سینماسینما، کیوان کثیریان– ۱. درباره وضعیت اکران و کیفیت و محتوای تولیدات روی پرده سینماها، چندی پیش نوشتم. نگاهی به شکل و شیوه اکران و مناسبات درون آن کاملا نشان میدهد که اختیار و کنترل در دست چه کسانی و چه طیفی افتاده است.
یکی از دوستان و همکاران روزنامه نگار با اشاره به نام برخی تولیدات سینمای ایران در نیمه اول سال نمای سادهای از اتفاقی که سال آینده روی پرده سینماها اتفاق خواهد افتاد را ترسیم کرده است. بخوانید:
داود باید ترک کنه، سفر تایلند، قاتل بروس لی، سلام علیکم حاج آقا، پالتو شتری، بهخاطر یک آمپول ناقابل، خرها آدم نمیشوند.
تازه فیلمنامههایی نظیر خواستگاری مادرزن هم در شُرف تولیدند.
طبعا مدیریت سینمای کشور نه تنها دغدغهای از بابت کیفیت فیلمها ندارد، بلکه اساسا جنس تفکرش از تولیدکنندگان چنین آثار مشعشعی اصلا دور نیست. مدیر محترم و بازنشسته سازمان سینمایی این روزها سینما را به امان خدا رها کرده، میدان را به خالتورسازها سپرده و خود دربهدر به دنبال تبصرهای برای حفظ میزش میگردد.
وضعیت اسفبار فعلی سینما جای شگفتی دارد و شگفتی بزرگتر آن است که وزیر فرهنگ و ارشاد بیتفاوت نسبت به غلبه این همه بیفرهنگی در فضای سینما تنها نظارهگر است و اقدام موثری در این باره نمیکند.
۲. انتخاب نماینده ایران در آکادمی اسکار، به گمانم بازهم همانند سالهای اخیر خروجی صحیحی داشت و کمیته انتخاب درست ترین گزینه را برگزید. منطق معترضان به این انتخاب را نمیفهمم. در اینکه آنها درک درستی از قواعد و مقتصیات اسکار داشته باشند تردید دارم. با توجه به اهمیت پخش بینالمللی و جوایز مهم جهانی، “بدون تاریخ بدون امضا” گزینه بهتری نسبت به بقیه فیلمهاست.
طرفداران تحریم اسکار هم بیشک اطلاعات درستی از انچه میخواهند تحریمش کنند ندارند.
دوستانی هم هربار با این استدلال که امسال شانسی در اسکار نداریم، معتقدند نیازی نیست فیلمی به عنوان نماینده ایران به اسکار معرفی شود. حرف آنها هم عجیب و غریب است. مثل این است که چون تیم ملی فوتبال مان شانسی برای قهرمانی جام جهانی ندارد، هیچ وقت برای شرکت در جام جهانی اعزام نشود!
فقط کاش طبق روال سالهای پیش نام ده فیلم منتخب در مرحله اول هم اعلام میشد تا در تاریخ ثبت و روند پیشین حفظ شود. به نظر میرسد ملاحظاتی در این ماجرا وجود دارد که قطعا ملاحظات زائد و مزاحمی است. احتمال میدهم نام فیلمهایی مثل ائو، عصبانی نیستم، فراری، خفگی، هجوم و… مطرح بوده که اعلام نامشان بهتر از حالت فعلی بود.
و کاش یکبار برای همیشه روند و شیوه گزینش اعضای هیات انتخاب فیلم برای اسکار بطور شفاف اعلام شود و با قواعد بینالمللی آکادمی هماهنگ باشد. متولی مدیریت این پروسه نیز بر همان اساس مشخص باشد و راه هر حرف و حدیثی بسته شود.
منبع: اعتماد
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- گیشه سینماها در اردیبهشت؛ فیلمهای رضا عطاران، امین حیایی و پیمان معادی اکران میشوند
- یک یادداشت در هفت پرده
- آنها که «علت مرگ: نامعلوم» را توقیف کردند باید پاسخگو باشند!
- چند کلمه دربارهی فساد و فحشا و ابتذال و «کیک محبوب من»
- به بهانه تغییر رییس سازمان سینمایی/ باید مدیران را پاسخگو کنیم
- چند فیلم مجوزدار در صف اکران سینما هستند؟
- جشنواره اسپانیایی به «دوربین فرانسوی» جایزه طلایی داد
- «شامیر» به سیبری میرود
- بررسی مشکلات فیلمنامهنویسی درگفتوگوی کیوان کثیریان با شادمهر راستین و مهران کاشانی/ سانسور مشکل اساسی سینمای ایران
- سینمای مستقل و آینده سینمای ایران بررسی شد؛ سینمای مستقل آزادی، سلطه ناپذیری، عشق و ارزش زن را بازتاب میدهد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
