پوران درخشنده این بار هم در فیلمش از چهره های جوان استفاده کرده است. ابولفضل میری در فیلم زیر سقف دودی یکی از همان جوان ها است که با وجود داشتن نسبت فامیلی با کارگردان سعی می کند مستقل از نام درخشنده به فعالیت حرفه ای خود ادامه دهد.سینماسینما، سمیرا قریب: ابوالفضل میری در ۱۸فروردین ۱۳۷۰ در شهر تهران به دنیا آمد.او مدرک فوق دیپلم و کارشناسی خود را در رشته ی معماری از دانشگاه خزر محمودآباد دریافت کرد.بعد از اتمام تحصیلات دانشگاهی خود وارد حرفه بازیگری شد و در کلاس های پوران درخشنده،هادی مزبان،علی سلاحی شرکت کرد.میری اولین تجربه بازیگری خود را در فیلم زیرسقف دودی به کارگردانی و تهیه کنندگی پوران درخشنده کسب کرد. با او به بهانه بازی در فیلم زیر سقف دودی گفت و گو کردیم که در ادامه می آید:
این روزها که فیلم اکران شده چند بار «زیر سقف دودی» را با مخاطب دیده اید. واکنش ها چطور بوده؟
در مدت اکران فیلم چندین دفعه به همراه عوامل فیلم و یک الی دو بار به تنهایی در کنار بینندگان در سالن حظور پیدا کردم.در زمان نمایش سالن غرق در سکوت بود و نگاه و توجه خانواده ها و مخاطبانی که از نسل آرمان بودند؛درگیر موضوع فیلم گشته بود.
اولین تجربه بازیگری مقابل دوربین، در نقش آرمان جوانی با مشکلات خانوادگی و روحی ساده نبوده. برای نزدیک شدن به نقش چه کردید؟
طبیعی است، من میخواستم در کاراکتری در مقابل دوربین حظور پیدا کنم که اگرچه شبیه من نبود اما بودند افرادی در اطرافم که مشکلات و زندگی شبیه به آرمان داشتند ؛پس شرایط ایجاب میکرد که با شخصیت آرمان هم خویش پنداری کنم تا بتوانم با رفتار ها و شرایط زندگی کاراکترم در فیلم اُنس بگیرم و در این راه سرکار خانم درخشنده مشورت های اَزنده ای را در اختیار بنده قرار دادند.

سینمای ایران را دنبال می کردید؟ چه نوع فیلم هایی را دوست داشتید؟
بله،سینمای ایران نه تنها بسیار با ارزش و ارزنده است بلکه به تازگی توانسته است هم در سطح ملی و هم بین الملل به جایگاهی پر افتخار دست یابد.
من عاشق سینما هستم عاشق دیدن و نقد فیلم های با ارزش اجتماعی.
به بازیگری فکر می کردید؟ از چه زمانی این حرفه برای شما جدی شد؟
به دلیل حضور در خانواده ای سینمایی از همان دوران کودکی ام مانند حال علاقه بسیاری به تماشای فیلم داشتم این علاقه ها موجب میشدند تا در دنیای کودکانه خویش بخواهم نقش های اول مورد علاقه ام را بازی کنم.علاقه های دوران کودکی موجب شد تا اکنون به دنیای بازیگری علاقه مند شوم و به دنبال شخصیت هایی بروم که در سینمای ایران آثار ارزشمندی را به ثبت رسانده اند،و بسیار خدا را شاکر هستم که خانم درخشنده را که یکی از شخصیت های ارزنده تاریخ سینمای ایران هستند را در زندگی من قرار دادند.

با توجه به نسبت خانوادگی با خانم درخشنده، مسیر ورود به سینما برایتان ساده طی شد؟
به طور قطع که نسبت خویشاوندی ام با خانم درخشنده نه تنها راه را برای من هموار و آسان نکرد بلکه سخت تر هم بود چرا که مرا نسبت به ایشان دارای حس مسئولیت بیشتری می کرد تا باعث افتخار ایشان در سینما باشم همچنین این نکته برای همه ی ما روشن است که برای خانم درخشنده حرفه اش بسیار مهم و باارزش است که نخواهد با یک نسبت خانوادگی آن را خدشه دار سازد و همانطور که تا کنون مشاهده کرده ایم خانم درخشنده در آثار خود از بازیگر های ناآشنایی چون محمدرضا غفاری،افسانه پاکرو،نیما صفایی،… استفاده کرده است. ضمن اینکه فکر می کنم شاید نسبت نداشتن با ایشان کار را برایم در مقابل دوربین آسان تر میکرد و من با همان نسبت خانواگی تاروز های آخر نیز نمیدانسم که در تست بازیگری خود انتخاب شده ام یا خیر.

برای یک جوان تازه وارد به سینما، همکاری با فرهاد اصلانی و مریلا زارعی چطور بود؟ در سکانس های مشترک از آنها کمک می گرفتید؟
برای من که به تازگی به دنیای بازیگری وارد شده ام بسیار اتفاق با ارزش و خوبی بود که در کنار این هنرمندان حرفه ای به ایفای نقش به پردازم مسلم است که در ابتدا کاربرایم بسیار سخت بود اما به مرور زمان و در طول فیلم برداری روابط دوستانه ای بین من و این عزیزان پیش آمد که به راحتی در مقابلشان نقش خود را بازی میکردم و از رفتار و تجربه هایشان برسر صحنه الگو برداری کردم و زمینه ای برای کار حرفه ای خودم قرار دادم.
سینمای پوران درخشنده ویژگی هایی دارد، مثلا توجه به نسل جوان/ بحران های خانوادگی و مسائل اجتماعی… فیلم های ایشان را دنبال می کردید؟ با آنها ارتباط داشتید؟ علاقه تون به کدام فیلم بیشتر بود؟
خانم درخشنده روحیه جوانی دارند؛ چرا که نسل جوان را بسیارخوب درک میکند و برایشان ارزش قائل است میتوانم بدون هیچ اغراقی بگویم که ایشان برایم یک دوست صمیمی است دوستی که با او مشورت میکنم،درد و دل می کنم و از ایشان کمک میخواهم میدانم که ایشان نه تنها در کنار من بلکه در کنار همه ی جوانانی که نیاز به یک هم صحبت دارند،هم صحبتی واقعی است.
طبیعی است که به سینمای ایشان علاقه و ارادت بسیار دارم و آن را دنبال میکنم.آثاری چون پرنده کوچک خوشبختی،هیس دختر ها فریاد نمی زنند،زیر سقف دودی از آثار پر افتخار و با ارزش ایشان است که من بسیار تماشایشان کردم و با آن ها ارتباط بر قرار کردم.
فکر نمی کنید آرمان کمی منفی شده؟ زیادی پرخاشگر، لوس و خودخواه است.
توجه داشته باشید که آرمان در زیرسقف دودی نماینده تمام آرمان هایی است که دچار این بحران خانوادگی یعنی طلاق عاطفی شده اند.آن ها قربانی روابط خود خواهانه و بی عاطفه ی پدر و مادر هایی هستند که اولین دوستان فرزند خود محسوب می شوند.
والدینی که بدون هیچ مهر و محبتی فقط در کنار هم در زیر یک سقف زندگی می کنند این کنار گذاشتن هایشان و این برای خود زندگی کردن هایشان تأثیرات مخربی بر روی رفتار و زندگی آرمان های این گونه زندگی ها می گذارد،آرمان هایی که به دلیل تنهایی پرخاشگر می شوند،تنها و منفی می شوند،عشق و محبت را یاد نمی گیرند و خودخواه می شوند.
برنامه جدیدی برای بازی در پروژه ای دارید؟
من در طول زمان جشنواره تا کنون پیشنهاد هایی برای بازی در سینما و تلوزیون داشته ام اما ابتدا خواستم که فیلم اکران شود تا نظرات و واکنش ها را نسبت به توانایی خود برای بازی در دنیای بازیگری بسنجم تا ببینم در کجای این دنیا قرار گرفته ام تا انتخاب کنم که می توانم بمانم یا خیر.
من برای ماندن آمده ام چرا که برای رسیدن به این موقعیت بسیار زحمت کشیدم.
امید دارم که مورد قبول مردم و بزرگانی که در تاریخ سینمای ایران صاحب نام و پر افتخار بوده اند قرار گرفته باشم و افتخار حظور در آثارشان را پیدا کنم.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «پرنده کوچک خوشبختی»؛ مهمترین اثرِ روان سوژهگرای سینمای ما
- «شمعی در باد»؛ جسورانهترین فیلم نیمه اول دهه هشتاد
- پروانه ساخت سینمایی برای چهار فیلمنامه صادر شد
- مجوز ساخت سینمایی برای ۸ فیلمنامه صادر شد
- واکنشهای سینماگران ایرانی به درگذشت «مادر سینمای آسیا»
- معرفی داوران دو بخش مستند و نماهنگ جشنواره ملی فیلم اقوام ایرانی
- بالاخره در روز هشتم جشنواره اتفاق افتاد؛ معرفی داوران چهل و دومین جشنواره فیلم فجر
- پوران درخشنده : امیدوارم مسئولان پروانه ساخت «هیس پسرها گریه نمیکنند» را هر چه زودتر بدهند
- انگار پوران درخشنده هم باید فیلم فسیل بسازد تا به او مجوز بدهند
- داوران بخش ملی و بینالملل جشنواره۳۵ فیلم کودک معرفی شدند
- داوران جشنواره فیلم ۱۰۰ معرفی شدند
- نمایش بیش از ۱۰ فیلم ایرانی در بنگلادش/ دو ایرانی در جشنواره داکا داوری میکنند
- از سوی معاون اول رئیس جمهور؛ اعضای شورای سینما منصوب شدند
- خوشامد به نسلی که سینما را می شناسد
- معرفی داوران پنجمین جشنواره بینالمللی فیلم پرواز
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





