بازیگر نامداری درگذشت که کارنامهای پربار داشت و از بزرگان سینمای ایران بود. کار بازیگری را دیرتر از همنسلانش- در ۲۵ سالگی- آغاز کرد ولی وزن اندوختهاش و آنچه به عنوان سابقه برای خود دست و پا کرد بسیار درخشان بود. بی شک یکی از چند بازیگر مهم و کم مانند تاریخ سینمای ما امروز از جهان رخت بربست؛ او هم در تئاتر درخشیده بود و هم در سینما درجه یک بود. انبوه نقشهای ماندگار و متنوع را که با مهارت و استادی اجرا کرد، با ویژگیهای منحصربفرد – به ویژه طنازی خاص خودش- در هم میآمیخت و این از او بازیگری ساخت که در طول زمان چنان تثبیت شد که به قلههای بازیگری سینمای ایران نزدیک بود.
نگاهی ساده به فهرست بلندبالای نقشها و فیلمهایی که از او به جا مانده، بدون هر توضیحی گواه آن است که هنرمندی گرانسنگ را از دست دادیم؛ گرچه برای او کار جلوی دوربین، سالها بود که به پایان رسیده بود و مشکلات جسمی دیگر اجازه فعالیت در سینما را به او نمیداد.
عمر بلند و پربار او به پایان رسید اما بیش از ۶۰ سال فعالیت مستمر جلوی دوربین یا روی صحنه نمایش و خلق دهها نقش ماندگار، سرمایه بزرگی برای سینما و تثاتر ایران فراهم کرد. او در فعالیتهای اجتماعی و صنفی هم تازمانی که وضعیت جسمانیاش اجازه میداد، حضوری موثر داشت و گاه حضور نمادین او در اتفاقات مهم به یاد ماندنی است؛ مثل بازگشایی خانه سینما در سال ۹۲ و کلی رویداد مهم دیگر.
از انتظامی پس از انقلاب در کنار داود رشیدی، علی نصیریان، محمدعلی کشاورز و جمشید مشایخی به عنوان پنج بازیگر بزرگ سینمای ایران یاد میشد.
او بازیگر محبوب بزرگترین کارگردانان معاصر ایران بود و بارها و بارها با علی حاتمی و داریوش مهرجویی کار کرد. و بهمن فرمان آرا، مسعود کیمیایی، ناصر تقوایی، هژیر داریوش، خسرو هریتاش و پرشمار از کارگردانان معتبر سینمای ایران از او بهره بردند و او در خلق بسیاری از آثار ماندگار سینمای ایران موثر بود.
کمتر بازیگری است که حتی عامه مردم هم کلی از نقشهایش را به نام، به یاد داشته باشند و این گواه ارتباط تنگاتنگ یک بازیگر با مردم است؛ مشد حسن در گاو، فتح الله در آقای هالو، ولی خان در صادق کرده، سامری در دایره مینا، حاجی در حاجی واشینگتن، ناصرالدینشاه در کمال الملک و در ناصرالدینشاه آکتور سینما، عباس آقا سوپرگوشت در اجاره نشینها، حاج خالو در شیرک، موسیو روسیخان در گراندسینما، دبیری در هامون، کرمعلی در بانو، امیرجلالالدین در خانه خلوت، نیتالله در روز فرشته، رسول رحمانی در روسری آبی و آقای سپیدبخت در خانهای روی آب، شاه نقشهایی از عزتالله انتظامی اند که در خاطرهها ثبت شدهاند.
او یکی از برجستهترین نقش هایش را در کسوت خانحاکم در سریال معظم هزاردستان ساخته جاودان علی حاتمی آفرید.
نقشهایش در بیتا، پستچی، ستارخان، ملکوت، مدرسهای که میرفتیم، خانه عنکبوت، شیرسنگی، در مسیر تندباد، کشتی آنجلیکا، جنگ نفتکشها، روز واقعه، گاوخونی، دیوانهای از قفس پرید، حکم، شب، ستاره میشود و مینای شهرخاموش، نیز از یاد نخواهد رفت.
انتظامی نخستین جایزه معتبر بازیگری در عرصه بینالمللی را برای سینمای ایران برد؛ هوگوی نقرهای جشنواره شیکاگو برای فیلم گاو در ۱۹۷۱. او همچنین چهاربار سیمرغ جشنواره فجر را هم گرفت؛ دوبار برای نقش اول -روز فرشته و گراند سینما- و دوبار برای نقش دوم- خانهای روی آب و گاوخونی.
در سالهای آخر فعالیت در دهه ۸۰ نقشهایی کوتاه در آتش سبز، زادبوم و آخرین فیلمش راه آبی ابریشم ایفا کرد که کوتاه اما همچنان موثر بود.
انتظامی در چند سریال و چندین تلهتئاتر هم بازی کرده و دهها نمایش ارزشمند هم به صحنه برده است.
پرونده زندگی بازیگر ارزشمند سینما و تئاتر ایران بسته شد تا او نیز با کوهی از خاطرات جمعی دلپذیری که برای سینمای ایران آفرید، به خاطرهها بپیوندد. روحش شاد.
اعتماد. شنبه ۲۸ مرداد ۹۶
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- یک یادداشت در هفت پرده
- آنها که «علت مرگ: نامعلوم» را توقیف کردند باید پاسخگو باشند!
- چند کلمه دربارهی فساد و فحشا و ابتذال و «کیک محبوب من»
- به بهانه تغییر رییس سازمان سینمایی/ باید مدیران را پاسخگو کنیم
- جشنواره اسپانیایی به «دوربین فرانسوی» جایزه طلایی داد
- «شامیر» به سیبری میرود
- بررسی مشکلات فیلمنامهنویسی درگفتوگوی کیوان کثیریان با شادمهر راستین و مهران کاشانی/ سانسور مشکل اساسی سینمای ایران
- سینمای مستقل و آینده سینمای ایران بررسی شد؛ سینمای مستقل آزادی، سلطه ناپذیری، عشق و ارزش زن را بازتاب میدهد
- ضرورت توجه به سینما مستقل در ایران بررسی میشود
- یادداشت کیوان کثیریان؛ کلی آیهی یأس و یک آرزو/ درباره انتخاب وزیر ارشاد دولت چهاردهم
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «قاعده بازی» حاوی بازیهای پست مدرنیستی است
- همه صدا پیشگان فیلم محمد رسول الله (ص)و دیالوگهای برگزیده آن
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
آخرین ها
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
- یادداشت برای دو فیلم مستند/ میراثی که غارت شد
- گزارشی از گیشه سینماها؛ ۳ میلیون و ۲۸۵ هزار تماشاگر و اکران ۲۰ فیلم از ابتدای ۱۴۰۵
- به کارگردانی دوک جانسون؛ تام هنکس، آبراهام لینکلن میشود
- در واکنش به حکم قضایی غزل نهانی؛ کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر بیانیه داد
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- کالبدشکافی میل و جنایت در «ژویسَنس» و «دانته»
- رابینهود در حال ترند شدن/ بازاریابی آشفته برای فیلم جدید پل گرینگرس
- بیانیه خانه تئاتر درباره مصوبه اخیر مجلس/ قطع ارتباط با دنیای آزاد، نه عاقلانه و نه شدنی است
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- «البنات» به تونس میرود
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- «بیداد»؛ گونهای پیله تنیدن شبانه با صدای زنانه
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- صدور پروانه ساخت ۶ فیلم سینمایی/ قرارداد اکران ۴ فیلم جدید
- با معرفی برگزیدگان سی و دومین دوره؛ جایزه قلب سارایوو به فیلم اتریشی رسید
- اسماعیل همتی درگذشت
- «کوچ اجباری» به پرتغال رفت
- آغاز اجرای «مادرکیو» از ۲۲ شهریور/ تئاتر-ارکسترال «آرش» روی صحنه میرود
- داوری سجاد شاهحاتمی در جشنواره یونانی
- نگاهی به سینمای زیرزمینی به بهانه «بیداد»/ عرصه تجلی سینمای اجتماعی
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی






