پری صابری کارگردان سرشناس تئاتر بعد از مدتها مبارزه با بیماری دار فانی را وداع گفت.
به گزارش سینماسینما، پری صابری کارگردان سرشناس تئاتر ایران بعد از مدتها مبارزه با بیماری بعدازظهر روز سهشنبه بیستم شهریور ماه دار فانی را وداع گفت.
مریم شیرینلو دختر این کارگردان، خبر درگذشت این هنرمند پیشکسوت را تائید کرد.
پری صابری در سال ۱۳۱۱ در کرمان متولد شد و پس از طی دوران کودکی به نویسندگی، کارگردانی، طراحی صحنه و ترجمه پرداخت. «من به باغ عرفان – ۱۳۶۷»، «رستم و سهراب – ۱۳۷۷»، «آنتیگونه – ۱۳۷۹»، «یوسف و زلیخا – ۱۳۸۱»، «رند خلوت نشین – ۱۳۸۰»، «سوگ سیاوش – ۱۳۸۲»، «شمس پرنده – سال های مختلف»، «لیلی و مجنون – ۱۳۸۶»، «رستم و اسفندیار – ۱۳۹۰»، «بیژن و منیژه – ۱۳۷۵»، «هفت شهر عشق – ۱۳۷۴»، «من از کجا عشق از کجا – ۱۳۸۳»، «بدی دنیا را گرفته – ۱۳۴۴»، «مرغ دریایی – ۱۳۴۳»، «امشب از خود می سازیم – ۱۳۴۸»، «کرک هویج »، «شش شخصیت در جستجوی نویسنده – ۱۳۵۲»، «دایی وانیا – ۱۳۷۰»، «باغ وحش شیشه ای»، «یرما – ۱۳۴۷»، «کرگدن» به کارگردانی حمید سمندریان، «نگاهی از پل» به کارگردانی حمید سمندریان، «مرده های بی کفن و دفن»، «بابا نشاط»، «مرغ باران» ، «باغ عرفان»، «مصدق در آینه تاریخ»، «یرما – گابریل گارسیا لورکا»، «جزیره بزه- هوگوبتی»، «آمده یا چطور از شرش خلاص شویم – اوژن یونسکو»، «عیار شوریده »، «باغ آلبالو – آنتوان چخوف»، «ایوانف – آنتوان چخوف»، «مجلس رقص دزدان – ژان آنوی»، «خمره – لوئیجی پیراندللو»، «آتش افروزها – ماکس فریش»، «کالیگولا – آلبر کامو»، «مرده های بی کفن و دفن – ژان پل سارتر»، «درس – اوژن یونسکو»، «اطلسی »، «در اندرون من خسته»، «لیلا در نصف جهان»، «مرغ سحر»، «طاووس مست» از جمله آثاری نمایشی بوده که مرحوم پری صابری در آنها به عنوان کارگردان، طراح صحنه ، نویسنده، مترجم و بازیگر حضور داشته است.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اسماعیل همتی درگذشت
- فوت بازیگر «نشویل» و «جیغ»؛ هیدن پنتییر درگذشت
- مارک رایدل درگذشت
- ایرج درگذشت
- پیتر گیل درگذشت
- مریم همتیان درگذشت
- فوت یکی از برندگان اسکار؛ گلن هانسارد درگذشت
- کاوه کاویان درگذشت
- اکبر عبدی درگذشت
- برندا فریکر درگذشت
- فوت هنرمند جوان تئاتر؛ ساینا منصف درگذشت
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- نیلوفر حدادی درگذشت
- منوچهر فرید درگذشت
- شهرنوش پارسیپور درگذشت
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





