پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، ایلیا محمدی‌نیا:

جشنواره فیلم فجر سی و شش ساله شد اما هنوز هم مستقل نشده هنوز ساکن خانه پدری است. چرا با جشنواره ای با این قدمت که کم سن وسالی هم ندارد و قاعدتا باید رشید و بالغ و عاقل شده باشد همانند بچه خردسالی نگاه می شود که نیاز به قیم دارد.بی اراده است. هر سال به ساز جدیدی می رقصد. هر سال دبیری می اید و می خواهد این بنا را از نوبسازد تو گویی دبیران پیشین غیر مسئولانه و از سر ناآگاهی کاری کرده اند که دبیر جدید جشنواره آنها را رفع و رجوع مدبرانه می کند. یک سال بخش معناگرا دارد سال بعد نیست سالی دیگر نگاه نو دارد بعد به یک باره نیست .دگربار بخش هنر و تجربه به ان اضافه می شودو دوباره غیبش میزند و… این قصه ادامه دارد.
سی و ششمین دوره جشنواره اما با تمام دوره های پیش از خود تفاوتی بارز دارد اگر در مقاطع مختلف جشنواره بخشی اضافه و در دوره ای دیگر همان بخش حذف می شد.در این دوره به یک باره سه بخش “نگاه نو”( فیلم های اول)، “هنر و تجربه “و “فیلم های مستند ” حذف شد.چرا؟
چرا بخش نگاه نو(فیلم های اول)  و هنر و تجربه از جشنواره فیلم فجر حذف شد؟ داروغه زاده دبیر سی و ششمین جشنواره فیلم فجر در گفت و گویی که با روزنامه شرق داشت پاسخی به این پرسش می دهد که بیشتر پاسخی سیاستمدارانه از زبان مدیری سیاسی است  تا فرهنگی. او می گوید: “معیار ما برای ورود به جشنواره فیلم فجر پروانه نمایش سینمایی است. چون جشنواره فیلم فجر جدا از سینمای ایران نیست. برای نمایش در سالن سینماهای ایران به شکل عمومی فیلم‌هایی را نمایش می‌دهیم که پروانه نمایش سینمایی داشته باشند. البته فیلم‌هایی که پروانه ساخت سینمایی ندارند هم می‌توانند شانس خودشان را در سینمای «هنروتجربه» امتحان کنند. در حقیقت یک امتیاز ایجاد کرده‌اند برای کسانی که می‌خواهند با پروانه ویدئویی فیلم بسازند ولی فیلم آنها واجد شاخصه‌های «هنروتجربه» است. وقتی کسی می‌خواهد به سینمای حرفه‌ای وارد شود، باید موازین آن را رعایت کند.”
اگر شما از پاسخ دبیر جشنواره چیزی دستگیرتان شد مرا هم در جریان بگذارید.
به نظرم  شاید پاسخ به این پرسش را در جشنواره سی و دوم فیلم فجر می بایست جست و جو کرد. سی و دومین جشنواره بین المللی فیلم فجر در حالی برگزار شد که دست اندرکاران جشنواره به جهت فراوانی آثار انتخابی و بخش های مختلف نمایش فیلم ها تصمیم گرفتند جلسات پرسش و پاسخ فیلم ها را حذف کنند و کاندیدای نخست این کار هم از قبل مشخص بود.فیلم اولی ها.چرا؟ شاید به این جهت که  فیلم سازان این بخش خیلی رسانه ای نبودند و در نتیجه حرف هایشان بلندگوی ویژه ای نداشت.  حذف جلسات پرسش و پاسخ این بخش برای مدیران و مسولان جشنواره به نسبت سایر بخش ها دردسر و هزینه کمتری هم داشت.فیلم سازان حاضر در این بخش به رقم جفای آشکاری که به انها شده بود.سرو صدایی هم نکردند.چرا که همین که  امکان دیده شدن فیلم هایشان در مهم ترین رویداد سینمایی کشور فراهم شده بود راضی بودند. حال در سی و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر با نوآوری دبیر وقت که ممکن است امسال باشد و تضمینی نیست که در دوره آتی جشنواره حضور داشته باشد.همین امکان محدود دیده شدن آثار منتخب فیلمسازان فیلم اولی از فیلمسازان جوان سلب شد.اگر بپذیریم که جشنواره امکانی ارزشمند برای دیده شدن آثار فیلم سازان جوان است بایدگفت در این دوره مدیران راه به خطا رفتند. چرا که یک فیلم اولی برای تولید نخستین ساخته سینمای اش که می تواند سرنوشت کاری اورا تا ابد روشن کند باید موانع و گذرگاه های پرپیچ و خمی را پشت سر بگذارد.کیست که نداند تهیه سرمایه تولید فیلم اول یک فیلمساز چه پروسه خسته کننده و طاقت فرسایی دارد.کیست که نداند تهیه کننده واقعی برای فیلم اول فیلمساز به عدد انگشتان یک دست هم در سینمای ایران وجود ندارد.حال فکر کنید فیلمسازی سرانجام سرمایه گذاری را برای تولید فیلمش پیدا می کند و طبیعی است که سرمایه گذار و فیلمساز انتظار داشته باشند که محلی برای نمایش و دیده شدن مثل جشنواره فیلم فجر وجود داشته باشد که در یک رقابت سالم آثارشان با کیفیتی استاندارد در آن امکان دیده شدن پیدا کند.
کاش مدیران جشنواره بخش نگاه نو را حذف نمی کردند تا فیلمسازان جوان این بخش کورسوی امید دیده  و داوری  و نقد شدن اثارشان را در این مهم ترین جشنواره داخلی فیلم از دست نمی دادند.
کاش اگر امکان داوری نیست اگر به علت کمبود منابع مالی امکان اهدا جایزه نیست لااقل اجازه می دادند طی ۱۰ روز برپایی جشنواره ۱۰ فیلم منتخب هیات انتخاب در بخش فیلم اولی ها در معرض قضاوت اهالی رسانه و منتقدان سینمایی قرار می گرفت.
بخش نمایش آثار مستند را حذف کردید به این بهانه که این بخش خود جشنواره ای مستقل همچون جشنواره فیلم حقیقت دارد.برای حذف بخش نگاه نو هم کاش عذر و بهانه ای می آوردید.
کاش می دانستید فیلم های فیلمسازان فیلم اولی اگر اثارشان در جشنواره فیلم فجر نمایش داده شود امکان بهتری برای اکران عمومی دارندچرا که بسیاری از سینماداران و پخش کننده های فیلم در جشنواره آثار را رصد کرده برای اکران پیش رو برنامه ریزی می کنند.
کاش درک می کردید داشتن کرسی ثابت نمایش فیلم اولی ها در جشنواره فیلم فجر حق طبیعی فیلم سازان جوان است نه لطف مدیران و دستاندرکاران جشنواره فیلم فجر.
کاش درک می کردید دیده شدن حداقل نیاز و خواسته فیلم اولی هاست.
کاش درک می کردید فیلم های خلاقانه و نوآورانه با تجربه های تازه بیشتر در میان فیلم سازان جوان دیده می شود تا در میان فیلم سازان باسابقه که هرسال سرویس بهتری از جشنواره می گیرند.  و برای فیلمسازان فیلم اولی جایی بهتر از جشنواره فیلم فجر برای دیده شدن ندارند.