کوتاه درباره “به وقت شام”
آخرین فیلم ابراهیم حاتمیکیا غیرایدئولوژیکترین فیلم اوست. یک فیلم حادثهای صرف، بیآنکه اساسا بخواهد خیلی وارد بحث ایدئولوژیک شود و روی انگیزههای قهرمانانش مکث کند. در فیلم، داعشیها را افرادی مضحک و کودن با پرداختی کاریکاتوری میبینیم و از انگیزههای محرک ایرانیها هم چندان مطلع نیستیم. در فیلم میشود داعشیها را برداشت و مثلا عراقیها را جایگزین کرد. میشود ایرانیها را برداشت و روسها را گذاشت.
در فیلم اشارههایی مختصر هم از رابطه دچار مشکل پدر و پسر میشنویم و میگذریم که معمولا در فیلمهای حاتمیکیا موتیفی تکرار شونده است. یکی دو متلک دل خنک کن هم میشنویم مثل اینکه پسر به پدر میگوید: شماها صداهای دور را از صداهای نزدیک بهتر میشنوید. یا آن یکی میگوید مگر توی مملکت خودمان کم مشکل داریم… گاهی هم در میانه ماجراها چیزهایی فراموش میشود مثلا هواپیماهای روس به صحنه میآیند و به یکباره غیب میشوند.
در نهایت حاتمیکیا خواسته یک فیلم کاملا هیجانانگیز روی آسمان بسازد و کمتر شعار بدهد و کمتر قصه بگوید، بیش از شخصیت پردازی، حوادث را خوب در بیاورد و جلوههای ویژه برایش اهمیت بیشتری از داستان داشته. او در راه رسیدن به این هدف موفق شده است. فیلم پرکششی ساخته که میشود راحت دید و لذت برد و داعش و ماجراهای سوریه را خیلی هم جدی نگرفت.
۳ ستاره از ۵
کوتاه درباره “اتاق تاریک”
یک فیلم که قرار است بار تربیتی داشته باشد و بناست هشداری باشد برای پدرومادرها و جامعه، با خامدستی و تساهل نسبت به ابزار بیانی سینما از دست رفته است.
اگر به عنوان فیلمنامه نویس نتوانی بحران داستانی توی ذهنت را به فیلم انتقال دهی و به زبان سینما ترجمه کنی، اگر به عنوان کارگردان نتوانی فیلم را از جایی که باید، شروع کنی و اگر ندانی فیلم را در چهل دقیقه اول چطور سرپا نگهداری، چطور و چه وقت مسالهات را طرح کنی و چطور پرداختش کنی و گسترشش بدهی و به مساله کاراکترها بدلش کنی که بعد به مساله مخاطب تبدیل شود، بازی را بدجوری باختهای.
“اتاق تاریک” تمام این مشکلات را با هم دارد. فیلم، جان ندارد، کسالت بار است و حتی نمیتواند مساله مهمی که درصدد طرح آن است -چه موضوع قضاوت و چه مساله کودکآزاری- درست “بیان” کند. متاسفانه آنقدر در این باره بی رمق عمل میکند که نه تنها اهمیت مساله منتقل نمیشود بلکه فیلم بهکلی از دست میرود و به سادگی فراموش میشود.
۱.۵ ستاره از ۵
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- «ارتفاع پست»؛ پرواز اضطراب و امید بر فراز خاکِ ایران
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- «موسی کلیمالله»؛ دومین فیلم پرفروش اکران نوروزی
- یک یادداشت در هفت پرده
- «موسی کلیم الله» بیگ پروداکشن ناامیدکننده
- آنها که «علت مرگ: نامعلوم» را توقیف کردند باید پاسخگو باشند!
- چند کلمه دربارهی فساد و فحشا و ابتذال و «کیک محبوب من»
- به بهانه تغییر رییس سازمان سینمایی/ باید مدیران را پاسخگو کنیم
- جشنواره اسپانیایی به «دوربین فرانسوی» جایزه طلایی داد
- «شامیر» به سیبری میرود
- بررسی مشکلات فیلمنامهنویسی درگفتوگوی کیوان کثیریان با شادمهر راستین و مهران کاشانی/ سانسور مشکل اساسی سینمای ایران
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- همه صدا پیشگان فیلم محمد رسول الله (ص)و دیالوگهای برگزیده آن
- رمز و رازهای سر به مهر/ نگاهی به فیلم «گورکن»
آخرین ها
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
- یادداشت برای دو فیلم مستند/ میراثی که غارت شد
- گزارشی از گیشه سینماها؛ ۳ میلیون و ۲۸۵ هزار تماشاگر و اکران ۲۰ فیلم از ابتدای ۱۴۰۵
- به کارگردانی دوک جانسون؛ تام هنکس، آبراهام لینکلن میشود
- در واکنش به حکم قضایی غزل نهانی؛ کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر بیانیه داد
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- کالبدشکافی میل و جنایت در «ژویسَنس» و «دانته»
- رابینهود در حال ترند شدن/ بازاریابی آشفته برای فیلم جدید پل گرینگرس
- بیانیه خانه تئاتر درباره مصوبه اخیر مجلس/ قطع ارتباط با دنیای آزاد، نه عاقلانه و نه شدنی است
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد






