پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، سید محسن هاشمی
شاید امید داشتن برای هرگونه اقدام بنیادین در این یکصد روز باقیمانده دولت تدبیر و امید، خامی بنظر برسد اما خداوند هستی برای ما آدمیان دو نعمت به ودیعت نهاده؛ فراموشی و امید. پس بدان امید با سختی ها و ناملایمات زندگانی می کنیم. اما آنچه در عرصه هنر و البته سینما در این چهل و چهارماه صدارت دولت تدبیر و امید بدان بی‌توجهی شد و هنوز امیدواریم:
– امیدوارم اضلاع مختلف حاکمیت نظام، با جلوداری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، فعالیت در کسب و کار هنری و از جمله  سینما را نه امتیاز اعطایی حاکمیت به مردم که حق شاغلان این عرصه بداند و با تغییر قواعد از آن نگاه قیم مآبانه ی  صغار پسند به نگرش برابرانه، آدمی مسئول و متعهد روی آورد.
– آرزودارم در این یکصد روز باقیمانده از صدارت سازمان سینمایی به عنوان یکی از اصلی ترین نهادهای حاکمیتی نظام جمهوری اسلامی ایران نسبت به تغییر ساختار اداره سینما از نظام متصلب و ناکارآمد اداره دولتی با تاسیس  سازمان نظام صنفی سینمایی امکان مشارکت اصناف شاغل در تصمیمات مرتبط با کسب و کار سینما را فراهم آورد.
– امید دارم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این سه ماهه باقیمانده با تامین مبلغ نخستین صندوق بیمه بیکاری که چندان هم زیاد نیست هنرمندان و از جمله سینماگران را به حق قانونی مصرح شان در قانون اساسی که سی و هشت سال است مغفول مانده را بابت داشتن آتیه آبرومند، برساند.
– چشم به راهم تا مدیران وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و از جمله معاونت هنری و نیز سازمان سینمایی اش توان حمایت از مجوزهای اعطایی را داراشوند و در صورت بروز ممانعت های فراقانونی شجاعت معرفی برهم زنندگان امنیت و نظم قانونی را برای افکار عمومی، را داشته باشند.