سینماسینما، جابر تواضعی
نگاهی به «روز صفر» ساخته سعید ملکان/ جدال در آسمان
اولین تجربه کارگردانی سعید ملکان که در مقام گریمور و تهیهکننده، کولهبار چگال و قابل اعتنایی دارد، فیلم گرم و جانداری است. یک فیلم جاسوسی که نمیشود از اطلاق کلمه «خوشساخت» به آن دریغ کرد. به استناد تجربههای قابل اعتنا و البته شرایط و امکانات پیش روی ملکان، او بر خلاف روال جاری سینما بهجای یک کار جمعوجور، ژانر سخت و پردغدغه اکشن را انتخاب کرده است.
سوژه «روز صفر» واقعی است؛ داستان عبدالمالک ریگی و دستگیریاش با نشاندن هواپیمایی که از آسمان ایران عبور میکند. سوژهای که پارسال هم نرگس آبیار در «شبی که ماه کامل شد» به آن پرداخته بود و با وجود حاشیهها نمیشد ارزشهای سینماییاش را نادیده گرفت.
اینکه دلیل اقبال اهالی سینما و برخی فیلمسازان خاص به برخی از موضوعات و این بار یک سوژه مشخص چیست، میتواند موضوع تحقیق و یادداشتهای متنوعی باشد. آبیار با وجود عدم پرهیز از صحنههای اکشن، جذابیت اصلی کارش را روی جذابیتهای ملودرام کار بنا کرده بود. دیدن وجوه عاطفی و عاشقانه تروریستی مثل برادر عبدالمالک ریگی بهخودیخود جذاب است. اما «روز صفر» اصل ماجرای دستگیری ریگی توسط یک پلیس ایرانی را دستمایه قرار داده؛ داستانی که همه کلیت و پایان آن را میدانیم و همین ریسک کار را بیشتر میکند.
همین است که فیلمساز ترجیح داده با اطلاعات قطرهچکانی ما را در این توهم که شخصیت اصلی یک قاچاقچی بینالمللی است نگه دارد و از نیمه دوم ماجرا را کمکم باز کند.
در سینمای ایران برای یک پلیس بینالمللی، نمونه تیپیک برجستهای نداریم و بهرغم ارزشهای بازی امیر جدیدی در این شمایل، نتیجه یک سوپرمن همهچیزدان و شکستناپذیر با تواناییهای خارقالعاده و قابلیت طیالارض هوایی و زمینی از کار درآمده که در آخر فقط با چند خراش سطحی روی گونه از دل همه درگیریهایی که یکتنه به همه آنها وارد میشود، بیرون میآید. اما بههرحال نتیجه از «شخصیت» دور است و در حد تیپ باقی میماند.
سکانس پایانی فیلم و رودررویی بیمزه این پلیس و ریگی در هواپیما هم که میتوانست بخشی از این مشکل را حل کند، عملاً به بزرگترین گاف فیلم تبدیل میشود و نه انتظار ما را از پایانبندی مرسوم این ژانر برآورده میکند، نه از فیلمنامه بهرام توکلی که او را به لحاظ کردن جزئیات در فیلمها و فیلمنامههایش میشناسیم.
نگاهی به «ابر بارانش گرفته» ساخته مجید برزگر/ پلنگ صورتی به روایت مارکز
«ابر بارانش گرفته» فیلمی است متعلق به سینمای مستقل که بههیچوجه انتظار مخاطبان فیلمهایی از این جنس را هم برآورده نمیکند و مثل اسمش در حد یک اثر سانتیمانتال و احساساتی باقی میماند. فیلمنامه بهوضوح وامدار ادبیات و مخصوصاً قالب داستان کوتاه است، اما – بدون اینکه قصد توهین به ساحت ادبیات را داشته باشم- در حد یک داستان کوتاه باقی میماند. قصدش استفاده از ظرفیتهای این ژانر ادبی با گوشه چشمی به آثار مارکز و رئالیسم جادویی بوده، اما حاصل کار هرچه که هست، سینما نیست.
شخصیتپردازی این پرستار جان برکف و نوع روابطش با مریضها، همسر و فرزندان پیرمرد، آنکارد، غیرواقعی و سطحی است و فارغ از میزانسنهای مینیمالیستی و ساده و جذاب فیلم، گفتوگوهای شبهرئالیستی طولانیاش که به شاخصهای از فیلمهایی از این دست تبدیل شده، ملالآور و توخالی است و بخش زیادی از آن بدون کارکرد و قابل حذف است. جلوههای ویژه کار هم وصله ناجوری است بر فیلمبرداری و قاببندیهای خوب و چشم نوازش.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نتفلیکس دستور ساخت اولین سریال رابرت دنیرو را داد
- تقابل تجارت و واقعیت/ نگاهی به فیلم «روز صفر»
- ۱۰ میلیارد تومان در ۱۰ روز؛ سهم سه فیلم تازه اکران شده در گیشه سینماها
- نگاهی به فیلم «روز صفر» ساخته سعید ملکان
- «روز صفر»؛ مرز باریک صعود و سقوط
- آمار فروش فیلمهای اکران نوروزی/ یک شروع کمرمق
- «دینامیت» اکران میشود
- صدور مجوز نمایش برای ۲ فیلم/ «بندر بند» منیژه حکمت پروانه نمایش گرفت
- یا در اوج یا سوار بر موج/ بررسی حواشی نقدهای “روز صفر”
- قانون هست، اما نیست/ نگاهی به جایگاه قانون در فیلمهای جشنواره سیوهشتم فجر
- مروری بر سیوهشتمین جشنواره فیلم فجر/ تنوع در ژانر؛ ضعف در فیلمنامه
- اسلوب غلط از درک واقعیت عاجز است/ درباره داوری فیلم
- نمایه/ جشنواره و حاشیه و دامها!
- نگاهی به بهترین های جشنواره/ پیروزی جوانها بر پیشکسوتها!
- من از «از دست دادن» میآیم وطنم/ نگاهی به فیلم «روز صفر»
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





