پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، محسن جعفری راد

هر دوشنبه شب دلمان خوش بود که عادل فردوسی پور پشت صندلی اش در لوکیشن برنامه نود می نشیند و یک بار دیگر به طور شماتیک و به شکل توامان یک روایت جامعه شناختی در کنار آسیب هایی ریز و کوچکی که در ورزش فوتبال وجود دارد را، مورد واکاوی قرار می دهد. آن هم به شکل جسورانه و چالش برانگیز. هر چند در یکی دو سال اخیر کمی از جسارت و صراحتش کاسته شده بود،اما به طور کلی هر دو شنبه شب دلمان خوش بود که …

تا اینکه مدیر جدید شبکه سه که نه تحصیلات آن چنانی دارد و نه سابقه قابل دفاع، به عنوان مدیر یک شبکه که پر مخاطب ترین شبکه تلویزیون هم هست، از همان ابتدا سر ناسازگاری داشت با محبوب ترین فرد تلویزیون و به خصوص شبکه سوم. ابتدا با حضور کارلوس پویول (کاپیتان سابق تیم ملی فوتبال اسپانیا و باشگاه بارسلونا و از پرافتخارترین بازیکنان جهان) در برنامه ویڑه جام جهانی مخالفت کرد، با اینکه فردوسی پور او را تا استودیوی برنامه اش در ایران هم آورده بود! و بعد در یکی از هفته ها خواستار تغییر زمان پخش برنامه نود شد که فردوسی پور زیر بار نرفت و بالاخره اوج این دشمنی به معنی دقیق کلمه، برجسته کردن بیهوده برنامه «برنده باش» که یک رسوایی برای صدا و سیما در جشنواره جام جم به بار آورد و دستکاری در آرای مردم هم جواب نداد و حق به حق دار رسید و و فردوسی پور برای چندمین بار جایزه بهترین برنامه ترکیبی و پرمخاطب ترین برنامه تلویزیون را گرفت.

اما دم نوروز بود و بهترین فرصت برای یک خودزنی تمام عیار. خب تعطیلات است و رسانه ها هم تعطیل هستند و فردوسی پور را حذف می کنیم! به همین راحتی؟! ۲۰ سال برنامه سازی، فرهنگ سازی، روشنگری، ارتقای سطح سلیقه آگاهی و سواد مخاطب عام و خاص و جریان سازی را زیر پا گذاشتند و فردوسی پور را کنار گذاشتند. از برنامه ای که با او، صاحب چهل میلیون مخاطب بالقوه بود و تقریبا پنجاه میلیون ایرانی دوشنبه شب ها پای برنامه رسانه ای می نشستند که دیگر هیچ برنامه ای از آن را نمی دیدند و حالا با حذف او، همین یک برنامه هم از فهرست دیدنی های مخاطب حذف می شود.

از طرفی دیگر تکلیف انگیره بازیکنان، داوران، مربیان و … چه می شود که تنها برنامه تخصصی شان با کنار رفتن عادل، از بین خواهد رفت؟ انگیزه نوجوان و جوان شهرستانی و شهری و روستایی که برنامه نود بارها به آنها پرداخت، انگیزه و امید تیم های کوچک که عادل همیشه از آن حمایت کرد و هزاران انگیزه دیگر که خاموش خواهد شد. هنوز دیر نشده و در تصمیمتان تجدید نظر کنید و فردوسی پور از معدود کسانی که بر جای درستش نشسته بود را به برنامه اش بازگردانید.

آئین چراغ خاموشی نیست. شما علاوه بر خاموشی، چراغ را هم شکستید اما باز هم جای بازگشت هست. آئین چراغ خاموشی نیست. هر دوشنبه شب دلمان خوش بود که…بگذارید این «بود» به «هست» تبدیل شود.

پرویز پرستویی پیشنهاد داد به خاطر حذف عادل،کسی و به خصوص بازیگری به برنامه های تحویل سال نو نرود که خوشبختانه اغلب گوش کردند، علی مطهری به عنوان نائب رییس مجلس، خواستار تجدید نظر در این باره و بازگشت فردوسی پور شد و مسعود شجاعی، کاپیتان تیم ملی که سه جام جهانی را بازی کرده و هم اکنون کاپیتان تیم ملی است در برنامه سال نوی یکی از شبکه ها با جسارتی ستودنی، اقدام کنار گذاشتن عادل را کاری زشت و غیر قابل پسند دانست و خواستار بازگشت او شد، همان طور که علی پروین هم حمایت کرد و علی دایی هم که نیازی به معرفی ندارد گفت، کسی که از این حذف، ضربه می خورد، صدا و سیماست و نه عادل فردوسی پور؛ و صد ها مدیر سیاسی و بازیگر سینما و بازیکن فوتبال و مربی و پیشکسوت و ژورنالیست و … از عادل حمایت کردند. پس کار درستی نکرده اید که از همه جور قشری، چه ورزشی و چه غیر ورزشی معترض هستند که قطعا در صورت عدم توجه به خواسته آنها، عواقب خاص خودش را خواهد داشت.
پس دست از سیاسی بازی و رفتارهای بچه گانه و حسادت آمیز بردارید و عادل را که واقعا بیست سال است که سعی کرده عادلی کند و حق او و عوامل نبود دم سال تحویل برنامه اش بایکوت شود را به برنامه و خانه اش بازگردانید. برای کار نیکو، هیچ وقت دیر نیست و عذرخواهی هم نشان از بزرگی شما خواهد بود. حالا استعفا پیشکش!

راستی اگر عادل برنامه ای در اولین دوشنبه نوروز داشت، قطعا به تلفات انسانی سیل های استان های گلستان و شیراز و لرستان و … می پرداخت چون علاوه بر اینکه تهیه کننده و مجری پرمخاطب ترین برنامه دو دهه اخیر تلویزیون بود، نگاه انسانی داشت و در چنین بزنگاه هایی حتی گزارشگرانش را هم به مناطق حادثه دیده می فرستاد. اما نیست و طبعا نودی هم در کار نیست. جالب اینکه این بار خود عادل به مناطق سیل زده رفت. امیدواریم آب رفته، هر چند گل آلود، اما به جوی بازگردد! خیال تنها راه زنده ماندن است! و ما خیال می کنیم که عادل به برنامه اش بر می گردد.