اولمی برنده جوایز نخل طلایی جشنواره کن و شیر طلایی جشنواره ونیز بود و فیلم «بلیتها» را به همراه عباس کیارستمی و کن لوچ کارگردانی کرد
به گزارش سینماسینما، ارمانو اولمی کارگردان و فیلمنامهنویس کهنهکار ایتالیایی از دنیا رفت. او ۸۷ ساله بود. اولمی برای فیلمهای انسانگرایانه که در آن معنویت و مضامین اجتماعی را مورد کندوکاو قرار میداد، شهرت داشت.
اولمی در بیمارستانی در آسیاگو در شمال ایتالیا درگذشت، جایی نه چندان دور از باسانو دل گراپا که از دهه ۱۹۸۰ در آنجا یک مدرسه فیلمسازی خلاق را اداره میکرد. علت دقیق مرگ او هنوز معلوم نیست، اما اولمی مدتی بود با بیماری دست و پنجه نرم میکرد.
اولمی کار در دنیای سینما را با ساخت مستندهای کوتاه شروع کرد و اغلب با بازیگران غیرحرفهای کار میکرد. او در ۱۹۷۸ با فیلم «درختی با کندههای چوبی» جایزه نخل طلایی بهترین فیلم جشنواره کن را دریافت کرد.
او همچنین در ۱۹۸۸ برای فیلم «افسانه الکلی مقدس» برنده جایزه شیر طلایی جشنواره ونیز شد. اولمی این فیلم را از روی کتابی نوشته یوزف روت نویسنده اتریشی ساخت. داستان درباره مردی بیخانمان با بازی روتگر هائر است که زیر پلهای پاریس زندگی میکند.
برگزارکنندگان جشنواره ونیز در ۲۰۰۸ نیز جایزه شیر طلایی یک عمر دستاورد را به او اعطاء کردند. اولمی آن سال در ونیز خود را تحت تأثیر نئورئالیسم ایتالیاییِ روبرتو روسلینی و ویتوریو دسیکا دانست و گفت: آن زمان تماشاگران نمیدانستند در برابر دو شاهکار پس از جنگ روسلینی، «رم شهر بیدفاع» و «آلمان سال صفر»، چطور واکنش نشان بدهند. سینمای روسلینی، دسیکا و… سینمای مردان شریف نئورئالیسم است که به شما اجازه میدهد خودتان را روی پرده تشخیص بدهید.
او در عین حال با نام بردن از فیلمهایی مانند «ستاره» پائولو سورنتینو درباره جولیو آندروتی سیاستمدار معروف ایتالیایی، گفت: در سالهای اخیر نشانههای رنسانس در صنعت فیلمسازی ایتالیا دیده میشود. سینما بار دیگر به نقش خود بهعنوان ابزاری از تمدن پی برده است.
برگزارکنندگان جشنواره ونیز در سال ۲۰۱۱، اولمی را در کنار مارکو بلوکیو و برناردو برتولوچی، یکی از سه فیلمساز شاخص و در قید حیات سینمای ایتالیا توصیف کردند.
اولمی در ۲۰۰۵ فیلم «بلیتها» را به همراه عباس کیارستمی و کن لوچ کارگردانی کرد. در سال ۲۰۰۱ فیلم «The Profession of Arms» به کارگردانی او در بخش مسابقه جشنواره کن روی پرده رفت.
ارمانو اولمی متولد ۲۴ ژوئیه ۱۹۳۱ در برگامو در لومباردی بود. او در ۱۹۶۱ برای فیلم «شغل» با بازی همسرش لوردانا دتو برنده جایزه دیوید دی دوناتلو بهترین کارگردانی شد و برای «افسانه الکلی مقدس» و «The Profession of Arms» دو بار دیگر این جایزه را گرفت. اولمی در ۲۰۰۴ نیز جایزه یوزپلنگ افتخاری جشنواره فیلم لوکارنو را دریافت کرد.
منبع: هنرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- شصتمین جشنواره فیلم کارلووی واری؛ فیلم عباس کیارستمی نمایش داده میشود/ اهدای سه جایزه و یک تجلیل
- داوران ایرانی معرفی شدند؛ افتتاح جشنواره جهانی فیلم فجر با فیلمی از عباس کیارستمی
- فوت بازیگر فیلم عباس کیارستمی/ احمد احمدپور درگذشت
- نگاهی به «پیرپسر» و تطابق آن با جهان سینمای کیارستمی/ اول به پیرامون، بعد به دوردستها
- «خانه دوست کجاست؟» یک فیلم صلح طلب است
- سه تفنگدار سینما در کنار هم؛ کن لوچ و یاران به جشنواره فیلم ادینبورگ میروند
- پرونده جنجالی عباس کیارستمی در «طعم عباس»
- به بهانه نمایش فیلم سپیده فارسی در کن؛ نامه سرگشاده کن لوچ و پل لاورتی خطاب به جامعهی بینالملل سینماگران در حمایت از صلح/ دیگر نمیتوان ادعا کرد که ما نمیدانستیم
- «خانه دوست کجاست» در تازهترین قسمت سینماماجرا
- نمایش «طعم گیلاس» در قزاقستان
- در بخش ۱۰ فیلم برتر؛ «کلوزآپ» عباس کیارستمی در جشنواره ایدفا اکران میشود
- کیارستمی در آثار خود بیشتر به دنبال راه حل بود/ فرم برای کیارستمی همیشه اهمیت داشت
- معرفی نامزدهای دریافت گیلاس طلای جشنواره فیلم عباس کیارستمی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
