فیلمنامهای از اینگمار برگمان که تا همین چند وقت پیش ناشناخته بود و این اواخر کشف شد در قالب فیلمی سینمایی روی پرده میرود.
به گزارش سینماسینما، به نقل از گاردین، فیلمنامه اینگمار برگمان کارگردان مشهور سوئدی که به نظر میرسد بخشی از پروژه مشترک اجرا نشده او با فدریکو فلینی و آکیرا کوراساوا بود، برای صدمین سال تولد او ساخته خواهد شد.
برگمان این فیلمنامه را با عنوان «۶۴ دقیقهای با ربکا» سال ۱۹۶۹ نوشت و داستان درباره آموزگار کودکان ناشنوا است که باردار شده و نگران فرزندش است. در این فیلمنامه زندگی او در چند روز دنبال میشود که در جریان آن او دچار یک تصادف اتومبیل هم میشود و چند کار معمول روزانه را انجام میدهد.
درنظر گرفته شده که نقش این آموزگار را کاترین راس بازی کند که برای بازی در فیلم «فارغالتحصیل» نامزد دریافت اسکار شده بود.
این فیلمنامه را برگمان در همکاری با کمپانی پارامونت نوشته بود که قرار بود با فلینی و کوراساوا هم ادامه یابد اما هرگز به ثمر ننشست. این فیلمنامه تا زمانی که او آرشیو خود را به بنیادی که به نام او در سال ۲۰۰۲ تاسیس شد اهدا کرد، کشف نشده بود و تازه آن زمان روشن شد که چنین فیلمنامهای وجود دارد.
اکنون اعلام شده که این فیلمنامه توسط سوزانه اوستن یکی از مشهورترین کارگردانهای سوئدی ساخته خواهد شد. البته این انتخابی بسیار عجیب است زیرا این کارگردان و برگمان بسیار روابط خصمانهای داشتند که تا زمان مرگ برگمان در سال ۲۰۰۷ ادامه داشت. این دو به دو بخش متفاوت فرهنگی در اواخر دهه ۱۹۶۰ تعلق داشتند و برگمان به عنوان یک فردگرای سنتی شناخته میشد در حالی که اوستن یکی از بنیانگذاران سینمای فمینیست رادیکال بود و از اعضای گروه جنبش ۸ محسوب میشد.
آنها با هم درگیریهای شخصی هم داشتند و مادر اوستن که منتقد سینمایی بود، بعد با برگمان در یکی از فیلمهای اولیه او همکاری کرد اما نتوانست در صنعت مردانه آن مقطع جایگاهی پیدا کند. اولین فیلمی که اوستن ساخت با عنوان «ماما» درواقع تلاشی برای تصویر چهره برگمان به عنوان فردی ناخوشایند در این صنعت و الهام گرفته از تجربیات مادرش بود.
اوستن میگوید ابتدا تمایلی به این کار نداشته اما وقتی فیلمنامه را خواند با خود گفت وای برگمان حداقل ۶۴ دقیقه یک فمینیست بود!
در حالی که این فیلمنامه در همان حدود زمانی که فیلمنامه فیلمهایی چون «مصایب آنا» و «شرم» و«تماس» نوشته شده، نوشته شده است اما اوستن آن را بسیار متفاوت با بقیه فیلمهای اصلی در میان آثار برگمان میداند و میگوید: آن فیلمها بسیار سیاسی و روشنفکرانه و بازتابی از روح زمانه هستند اما وقتی شما این متن را میبینید متوجه میشوید خیلی خوب است و از نظر سیاسی او خیلی محافظهکار شده اما در عین حال هنرمندی است که با سوالات اگزیستانسیالیستی درگیر است. «شصت و چهار دقیقه» خیلی امیدوارانه و از زاویه دید یک زن نوشته شده و از دیالوگهای خیلی خوبی برخوردار است.
برگمان زاده ۱۴ ژوئیه ۱۹۱۸ و درگذشته ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۷، کارگردان، فیلمنامهنویس و تهیه کننده معاصر سوئدی بود. وی به عنوان یکی از برجستهترین فیلمسازان سینمای جهان شناخته میشود. انتظار میرود این فیلم تا دو سال دیگر آماده شود.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- زنانگی و قدرت در نقشهای کلودیا کاردیناله/ ستارهای فراتر از زیبایی
- «همچون در یک آیینه»؛ اکنون در آیینه به شکلی تار میبینیم
- مرور آثار سینمایی، تئاتری و مستند «اینگمار برگمان» در سینماتک خانه هنرمندان ایران
- کنارهگیری آگنیشکا هالند؛ ژولیت بینوش ریاست آکادمی فیلم اروپا را بر عهده میگیرد
- کوروساوا؛ فیلمسازی با نماهای خلاقانه و نبوغی حیرتانگیز/ وقتی پلیدی و جنایت سرنوشت ما را تکمیل میکنند
- «تصویر گمشده» در مستندات یکشنبه و «بهشت و جهنم» در سینماتک خانه هنرمندان ایران
- ۲۰ فیلم برتر تاریخ جشنواره ونیز معرفی شدند/ «دایره» در رتبه شانزدهم
- «آلمان سال صفر»؛ اعتراض به خودکامگی و تمامیتخواهی
- سینماسینما/ جشنواره توکیو جایزه آکیرا کوروساوا را به ایناریتو میدهد
- «رویاها»ی کوروساوا در اولین برنامه سینماتک سال ۱۴۰۱ نمایش داده میشود
- مصائب روح مسیح، وقتی خود را بر صلیب، رهاشده یافت
- رام کردن اشباح
- «ساموئل ال. جکسون» و «لیو اولمان» اسکار افتخاری میگیرند
- بلوغی مهرورزانه در روزهای کهنسالی/ تاملاتی زنانه بر فیلم «توتفرنگیهای وحشی»
- نمایش اثر درخشان تارکوفسکی در جشنواره جهانی فجر
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





