آهنگ «دمیدن در باد» از باب دیلن را بشنوید.
به گزارش سینماسینما، «دمیدن در باد» (blowin in the wind) را باب دیلن در سال ۱۹۶۲ نوشت و در سال ۱۹۶۳ در آلبوم The Freewheelin’ Bob Dylan منتشر کرد. مارتین لوتر کینگ در سال ۱۹۶۳ به عنوان مرد سال ازسوی مجله تایم برگزیده شد و در سال ۱۹۶۴ بهعنوان جوانترین فرد جایزه صلح نوبل را دریافت کرد. وی در سال ۱۹۶۳ در گردهمایی بزرگ طرفداران تساوی حقوق سیاهان که دربرابر بنای یادبود آبراهام لینکلن در واشنگتن دیسی برگزار شد، معروفترین سخنرانی خود را بهنام «رویایی دارم» انجام داد که از مهمترین سخنرانیها در تاریخ آمریکا بهشمار میآید.
جمعیت زیادی برای شنیدن این سخنرانی آمده بودند و همچنین جوآن بائز و باب دیلن نیز در آن آهنگ اجرا کردند. آهنگ های او در دهه ی شصت، به خصوص این آهنگ به عنوان نماد اعتراض جنبش حقوق مدنی تبدیل شد. در این سال ها که اوج اعتراضات و تظاهرات های این جنبش در راه آزادی و عدم تبعیض نژادی بود، ترانه های دیلن به عنوان سرود هم بستگی تبدیل شد و بارها از زبان جمعیت شنیده می شد. در مستند مارتین اسکورسیزی از دیلن، راهی به سوی خانه نیست ، Mavis Staples، خواننده ی معروف سبک Gospel، شگفتی خود را وقتی که برای اولین بار آهنگ را شنیده توضیح می دهد که یک مرد جوان سفید پوست چگونه با این قدرت توانسته ناکامی ها و آرزو های مردم سیاه پوست را نشان بدهد
این آهنگ توسط خوانندگان زیادی بازخوانی شده است. آماری که در کتاب Bob Dylan Encyclopedia در مورد تعداد خوانندگانی که این آهنگ را خوانده اند تا سال ۲۰۰۲، حدود ۳۷۵ است.
این آهنگ همان آهنگیست که در فیلم «فارست گامپ»، شخصیت جنی می خواند.
ترجمه «دمیدن در باد»
چقدر دیگه مونده تا ما آدما، واقعاً آدم شیم؟
کبوتر سفید از چند دریا باید رد شه تا بالاخره یه جایی آروم بگیره؟
تا کی باید توپ و تانک شلیک شه؟ بالاخره اینا کی جمع میشن؟
کسی به جواب این سؤالا دسترسی نداره، دوست من.
کسی به جواب اینا دسترسی نداره.
مگه یه کوه قبل از اینکه فرسایش پیدا کنه و از بین بره، چقدر عمر میکنه؟
مگه یه آدم چقدر عمر میکنه؟، پس دیگه کی قراره آزاد باشه؟
مگه یه آدم چند بار میتونه سرش رو برگردونه و وانمود کنه که چیزی ندیده؟
کسی به جواب این سؤالا دسترسی نداره، دوست من.
کسی به جواب اینا دسترسی نداره.
برای اینکه آسمون رو ببینی،
مگه چند بار نیازه که سرت رو بالا بگیری؟
برای اینکه بتونی صدای گریهی مردم رو بشنوی،
مگه چند تا گوش باید داشته باشی؟
دیگه چند نفر باید بمیرن تا بفهمیم که جون آدمهای زیادی گرفته شده؟
کسی به جواب این سؤالا دسترسی نداره، دوست من.
کسی به جواب اینا دسترسی نداره.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ترجمه اختصاصی سینماسینما/ باب دیلن: تیموتی شالامی در نقش من درخشان خواهد بود
- درباره فیلم جدید رابرت زمکیس/ «اینجا»؛ یک قرن را طی می کند، اما بدون حرکت دوربین
- تیموتی شالامه بازیگر نقش باب دیلن میشود
- سبقت «فارست گامپ» از «تایتانیک»/ انتخاب بهترین فیلم دهه ۹۰
- مجموعه داستانی از تام هنکس با موضوعی عجیب منتشر می شود
- تشبیه جالب بهترین گلزن لیگ به فارست گامپ در برنامه «نود»
- باب دیلن سکوتش را شکست / سرنوشت نوبل ادبیات مشخص شد
- باب دیلن به تماسهای مسئولان نوبل جواب نمیدهد
- مقایسه «موراکامی» با «دیکاپریو»!
- اوباما و دیگران از نوبل ادبیات «باب دیلن» گفتند
- نوبل ادبیات به «باب دیلن» رسید
- در سینماسینما بشنوید/ «کوبیدن بر در بهشت» از باب دیلن، برنده نوبل ادبیات ۲۰۱۶
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





