سینماسینما، رضا دانش پژوه
روز صفر، بعد از تجارب سینمایی سعید ملکان، اولین فیلم اوست. روز صفر به خاطر ژانر فیلم مورد توجه قرار خواهد گرفت. اینقدر خماری نبود قهرمان در فیلم های لاجون این سالها رقت بار شد که بالاخره یکی آستین هایش را بالا زد تا به این غائله خاتمه بدهد. قطعا در فیلمنامه یک موارد می توانست لحاظ شود که ما را مویرگی تکان دهد. اما به هر حال فیلم روی پرده رفته و خیلی ها آن را دیده اند. فیلم روز صفر متکی به مناسبات سینماست. اساسا هر چند دستگیری ریگی پر از معما بود، اما در سینمای اکشن، می توان رویداد را به سمتی برد که در ورای الهام گیری از اصل ماجرا، محصول متناسب با جریان اکران و مخاطب تولید کرد. روز صفر از این لحاظ فیلم متفاوتی نیز محسوب می شود که باعث بالا رفتن جریان تولید ابزار جلوه های ویژه میدانی خواهد شد. در صنعت سینمای شرق و غرب، علیرغم پیشرفت جلوه های ویژه کامپیوتری، ما شاهد تولید ابزارهای متفاوت جلوه های ویژه میدانی هستیم. چرا این شکل از کار، تاثیر بیشتری بر روی مخاطب دارد. از اواخر دهه هفتاد نیز تقریبا کسی مایل به تولید فیلم های اکشن به معنای واقعی نبود و رفته رفته جریان قهرمان فیلم اکشن بعد از یک دوره چند ساله، که جمشید هاشم پور و فرامرز قریبیان گیشه این فیلم ها را تضمین می کردند، تقریبا در سینمای ایران از بین رفت.
هر چند می توان گفت ساختار حکومتی در ایران نیز با ساخت این آثار موافق است، اما مساله سینمای کنونی که مملو از تصاویر ارزان قیمت است و مناسبات سینمای اکشن که هزینه های متعددی را شامل می شود، به آزادی عمل بیشتری نیاز دارد. اینکه مناسبات سیاسی کشور مانع از ترقی سینمای قهرمان پرور نباشد. روز صفر شرایط احیای مجدد قهرمان را نشان می دهد که همچنان می توان در سینما، قهرمان داشت. اما مساله ای که این میان نباید گم بماند پاسخ این سوال است که چقدر از شرایط فیلم متصل به پیشینه ماجرای ریگی ست و چند درصد از موفقیت فیلم را در گرو تعلق خاطر مردم نسبت به سرانجام یک تروریست بین المللی ست؟ اگر درصد مهم بودن این تعلق خاطر بالا باشد قطعا مسیر نگارش فیلمنامه برای سینما اکشن همچنان با مشکل روبروست و خیلی نمی توان به شکل گیری سینمای اکشن در ایران امیدوار بود.
لازمه حضور جدی ژانر اکشن در سینمای ایران، ایجاد شرایط تولید هیجان برای مخاطب است. اگر این امکان که قطعا با تولید و ساخت آثار متعدد فراهم می شود، جدی گرفته نشود، همان جمله معروف با یک گل بهار نمی شود را باید به خاطر بسپاریم.
در سینمای اکشن دنیا، بازیگران مناسب با اندام مناسب و ماجراهای مناسب با ژانر مطرح می شود که عمدتا مساله های مافیایی و زیرزمینی و سرمایه داری منبع آن حوادث هستند که در ایران خطوط قرمز فراوانی برای پرداخت به این مباحث همچون سدی ست که شکستن آن زمان زیادی نیاز دارد. فیلم روز صفر از نظر قد و قامت در سینمای ایران فیلم رو به جلویی محسوب می شود. اما با مقایسه آن با سینمای اکشن جهان چه وضعیتی دارد؟ این یک الزام برای حمایت از آثار خوبی مثل روز صفر است که سعید ملکان در میان انبوه انتخاب هایش دست سوی اکشن دراز می کند و شانس ترقی سینمای پرکشش را در ایران بیشتر می کند.
روز صفر برای سینمای ایران روز خوبی به شمار می رود. اگر تداوم پیدا کند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نتفلیکس دستور ساخت اولین سریال رابرت دنیرو را داد
- تقابل تجارت و واقعیت/ نگاهی به فیلم «روز صفر»
- ۱۰ میلیارد تومان در ۱۰ روز؛ سهم سه فیلم تازه اکران شده در گیشه سینماها
- نگاهی به فیلم «روز صفر» ساخته سعید ملکان
- «روز صفر»؛ مرز باریک صعود و سقوط
- آمار فروش فیلمهای اکران نوروزی/ یک شروع کمرمق
- «دینامیت» اکران میشود
- صدور مجوز نمایش برای ۲ فیلم/ «بندر بند» منیژه حکمت پروانه نمایش گرفت
- یا در اوج یا سوار بر موج/ بررسی حواشی نقدهای “روز صفر”
- قانون هست، اما نیست/ نگاهی به جایگاه قانون در فیلمهای جشنواره سیوهشتم فجر
- مروری بر سیوهشتمین جشنواره فیلم فجر/ تنوع در ژانر؛ ضعف در فیلمنامه
- اسلوب غلط از درک واقعیت عاجز است/ درباره داوری فیلم
- نگاهی به بهترین های جشنواره/ پیروزی جوانها بر پیشکسوتها!
- من از «از دست دادن» میآیم وطنم/ نگاهی به فیلم «روز صفر»
- یورش سنگین برنامه هفت علیه جشنواره فیلم فجر + ویدئو
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت
- مروا نبیلی و سینمای آوانگاردش/ آینهای که جرأت نگاه کردنش را نداریم





