هیروکازو کورئیدا با جدیدترین درام خود به جشنواره کن بازگشته است.
به گزارش سینماسینما، هیروکازو کورئیدا کارگردان ژاپنی دیگر یکی از چهرههای همیشگی جشنواره فیلم کن محسوب میشود و ۵ فیلم از ۹ فیلم اخیر او در کن به نمایش درآمدهاند. علاوه بر این، فیلمهای وی در جشنواره موفقیتهای خوبی نیز کسب کردهاند و «مثل پدر، مثل پسر» سال ۲۰۱۳ جایزه هیات داوران را برد و «دزدان فروشگاه» جایزه نخل طلای سال ۲۰۱۸ را از آن خود کرد. «دلال» هم سال پیش برنده جایزه هیات داوران جهانی شد و سونگ کانگ هو بازیگر آن به عنوان بهترین بازیگر مرد انتخاب شد.
به عبارت دیگر میتوان حدس زد آخرین فیلم وی «هیولا» که ماه آینده در جشنواره کن به نمایش درمیآید هم در هفتاد و ششمین دوره جشنواره با اقبال روبرو شود.
این فیلم اولین فیلم کورئیدا پس از «موباروسی» در سال ۱۹۹۵ است که بر مبنای فیلمنامه شخص دیگری ساخته شده است. وی در «هیولا» با نامی پرطرفدار در صنعت تلویزیون ژاپن یعنی یوجی ساکاموتو همکاری کرده که سال ۲۰۲۱ با فیلم «من مثل دسته گل عاشق شدم» دیده شد.
حالا «هیولا» درباره چیست؟ این فیلم درباره مادری است که بعد از اینکه رفتار پسرش نامنظم میشود با معلم وی روبهرو میشود. اما بین این سه شخصیت چه می گذرد؟
در خلاصه رسمی «هیولا» آمده است: وقتی پسر کوچک وی میناتو شروع به رفتارهای عجیب و غریب میکند، مادرش احساس میکند مشکلی وجود دارد. او که متوجه میشود معلم وی مسئول این رفتار است، به مدرسه میرود و میخواهد بداند چه خبر است. اما همانطور که داستان از چشم مادر، معلم و کودک میگذرد، حقیقت به تدریج آشکار میشود.
در این فیلم ساکورا آندو، هنرپیشه «دزدان فروشگاه» دوباره با کورئیدا کار کرده و در نقش سائوری، مادر تنهای میناتو بازی میکند. در «هیولا» همچنین ناگایاما ایتا، تاکاهاتا میسوکی، کاکوتا آکیهیرو، ناکامورا شیدو، تاناکا یوکو و بازیگران کودک سویا کوروکاوا و هیناتااره هیراگی بازی کردهاند.
بعد از سریال «ماکانایی: غذا پختن برای خانه مایکو» که در اوایل امسال به صورت استریم پخش شد، این دومین باری است که کورئیدا و کارامورا با هم همکاری میکنند.
و یک نام بزرگ دیگر در «هیولا» جای دارد؛ آهنگساز افسانهای ریویچی ساکاموتو، که ماه پیش در ۲۸ مارس درگذشت، موسیقی متن فیلم را ساخته است. ساکاموتو که به عنوان غول دنیای موسیقی ژاپنی شناخته میشد، اولین برنده ژاپنی اسکار در بخش بهترین موسیقی متن برای فیلم «آخرین امپراتور» در سال ۱۹۸۷ بود. از دیگر موسیقیهای ساکاموتو میتوان به «کریسمس مبارک، آقای لارنس» محصول ۱۹۸۳، «آسمان پناهگاه» در سال ۱۹۹۰ و «بازگشته» در سال ۲۰۱۵ اشاره کرد.
اگر امسال هیروکازو کورئیدا با «هیولا» بار دیگر نخل طلا را از آن خود کند، به شوهی ایمامورا به عنوان تنها کارگردان ژاپنی دیگری که ۲ بار برنده جایزه برتر جشنواره کن شده است، خواهد پیوست.
پس از اولین نمایش جهانی «هیولا» در کن، این فیلم از ۲ ژوئن در سینماهای ژاپن به نمایش در میآید.
منبع: مهر به نقل از پلی لیست
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- در هفتادمین دوره برگزاری؛ فیلمهای بخش مسابقه جشنواره لندن معرفی شدند
- «هیولا»؛ هیولای روایت
- ۴۸ منتقد بهترین فیلم کن ۲۰۲۵ را انتخاب کردند؛ «صراط» بهترین فیلم شد/ فیلم پناهی در میان آثار منتخب
- گزارش محمد حقیقت از اکران «یک تصادف ساده»؛ آیا فیلم جعفر پناهی از کن جایزه میگیرد؟
- به بهانه نمایش فیلم سپیده فارسی در کن؛ نامه سرگشاده کن لوچ و پل لاورتی خطاب به جامعهی بینالملل سینماگران در حمایت از صلح/ دیگر نمیتوان ادعا کرد که ما نمیدانستیم
- جشنواره فیلم کن ۲۰۲۵؛ جایزه ویژه «زنان در حرکت» به نیکول کیدمن اهدا میشود
- داوران کن مشخص شدند
- «داستانهای موازی» به خریداران عرضه میشود/ پروژه جدید فرهادی در بازار کن
- همزمان با ۱۰۰ ساله شدن فیلم؛ نسخه ترمیم شده «جویندگان طلا» در کن نمایش داده میشود
- در پی حضور دو فیلم ایرانی در بخش رقابتی کن؛ کانون کارگردانان سینما بیانیه داد: خوشحالیم
- «زن و بچه» سعید روستایی به کن دعوت شد
- ۱۱ فیلم اعلام شد؛ «منفعت آدام» بخش هفته منتقدان کن را افتتاح میکند
- پوستر بخش ۱۵ روز کارگردانان جشنواره کن منتشر شد
- برای دومین دوره؛ ایریس نوبلوخ رئیس جشنواره کن شد
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
