«دنیل دی لوئیس» یکی از پرافتخارترین بازیگران تمام ادوار سینما که در سال ۲۰۱۷ از بازیگری خداحافظی کرده بود، در یک مراسم سینمایی برای تجلیل از مارتین اسکورسیزی حاضر شد.
به گزارش سینماسینما، «دنیل دی-لوئیس» بازیگری که به ندرت در انظار عمومی ظاهر میشود، در مراسم اعطای جایزه بهترین کارگردانی هیات ملی نقد آمریکا به مارتین اسکورسیزی برای فیلم «قاتلان ماه کامل» ظاهر شد.
اسکورسیزی هنگام دریافت جایزه؛ همکاری با دی لوئیس را یکی از بزرگترین تجربیات زندگیاش خواند و گفت که شاید در یک فیلم دیگر نیز بتوانیم با هم کار کنیم.
مجله «انترتینمت ویکلی» در این باره نوشت: دی لوئیس و اسکورسیزی در سال ۲۰۰۲ در فیلم «دار و دستههای نیویورکی» و در سال ۱۹۹۳ در «عصر معصومیت» با هم کار کرده بودند. او که تنها بازیگر مرد تاریخ سینما با کسب سه جایزه در شاخه بهترین بازیگر نقش اصلی مرد است، در سال ۲۰۱۷ پس از بازی تحسین برانگیز در فیلم «رشته خیال» اثر پل توماس اندرسون از بازیگری کناره گیری کرد و تاکنون به قول خود وفادار بوده و در هیچ فیلمی ظاهر نشده است.
این ستاره سینما پیش از این هم از شغلش فاصله گرفته بود و از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ مجذوب کفاشی شد و به فلورانس ایتالیا رفت تا آنطور که گفته میشود زیر نظر «استفانو بمر» کفاش معروف ایتالیایی آموزش ببیند.
دی لوییس پس از پنج سال با فیلم «دار و دستههای نیویورکی» (۲۰۰۲) ساخته مارتین اسکورسیزی بار دیگر به سینما بازگشت و برای این فیلم بار دیگر نامزد اسکار شد. او اولین اسکارش را برای «پای چپ من» (۱۹۸۹) به دست آورد و برای بازی در «خون به پا میشود» (۲۰۰۷) یک اسکار دیگر کسب کرد. وی در سال ۲۰۱۳ برای بازی درخشان در فیلم «لینکلن» برای سومین بار برنده اسکار شد.
این بازیگر که اکنون ۶۶ ساله است، در سال ۱۹۷۱ با فیلم «یکشنبه؛ یکشنبه لعنتی» وارد دنیای بازیگری شد. او از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۷ در ۱۹ فیلم ایفای نقش کرد که مهمترین آنها«گاندی» ۱۹۸۲، «لباسشوئی زیبای من» ۱۹۸۵، «اتاقی با یک چشمانداز» ۱۹۸۵، «سبکی تحملپذیر هستی» ۱۹۸۸، «آخرین موهیکان» ۱۹۹۲، «به نام پدر» ۱۹۹۳ و «مشتزن» ۱۹۹۷ بودند.
او به عنوان یکی از گزیدهکارترین بازیگران صنعت فیلمسازی شناخته میشود، به طوری که در ۱۸ سال اخیر تنها در پنج فیلم به ایفای نقش پرداخته است. او از متد اکتینگ در بازیگری پیروی میکند و به تحقیق درباره نقشهایش مشهور است و معمولا در طول دوره فیلمبرداری، او به طور کامل در نقش خود باقی میماند.
دی لوئیس که آمار چشمگیر ۱۴۶ جایزه سینمایی را در کارنامه سینمایی دارد، در سال ۲۰۰۵ جایزه دوربین طلای جشنواره برلین را دریافت کرد و به عنوان بخشی از افتخارات سینمایی وی میتوان به چهار جایزه از انجمن منتقدین بوستون، جایزه دستاورد سینمایی از جوایز فیلم مستقل انگلیس، سه جایزه از انجمن منتقدین نیویورک، دو جایزه از جوایز فیلم ایرلند، کسب سه جایزه از انجمن منتقدین فیلم لندن، سه جایزه از انجمن منتقدین سینمایی لسآنجلس، جایزه بهترین بازیگری از جشنوارههای فیلم مراکش و مونترال، سه جایزه بهترین بازیگر مرد از جوایز انجمن ملی منتقدین فیلم، کسب پنج جایزه از انجمن منتقدین نیویورک، جایزه دستاورد بازیگری از جشنواره فیلم پالم اسپرینگز، بهترین بازیگر خارجی جوایز اتحادیه منتقدان روسیه، جایزه دستاورد سینمایی از جشنواره سانتا باربارا، کسب دو جایزه از جوایز فیلم ساتلایت، سه جایزه و یک نامزدی در جوایز انجمن بازیگران آمریکا و جایزه دستاورد بازیگری از جشنواره فیلم تلورید اشاره کرد.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- کوین اسپیسی: آرزو دارم اسکورسیزی برای یک فیلم با من تماس بگیرد
- برای شرکت در نود و هشتمین دوره؛ هند، فیلم اسکورسیزی را به اسکار معرفی کرد
- شگفتی امی ۲۰۲۵؛ اسکورسیزی و ران هاوارد نامزد جایزه بازیگری شدند!
- آثار مهم تاریخ سینمای ایران در فهرست ترمیم/ دوپینگ سینمای ایران با مارتین اسکورسیزی
- بازیگر نقشهای اکشن تایید کرد؛ دواین جانسون در فیلم اسکورسیزی بازی میکند
- به تهیهکنندگی اسکورسیزی و اسپیلبرگ؛ خاویر باردم و ایمی آدامز با «تنگه وحشت» بازمیگردند
- با حضور احتمالی دیکاپریو و اسکورسیزی؛ اقتباس سینمایی «شیطان در شهر سفید» جان گرفت
- جشنواره هلندی اعلام کرد؛ نامزدی کاهانی و اسکورسیزی برای جایزه سپتیمیوس آمستردام
- اسکورسیزی ساخت فیلم «زندگی عیسی» را پاییز شروع میکند
- تجلیل از آهنگساز «ارباب حلقهها» در جشنواره فیلم زوریخ ۲۰۲۴
- سینماسینما/ دیدار مارتین اسکورسیزی و ویم وندرس در جشنواره برلین
- راهیابی ۳ فیلم ایرانی به جشنواره برلین
- اسکورسیزی کوتاهترین فیلمش را میسازد/ «زندگی عیسی» در ۸۰ دقیقه
- پل شریدر: انتخاب دی کاپریو در نقش یک احمق اشتباه بود/ «اوپنهایمر» بهترین و مهمترین فیلم قرن است
- برترین فیلمهای سال ۲۰۲۳ به انتخاب منتقدان مجله «سایت اند ساوند»/ فیلم اسکورسیزی در صدر
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*





