فرش قرمز جشنواره کن در چند سال اخیر محل قدم زدن چهرهها و اینفلوئنسرهایی شده که هیچ ارتباطی با سینما ندارند؛ اما این چهرهها چگونه خود را به ویترین مورد توجهترین جشنواره سینمایی جهان میرساند؟
به گزارش سینماسینما، جشنواره فیلم کن مدتهاست که بستری معتبر برای بزرگداشت بهترین آثار سینمایی جهان به شمار میآید، اما در سالهای اخیر، بهویژه در سال ۲۰۲۵، فرش قرمز این جشنواره بیشتر شبیه به یک کتواک مُد شده تا محلی برای معرفی فیلمسازان. اینفلوئنسرهایی که هیچ ارتباطی به سینما ندارند نسبت به بسیاری از فیلمهای اکرانشده در این رویداد توجه بیشتری به خود جلب کردهاند و دلیلش هم چندان پیچیده نیست.
پاسخ این پرسش در اقتصاد روبهرشد اینفلوئنسرها نهفته است. حضور در کن حالا بخشی از استراتژی برندینگ شده است. بستههای ویژه «کن» با قیمتهایی بین ۱۰ تا ۳۰ هزار دلاری (تقریبا بین ۷۵۰ میلیون تا ۲.۸ میلیارد تومان) به اینفلوئنسرها اجازه میدهند روی فرش قرمز قدم بگذارند، در مهمانیها شرکت کنند و تصاویر آنها توسط عکاسان حرفهای ثبت شوند. برخی از این افراد خودشان هزینهها را میپردازند، در حالی که برخی دیگر توسط برندهایی که به دنبال دیدهشدن جهانی هستند، حمایت مالی میشوند.
وبسایت هندی «MoneyControl» در گزارشی با اشاره به حضور اینفلوئنسرهای این کشور از جمله نانسی تیاگی و پارول گولاتی عنوان کرد به عنوان مثال رسانههایی مانند «Brut India» نیز در گشودن درهای کن به روی جمع گستردهتری نقش داشتهاند. این رسانه که شریک رسمی جشنواره است، اینفلوئنسرها و فعالان اجتماعی را به عنوان اعضای «Brut Squad» برمیگزیند و به آنها دسترسی رسمی به فرش قرمز میدهد. این راهبرد، کن را به صحنهای عظیم نهتنها برای سینما، بلکه برای تولید محتوا، بازاریابی برند و ساخت هویت شخصی تبدیل کرده است.
اما جایگاه فیلمسازان در این میان چیست؟ متأسفانه، در حاشیه. در حالی که برخی فیلمها هنوز هم خبرساز میشوند، تمرکز رسانههای جریان اصلی و البته شبکههای اجتماعی بیشتر بر این است که «چه کسی چه پوشیده است». اگر در ایام جشنواره در اینستاگرام جستوجو کنید، به احتمال زیاد ابتدا با نکات مد و استایل مواجه میشوید تا نقدهای سینمایی. روح اصیل کن که برای بزرگداشت هنر سینما شکل گرفته بود، بهتدریج تحت تاثیر زرقوبرق مد و فرهنگ اینفلوئنسری قرار گرفته است.
وبسایت بالیود لایف نیز در گزارشی در این باره آورده است: با گذر زمان، شایعات زیادی درباره «انحصاریبودن» این رویداد مطرح شده است، بهویژه از آنجا که ستارههای محبوب شبکههای اجتماعی که هیچ ارتباطی با دنیای سینما ندارند نیز در فرش قرمز کن دیده شدهاند. پس آیا واقعاً افراد برای راه رفتن روی فرش قرمز پول پرداخت میکنند؟
واقعیت این است که نه کاملاً. جشنواره کن خود را رویدادی «فقط با دعوت» معرفی میکند؛ جایی که شرکتکنندگان یا دعوت میشوند یا باید فرایند ارائه و گزینش را طی کنند. بیشتر هزینههای حضور نیز توسط برندهایی که با این افراد همکاری دارند پرداخت میشود.
اما واقعیتهای پشتپرده نیز کمکم فاش میشود. آنوپریا کاپور، تولیدکننده محتوای اینستاگرامی، در استوری خود از جزئیات تکاندهندهای پرده برداشت. او تصویری از ایمیلی را منتشر کرد که مدعی بود به او پیشنهاد بستهای برای حضور در جشنواره کن داده شده است. در این ایمیل، فردی پیشنهاد «بستهای» را مطرح کرده که با قیمتی از ۸۰۰ هزار روپیه برای تجربه متوسط تا ۱.۲ میلیون روپیه برای تجربه سطح بالا آغاز میشود و وعده دیدهشدن و فرصت شبکهسازی میدهد.
آنوپریا در استوری خود نوشت: «اگر فکر میکنید اینفلوئنسرها به جشنواره کن یا نمایشهای مد بینالمللی «دعوت میشن»، بدونید که خودشون هزینهشو میدن و این اشکالی نداره اما مشکل این است که وانمود میکنند که دعوت شدند و طوری رفتار میکنند که انگار نماینده کشورشون هستند.»
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ستارههای جشنوارههای سینمایی در سال ۲۰۲۶ کداماند؟/ شانسی برای فیلمهای مجیدی و فرهادی
- در بیانیه رسمی اعلام شد؛ ژاپن، کشور افتخاری بازار جشنواره فیلم کن
- مروری بر واکنشهای مطبوعات جهانی به «یک تصادف ساده»
- سناریوی «یک تصادف ساده» چگونه شکل گرفت؟
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- جعفر پناهی و عوامل فیلم «یک تصادف ساده» به کشور بازگشتند
- زمان بازگشت جعفر پناهی و گروهش به ایران مشخص شد
- فردای نخل طلا
- پیامهای تبریکی که برای نخل طلای «یک تصادف ساده» مخابره شد
- جعفر پناهی، برنده جایزه شهروندی جشنواره کن ۲۰۲۵ شد
- سخنان جعفر پناهی پس از دریافت نخل طلای کن
- در پی موفقیت «یک تصادف ساده» در کن؛ کانون کارگردانان سینمای ایران به جعفر پناهی تبریک گفت
- برگزیدگان معرفی شدند؛ نخل طلای کن در دست جعفر پناهی
- برندگان بخش «نوعی نگاه» جشنواره فیلم کن معرفی شدند
- چی دیدی؟ چطور بود؟/ روایتی از روزهای پایانی جشنواره فیلم کن
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- برلینالهی هفتاد و ششم در ایستگاه پایانی/ خرس طلایی ۲۰۲۶ به «حروف زرد» رسید
- واکنش کانون کارگردانان سینمای ایران به اظهارات مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی
- نفتها و آبها
- درگذشت صدابردار جوان سینما
- اریک دین درگذشت
- سینماگران فرانسوی در مقابل هوش مصنوعی جبهه گرفتند
- نقش و جایگاه فیلمبرداران در سینمای ایران/ طراحان جهان دیداری فیلم
- خوانشی فرمال و اجتماعی از «خشت و آینه»؛ خشتِ توسعه، آینه تنهایی
- معرفی فیلم «حقیقت و خیانت»/ نوبت شما محفوظ است
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
