمینهساز خنده قابل توجه از طرف مخاطبان در خانه و تماشاچیان در صحنه نمیشود. انتظارهای مردم با توجه به رویت برنامههایی مثل دورهمی و خندوانه بالا رفته. آنها به این راحتیها نمیخندند. شوخیهای «شبی با عبدی» تازه و خلاقانه نیست. برای همین مدام با این کامنت در شبکههای اجتماعی روبهرو میشویم که «چقدر برنامه اعصابخردکن و بی نمکیه»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





