فیلم سینمایی «جیببر» ساخته روبر برسون، در سومین نشست «سینما توگراف اهواز» در گالری ریم به نمایش درآمد و با حضور منتقدان، سینماگران و علاقهمندان سینما مورد نقد و بررسی قرار گرفت.
به گزارش سینماسینما، در آغاز این نشست، علیاصغر شادروان، کارگردان سینما، درباره اهمیت جایگاه روبر برسون در تاریخ سینما گفت: «برسون یکی از کارگردانان مهم و نخبه سینمای فرانسه است که سنگبنای نوعی دیگر از سینما در دنیا گذاشت. او بیشتر به خلوت و تنهایی آدمها در فیلمهایش پرداخت.»
کارگردان فیلم سینمایی «جدال بزرگ» افزود: «وقتی فیلمی مثل جیببر را میبینم، متوجه میشویم که این فیلم هنوز چقدر کارکرد معنایی و زیباییشناختی دارد و در مقابل، چقدر سینمای امروز پسرفت داشته است.»
کارگردان فیلم سینمایی «بحران» در ادامه اظهار کرد: «ما در فیلم «جیببر» با یک دزد روبرو نیستیم. میشل در فیلم از طریق دزدی و در نهایت به واسطه آن، به رستگاری میرسد.»
در ادامه، حبیب باوی ساجد، کارگردان و داستاننویس گفت: «فیلم جیببر قبل از اینکه درباره دزد باشد، درباره تنهایی و روح سرگشته انسانی است. این سرگشتگی و تنهایی البته موتیف همه فیلمهای برسون است. درست به همین علت است که برسون مؤلفههای فردی و جهانبینی خود را در قالب یک دزد در فیلم جیببر به تصویر میکشد.»
کارگردان فیلم سینمایی «سامی» افزود: «اما در کنار معنا و مفهوم در فیلمهای برسون و بهویژه در همین فیلم جیببر، مایلم به اجرای کارگردانی برسون اشاره کنم. برسون بهشدت بر امر «نشان ندادن» اصرار داشت. ممکن است امر نشان ندادن در ادبیات توجیهپذیر باشد، اما در سینما که اساساً با تصویر روبهرو هستیم، چگونه کارگردان نشان نمیدهد؟ باید گفت که دقیقاً هنر فیلمسازی کارگردانانی همانند برسون در همین نکته و نکات ظریف است؛ یعنی در عین حال که چیزهایی را به ما نشان میدهند، توأمان چیزهایی را نیز نشان نمیدهند و از ما، مخاطبان، میخواهند با تخیل، تصویر را گسترش دهیم.»
عکتس: حسین سیاحی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
