«میشائیل هانکه» کارگردان مطرح و برنده دو جایزه نخل طلای کن از ساخت اولین سریال تلویزیونی خود خبر داد.
به گزارش سینماسینما، این کارگردان اتریشی که ساخت فیلمهایی چون «روبان سفید»، «عشق» و «بازیهای مسخره» را در کارنامه سینمایی دارد قرار است با همکاری با گروه آلمانی “UFA Fiction” اولین سریال تلویزیونی خود را بسازد.
این سریال دارم و مفهومی که «کتاب کلوین» نام دارد در ۱۰ قسمت به زبان انگلیسی ساخته میشود و داستان آن که در آیندهای نزدیک روی میدهد درباره گروهی از جوانان است که محبور میشوند فرودی اضطراری در خارج از کشورشان داشته باشند و برای اولین بار با چهره حقیقی کشورشان مواجه میشوند.
«هانکه» درباره ساخت این سریال گفت: “پس از ساخت ۱۲ فیلم سینمایی و ۱۰ فیلم تلویزیونی، دوست داشتم برای یک بار داستانی بلندتر روایت کنم”.
«میشل هانکه» به عنوان یکی از برترین کارگردانان اروپا، تاکنون جوایز فراوانی از جمله بهترین کارگردانی جشنواره کن، پنج جایزه فیلم اروپا برای فیلم «پنهان» (۲۰۰۵)، نخل طلای کن، جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم خارجی، دو نامزدی اسکار، نامزدی جایزه بفتا و پنج جایزه سینمایی فیلم اروپا برای «ربان سفید» (۲۰۰۹) و همچنین نخل طلای کن و چهار جایزه فیلم اروپا و اسکار بهترین فیلم خارجی را برای فیلم «عشق» در سال ۲۰۱۲ به دست آورده است.
«پایان خوش» آخرین ساخته سینمایی «هانکه» است که سال گذشته در بخش رقابتی جشنواره فیلم کن رونمایی شد. در این فیلم جدید بار دیگر «ایزابل هوپر» و «ژان ـ لویی ترنتینیان» بازیگران اصلی فیلم «عشق» مقابل دوربین «هانکه» رفتهاند و فیلم نیز روایتگر داستان خانوادهای بورژوا است که چشمان خود را به آنچه در جهان اطرافشان میگذرد، بستهاند.
«قاره هفتم»، «کد مجهول»، «معلم پیانو»، «زمانه گرگ و «پنهان» از جمله دیگر آثار بلند سینمایی «هانکه» هستند.
منبع: ایسنا به نقل از هالیوود ریپورتر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





