پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، فرهاد خالدی نیک

چند سالی است که در ورزشگاه های فوتبال، در هنگام ناکامی مربیان تیم های مختلف، هواداران شعار «حیا کن، رها کن» سر می دهند و به این شکل، عملکرد سرمربی مربوطه را زیر سوال می برد. شاید زمان آن رسیده باشد که این شعار معروف، برای گزارشگران تلویزیونی نیز سر داده شود. وقتی مدیران سیما هیچ توجهی به انتقادات مطرح شده از عملکرد ضعیف جواد خیابانی نمی کنند و خودش هم کوچکترین اهمیتی به این انتقادات نمی دهد، انگار چاره ای جز سر دادن این شعار در ورزشگاه ها نمی ماند.

گزارش جواد خیابانی در آخرین دربی پایتخت، آن قدر فاجعه و اعصاب خردکن بود که صدای همگان را در آورد. خیابانی که در ابتدای مسابقه، رویکرد همیشگی خویش در اغراق و بزرگنمایی را پیش گرفته و بدون ذکر دلیلی مشخص، دربی پایتخت را خاص ترین دربی دنیا نامیده بود،  باز هم به ارائه اطلاعات بی مصرفی پرداخت که فقط به درد پر کردن وقت گزارش می خوردند. این که دربی در سالیان گذشته، در کدامین روزهای ماه اسفند برگزار شده و چه نتایجی رقم خورده، این که اولین دربی که جناب ایشان به تماشا نشسته در فلان سال بوده، به کار چه کسی می آید؟

اما فاجعه ی جناب خیابانی به این جا ختم نشد و اصرارش به بیان جملات قصاری که به نوعی تخصص وی محسوب می شود، بر رنج های شنیدن گزارش این مسابقه افزود. جملات قصار عجیبی چون «دربی بازترین دربی نباز دربی ها»، محمدرضا آزادی در ورزشگاه آزادی که خیابانی مدت هاست به عنوان نمک گزارشش بر زبان می آورد و در واقع از بی مزه ترین قسمت های اجرایش محسوب می شود و اصرارش بر تکرار این سخنان، عجیب و سوال بر انگیز است.

خیابانی در هنگام گزارش بازی آن قدر جوگیر و هیجان زده می شود که انگار متوجه کلامی که بر زبانش جاری می شود، نیست. این که از هواداران داخل منزل می خواهند نظرشان در خصوص آفساید بودن مهم ترین صحنه ی بازی را فریاد بزنند، چه معنی و مفهومی دارد؟ این که وسط مسابقه و در اوج هیجان بازی به هموطنانت سلام کنی، چون سلام، سلامتی می آورد، مضحک و مسخره نیست؟

«میگن اونایی که اول وقت گل میزنن سحر خیزن، اونایی که  آخر وقت گل میزنن، شب زنده دارن»… این چه عبارت بی ربطی هست که از دهان مبارک جناب خیابانی خارج می شود و هیچ ناظری نیست که جناب ایشان را برای این حجم از سخنان بیهوده و بی معنی مواخذه کند؟ گزارشگری فوتبال که شرکت در رئالیتی شوی «شب های مافیا» نیست که بلند شوی و هر چیز بی مفهومی که در لحظه به ذهنت می رسد را بگویی و مایه ی خنده و شادی اطرافیان و بینندگان تلویزیونی شوی. اینجا با هواداران و بینندگانی سر و کار داری که غرق در هیجان و لذت تماشای مسابقه فوتبال هستند و دوست دارند گزارشگر بازی، بر این لذت بیفزاید، نه این که با گفتن جملات و عبارات بی سر و ته، روی اعصابشان راه برود و آن ها را از شنیدن گزارش بازی پشیمان کند. بینندگانی که دوست دارند گزارشگر بازی به تحلیل بازی و ارائه اطلاعات بجا و مناسب بپردازد، نه این که حتی از شناخت بازیکن زننده ی گل عاجز باشد و با اشتباهات مکررش، عدم آمادگی خویش برای گزارش بازی را نشان دهد.

هر کسی در هر شغلی، روزی زمان بازنشستگی اش فرا می رسد و به نظر می رسد مدتهاست که زمان بازنشستگی جواد خیابانی فرا رسیده است. جالب اینجاست که خبر بازنشستگی خیابانی در روزهای پایانی سال گذشته رسانه ای شده بود و موجب خوشحالی بسیاری از علاقه مندان فوتبال شده بود ولی با شروع سال جدید او باز هم به کارش ادامه داد تا یک سال پر انتقاد دیگر بر کارنامه اش افزوده شود. کاش مسئولان مربوطه این بار به نظرات بینندگان تلویزیونی اهمیت داده و بطور جدی وارد عمل شده و خیابانی را حداقل از گزارشگری مسابقات فوتبال یا اجرای برنامه های ورزشی منع کنند تا افاضات ایشان را فقط در سایر برنامه های غیر ورزشی سیما شاهد باشیم.