علی پاکزاد_ سیاوش اسعدی کارگردان و نویسنده و همسرش نورا هاشمی فرزندی به نام اوستا دارند. اسعدی فیلمنامهای با نام «سال تحویل» در دست دارد که روایتی از وضعیت نوجوانان و کودکان است. این کارگردان اعتقاد دارد اگر قصه قابل قبولی در حوزه کودک و نوجوان نوشته شود، قطعا فیلمهایی ساخته میشود که پتانسیل آنها بسیار زیاد است و میتوانند در جشنوارههای خارجی سینمای کودک ایران را بهخوبی معرفی کنند. اسعدی مهمترین ضعف سینمای کودک و نوجوان را نبود قصههای مناسب میداند. او معتقد است قصههایی که امروز برای سینمای کودک وجود دارد، عموما بینمک است و تاثیر خاصی روی این قشر از جامعه نمیگذارد.
علاقه دارید برای کودکان و نوجوانان فیلم بسازید؟
اکنون شرایط فیلمسازی در حوزه کودک دشوار است. متاسفانه قصههای خوبی برای فیلمسازی در حوزه کودک نوشته نمیشود. یعنی یک داستان خوب ارتباط مستقیم دارد با قصه مناسب، که در شرایط کنونی چنین قصههایی وجود ندارد. اما بهشخصه مایلم در این حوزه فیلم بسازم. معتقدم که ما در سینمای کودک نیاز داریم که قهرمان قصه داشته باشیم. اگر قصه خوب وجود داشته باشد، قطعا فیلمهایی برای کودکان و نوجوانان میسازم. قصههایی که اکنون برای سینمای کودک و نوجوان تهیه میشود، غالبا بینمک هستند، در صورتی که سینمای کودک و نوجوان بسیار جذاب است. یکی از مهمترین موضوعاتی که باید در این حوزه به آن پرداخت، بحث بلوغ و غریزه نوجوانان است، که اگر در این رابطه فیلم ساخته شود، قطعا برای کودکان و نوجوانان جذاب خواهد بود. اینکه نوجوانان ما زمانی که با غریزههای مختلف روبهرو میشوند، چه عکسالعملهایی از خود نشان میدهند، میتواند جذاب باشد. اگر قصهای داشته باشم که کودک شخصیت اصلی آن باشد، با کمال میل چنین فیلمی میسازم. همین الان فیلمنامهای در دست دارم با نام «سال تحویل» که درباره موضوعات و مسائلی که پیرامون نوجوانان رخ میدهد، روایت میکند. موضوع فیلم ما درباره غرایز نوجوانان است که در آن نکات مهمی را مدنظر قرار دادهایم.
دلیل خاصی ندارد. ناخودآگاه شما با قصهای روبهرو میشوید که شخصیت اصلی آن به کودک میپردازد و قطعا ساخت فیلم درباره آن جذاب خواهد بود. باز هم میگویم به قصه خیلی مرتبط است. من چنین موضوعی را قبول ندارم که رسالت یک فیلمساز به این است که حتما در کارنامه کاریاش باید کار کودک داشته باشد. کار برای کودکان نیاز به حس و قصه مناسب دارد تا ثمره آن برای کودکان و نوجوانانی که آن را میبینند، جذاب باشد. سینما رسالت ندارد. من اکنون قصهای دارم که برای کودکان جذاب است، پس حتما چنین فیلمی را خواهم ساخت.
اگر فیلم برای سینمای کودکان بسازید، میتوانید سرمایه لازم را برای آن جذب کنید؟
اصولا جذب سرمایه برای هر فیلمنامهای سخت است، چه برسد به سینمای کودک و ساخت فیلمی با این مضمون! برچسب کودک و نوجوان باعث شده کارگردانان ما به سراغ ساخت فیلمهای کودک نروند. فیلمهای کودک و نوجوان به دلیل اینکه در سالهای اخیر جنبه آموزشی داشته، تبدیل به فیلمهای نفروش شده است. اگر قصه خوبی داشته باشیم، بهترین فیلمها در حوزه کودک را میتوانیم در کشور بسازیم. تا حدی که این فیلمها در فستیوالهای بینالمللی نیز بهخوبی بدرخشند. مشکل سرمایهگذاری اکنون برای تمام فیلمهای ما وجود دارد و فقط سینمای کودک دچار این معضل نیست. سرمایهگذاران ما را هم نمیگذارند کار کنند و دلیل این رویکرد را متوجه نمیشوم. اگر به دنبال سینمایی پویا در حوزه کودک هستیم، باید قصههای خوبی بنویسیم و کاملا واقعی به موضوع کودک و نوجوان نگاه کنیم.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «غریزه»؛ عشق پرشور نوجوانی، عبور از ممنوعهها
- «غریزه»؛ شکوهِ سینمای ناب
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- بیانیه سینماگران برای فیلم سینمایی «غریزه»
- «غریزه» اکران میشود
- «غریزه»؛ عاشقانهای ناآرام
- «غریزه» به زودی اکران میشود/ جوایز بینالمللی برای فیلم تازه سیاوش اسعدی
- محمدرضا مویینی «غریزه» را تدوین کرد
- معرفی بازیگران زن فیلم «غریزه»
- یک درخونگاه از دو «هنرمند»/ نگاهی به «درخونگاه»
- چرا امین حیایی در چند فیلم اخیرش موفق بود؟
- غربت در وطن/ نگاهی به فیلم «درخونگاه»
- روایت متفاوت دهه ۶۰ در «درخونگاه»/ «حمال طلا» از اقتصاد میگوید
- سیاوش اسعدی در گفتوگو با سینماسینما/ ما سالاد جشنوارهایم، غذای اصلی کسان دیگریاند
- شاهرخ استخری: برای سینمای کودک هر کاری می کنم
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
آخرین ها
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟





