داریوش فرهنگ با تاکید بر لزوم برانگیختن هیجان و احساسات عمومی توسط یک اثر نمایشی، در این زمینه بیان کرد: «اگر سریال، فیلم سینمایی یا تئاتر بتواند هیجان و احساسات عمومی که در تمام مردم جهان مشترک است را ایجاد کند، یعنی نوشته این اثر نمایشی جهانشمول است و بومی و دمدستی نیست.»
به گزارش سینماسینما، داریوش فرهنگ که با ایفای نقش در سریال «در جستجوی آرامش» این روزها در قاب تلویزیون دیده میشود، با تاکید بر اهمیت فیلمنامه در آثار نمایشی، گفت: سریال، فیلم و هر هنر نمایشی حلقه و زنجیرهای به هم پیوسته است که اگر یک حلقه آن بلنگد کار خراب میشود. عوامل یک اثر به دلیل اینکه ما بازیگر هستیم و نقش اصلی را داریم پاس گل را به ما میدهند تا گل بزنیم. اما همه این موارد به هم پیوسته است و به هم ربط دارد. اولین قدم در یک اثر نمایشی، فیلمنامه است. اگر فیلمنامه خوب نباشد هیچ اتفاقی نمیافتد. از یک فیلمنامه متوسط یک فیلم نسبتا متوسط تولید میشود اما اگر فیلمنامه بیکیفیت باشد کارگردان هم نمیتواند کار خوبی بسازد. فیلمنامه یک اندیشه اولیه است که کارگردان به وسیله بازیگران به آن روح میبخشد. بازیگران پلی میان اندیشه نویسنده و سلیقه کارگردان هستند.
این کارگردان افزود: من اگر نقشی را دوست نداشته باشم حتی اگر میلیاردها میلیارد دستمزد به من پیشنهاد دهند بازی نخواهم کرد.
او با تاکید بر اینکه باید از هر مساله سطحی و سهلپسند گریزان بود، ادامه داد: سهل پسندی در بعضی تماشاگران وجود دارد و همچنین این سهلپسندی به اسم کمدی در برخی فیلمهای ما فروش میکند و مورد استقبال مخاطبان قرار میگیرد. در حال حاضر سطحی پسندی و آسانپسندی در موسیقی، شعر و به خصوص سینما وجود دارد.
این بازیگر با انتقاد از عملکرد مسئولان در سینما و تلویزیون بیان کرد: در حال حاضر ملاک سینما فروش فیلم شده و ملاک تلویزیون نیز آمار بینندگان برنامهها و مجموعههای در حال پخش است که این آمار از کجا میآید من نمیدانم و دنبال نکردهام. همیشه مردم وسیلهای هستند که میتوان پشتشان ایستاد و زمانی که اعتراض و انتقادی درباره سریال و فیلمی داشته باشیم میگویند مردم سریال و فیلم با این ساختار و محتوا را دوست دارند.
او ادامه داد: پشت مردم ایستادن و آنها را برای کارمان بهانه کردن یک طرز تلقی کودکانه و آسانپسند است؛ برای مثال یک فیلم نامناسب از لحاظ محتوا میتواند بیننده زیادی داشته باشد و بگویند مردم استقبال کردهاند. ملاک یک فیلم نباید فروش باشد بلکه کیفیت، رشد، تعالی، معرفت و کمالات کار هنر باید معیار باشد. کار هنر تبلیغ کمالات و زیباییهاست. کار هنر تبلیغ مکانی بهتر برای زیستن و همچنین نزدیک کردن تمام افکار و سلیقههای مردم در مسائل مشترک است که میتواند مردم را به شوق بیاورد تا به زندگی امید و اشتیاق پیدا کنند.
این نویسنده با ارائه مثالی در این راستا گفت: به نظرم فوتبال حرفهای نزدیک کردن افکار و ایجاد شوق میان مردم را به بهترین شکل انجام میدهد. رییس جمهور، کارگر، سیاهپوست و زردپوست در کنار هم قرار میگیرند و فوتبال را تماشا میکنند. در واقع تماشاگران فوتبال از همه قشر هستند و در هیجان عمومی مشترک میشوند.
داریوش فرهنگ با تاکید بر ایجاد هیجان و احساسات عمومی توسط یک اثر نمایشی میان مردم بیان کرد: مردم جهان در خصلتهای انسانی یکسان هستند و اگر سریال، فیلم سینمایی یا تئاتر بتواند هیجان و احساسات عمومی که در تمام مردم جهان مشترک است را ایجاد بکند یعنی نوشته این اثر نمایشی جهانشمول است و بومی و دمدستی نیست.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یادداشت داریوش فرهنگ به یاد ناصر تقوایی؛ عدالت در گور خفته ست؟/ روزگار غریبی است
- داریوش فرهنگ: قرار بود واروژ کریم مسیحی «سربداران» را بسازد/ «طلسم» درباره غیبت عشق است
- داریوش فرهنگ: بهرام بیضایی استاد فن در سینما است
- داریوش فرهنگ: زرین دست بهترین فیلمبردار فنی سینمای ایران است
- آیین یادبود بیتا فرهی در خانه هنرمندان ایران برگزار شد/ پاسداشتی برای بانوی خاص سینمای ایران
- چرا داریوش فرهنگ کم کار است؟
- داریوش فرهنگ: هر پلانی نویدی برای پلان دیگر است/ آنچه باقی میماند تنها عشق است
- تا شقایق هست زندگی باید کرد/ یادداشت اختصاصی داریوش فرهنگ به مناسبت درگذشت آتیلا پسیانی
- ناگفتههایی از مرگ ناباورانه کیومرث پوراحمد/ داریوش فرهنگ چه گفت؟
- سینماسینما/ یادداشت داریوش فرهنگ در یادبود مهسا امینی/ جمع کنید این بساط نخنما را
- برشهای کوتاه/ سکانسهایی از نقشآفرینی پرویز پورحسینی در فیلم «طلسم»
- تازهترین خبرها از مسابقهای تلویزیونی با اجرای گلزار
- تکذیب خبر تصادف بازیگر سینما/ ساعد سهیلی در فرانسه است
- آقای بازیگر در ۹۴ سالگی هنوز پیشنهاد دریافت میکند
- گزارش مراسم تشییع پیکر ناصر ملکمطیعی/ انتقاد پرویز پرستویی از مهران مدیری
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





