ابوالفضل پورعرب معتقد است: در حال حاضر فضای بازیگری بهتر شده است و ما بازیگران باید شهامت تعریف از همکاران خود را داشته باشیم.
به گزارش سینماسینما، ابوالفضل پورعرب در ویژه برنامه خندوانه که به مناسبت عید غدیر خم پخش شد، حضور یافت و درباره بیماری خود گفت: من مدتی بیمار بودم اما بیماری من خوشخیم بود و خوب شدم. روحیه من خوب نیست به دلیل اینکه پنج سال از این بیماری صدمه خوردم و خدا به مادر و پسرم که آرزو داشتم او را داماد کنم، رحم کرد.
او با اشاره به کارهای اخیر خود در سینما و تلویزیون اظهار کرد: اهل بازی در فیلم و سریال نیستم و میخواهم به سمت فیلمسازی بروم به دلیل اینکه دیگر توانایی برای بازیگری ندارم و خسته شدهام. در حال حاضر در نقشهایی بازی میکنم که دوستانم پیشنهاد میدهند. در واقع بازیگری برای من دلمشغولی است و دغدغه مالی در این مسیر ندارم. در حال حاضر در یک سریال به کارگردانی کیانوش عیاری بازی میکنم.
پورعرب با بیان اینکه در دانشگاه رشته تئاتر خوانده است، گفت: پدرم دوست داشت که من ویالون بزنم به همین دلیل وارد رشته موسیقی شدم اما بعد از مدتی آقای فخیمی استادم به من گفت به سمت سینما و تئاتر برو که علاقه توست. من در آن زمان دو آهنگ یاد گرفتم که برای پدرم میزدم و بعد به سمت سینما و تئاتر رفتم. من مدتی تئاتر کار کردم و در یکی از کارهایم با خسرو شکیبایی همکار شدم. من از خسرو شکیبایی مسائل بسیاری را آموختم و او بسیار هنرمند بود. سال ۶۴ در فیلمی به نام «دزد و نویسنده» دستیار کارگردان بودم و خسرو شکیبایی و علی نصیریان در این فیلم همکار شدم. من برای اینکه بتوانم از علی نصیریان تجربهای کسب کنم به دنبال او میرفتم تا او را به محل فیلمبرداری بیاورم. او همیشه سر ساعت حاضر میشد و هیچوقت کسی را معطل خود نمیکرد حتی در سریال شهرزاد هم که با او همکاری داشتم، این ویژگی را دیدم.
این بازیگر سینما و تلویزیون افزود: من بیشتر به الفت هنرمندان در عرصه بازیگری نظر دارم. برای مثال استاد محمد هیچگاه بیاحترامی و بیادبی به کسی نمیکرد. فضای کار بازیگری در حال حاضر بهتر شده است و ما از همدیگر تعریف میکنیم. ما باید شهامت تعریف از همکاران خود را در این حرفه داشته باشیم. آتیلا پسیانی یک بازیگر خوب است که هیچگاه ادعایی ندارد. در حال حاضر هم در این عرصه کمکار شده است اما از ارزشش کم نخواهد شد. رضا رویگری هم با اینکه بیمار است اما هنوز انرژی خود را دارد و این بسیار بااهمیت است.
او در پاسخ به این پرسش که درباره نام او و فریبرز عربنیا جکهایی ساخته میشود، بیان کرد: عربنیا یک بازیگر بزرگ است و من خوشحالم که با این انسان بزرگ مقایسه میشوم. من ۵۶ سالم هست و مهربانی را بلدم و اشکالی ندارد که این جکها ساخته میشود.
پورعرب درباره فیلم سینمایی «عروس» و «نرگس» که در آن ایفای نقش کرده بود، اظهار کرد: فیلم سینمایی عروس ۳۴ میلیون تومان در آن زمان فروش داشت و حدود ۱۵ میلیون تومان هزینه ساخت این فیلم شده بود. من در فیلم «نرگس» با خانم فریماه فرجامی همکار بودم و در مقابل او بازی کردن کار سختی بود و همچنین برای من بااهمیت بود که کنار فردی مثل او کار کنم. به یاد دارم که من خالی بر روی صورتم داشتم و برای اینکه خانم فرجامی هم در آن نقش باید خالی روی صورتشان گریم میشد، به بیمارستان رفتم و خال خود را جراحی کردم. فیلم و سینما در آن زمان اهمیت بسیاری داشت. سکانسهایی که من با خانم فرجامی و رضوی داشتم بسیار سخت بود. رخشان بنیاعتماد برای ساخت این فیلم خیلی زحمت کشید به دلیل اینکه این فیلم غیرمتعارف بود. من به بهروز افخمی برای فیلم «عروس» و رخشان بنیاعتماد برای فیلم «نرگس» زحمت دادم تا به اینجا رسیدم و در خدمت مردم هستم.
او با بیان اینکه بازیگری در گذشته تا حدی یک بعدی پیش میرفت، گفت: من آدم جدیای هستم و اصولا اهل شوخی در هیچ جمعی نیستم. من در آن زمان برای کارم کتابهایی درباره تئاتر و سینما خواندم و از بسیاری مطالب اجتماعی دور بودم. در واقع کار ما باعث شد به بسیاری از جاها نرویم و فقط کار کنیم اما در حال حاضر وضعیت تغییر کرده است.
این بازیگر سینما و تلویزیون با اشاره به فرزند خود بیان کرد: من پسری به نام پوریا دارم و تلاش کردم که از هنر دور باشد. به این دلیل که میدانستم در این کار احساساتش جریحهدار خواهد شد. یک هنرمند باید در نقشی که بازی میکند احساساتی بروز دهد که در خانه هم با همسر خود به آن شکل برخورد میکند. این امر باعث میشود که حتی خانواده هنرپیشهها بگویند که احساست واقعی نیست و هنرپیشه هستی. همچنین پسر من در این مدت میدید که لحظات سختی دارم. برای مثال ما به مهمانی یا عروسی نمیرفتیم و با عکس گرفتن در مهمانیها مشکل داشتیم.
پورعرب با اشاره به شایعاتی که درباره او در زمان بیماریاش شده بود، اظهار کرد: زمانی که من بیمار بودم شایعه شد که من اعتیاد یا ایدز دارم به همین دلیل من مجبور شدم که مدارک پزشکی خود را چاپ کنم و نشان دهم و بگویم که بیمار بودهام. من نمیخواستم که مادرم از بیماری من مطلع شود اما زمانی که سر فیلمبرداری سریال «وضعیت سفید» بودم خانم افسانه بایگان به من گفتند که قیافهات عوض شده است به همین دلیل آقای نعمتالله دکتری را آوردند و او گفت که من مریض هستم. یک روز از سرکار به دلیل حال بدی که داشتم به بیمارستان رفتم و بستری شدم. بعد از آن نیز نتوانستم سر فیلمبرداری سریال «وضعیت سفید» بروم و از آقای نعمتالله عذرخواهی کردم.
او اضافه کرد: گاهی افرادی که به شما نمیرسند میخواهند که تو را پایین بیاورند و این مساله بسیار بدی است. زمانی مرگ من را شایعه کردند اما من گوشی خود را خاموش کردم. در آن زمان پسرم به برخیها جواب میداد و برای من این سوال ایجاد شده بود که پسر من یک دانشجو است آیا میخواهید او را به این شکل وارد اجتماع کنید؟ گناه ما چیست که باید به این شکل تنبیه شویم. اگر فردی مانند جمشید مشایخی یا علی نصیریان از کار من ایراد میگرفتند من میپذیرفتم اما بیماری دست من نیست و اتفاق میافتد.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «کارناوال» در یک چهارم نهایی
- «کارناوال» رامبد جوان به زودی در شبکه نمایش خانگی
- اکران آنلاین «زودپز» در شبکه نمایش خانگی
- رامبد جوان با یک رئالیتیشو در شبکه نمایش خانگی/ انتشار دوبله «ترنسفورمرز»
- اکران «زودپز» رامبد جوان به تعویق افتاد
- فیلمهای رامبد جوان، بهرام افشاری و گزینه احتمالی اسکار در راه اکران
- همکاری مشترک رامبد جوان و عاطفه تهرانی
- در افتتاحیه جشنواره فیلم فجر چه گذشت؟
- ادعای عجیب مدیر شبکه۴؛ مدیری، علیخانی، جوان و صحت جرأت نمیکنند به تلویزیون بروند
- سرنوشت «کلاه قرمزی» در انتظار «جناب خان»؟
- پایان اکران فیلم پرفروش سال/ «چپ، راست» به سینماها میآید
- آینده مبهم «خندوانه» از نگاه رامبد جوان
- رامبد جوان و پله فوتبالیست افسانهای
- رامبد جوان تهیهکننده فیلم کوتاه «فقط مه واقعی است!» شد
- ابوالفضل پورعرب: همه زورشان به هنرمندان رسیده که از آنها مطالبه کنند؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





